Αὐτοκράτειρα Οἰκουμενικῶν Διαστάσεων

Πολλές φορές κάθε ἂνθρωπος χρειάζεται στο ξεκίνημα της σταδιοδρομίας του ἐκτός από μία ἀφετηρία και μία ὢθηση μαζί, για να πετύχει πράγματα και καταστάσεις που ἀκόμη και ἡ ὀνειρική φαντασία θα ἂφινε ἀπ’ ἒξω. Και ἂλλες τόσες φορές, νιώθεις, λες και εἶναι ἐκεῖ στη γωνία βγαλμένες ἀπ’ τα παραμύθια τοῦ παπποῦ Ὁμήρου, ἡ Κλωθώ, ἡ Λάχεσις και ἡ Ἂτροπος, οἱ Μοῖρες τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων και παρακολουθοῦν διακριτικά για να δοκιμάσουν με την ἐπιλογή της πρόθεσης [ἀπό & ἐπί] τις καρδιακές προδιαθέσεις ἐπιταγές και προστάγματά μας. Και στη μέση, να’μαι κι εγώ, θεατής να θεῶμαι ὃλα ὃσα τεκτονικῶν διαστάσεων γεγονότα τεκταίνονται, μαρτύρονται και ἐπισυμβαίνουν γύρω μου. Τι, στα 1968, ὃταν ἢμουν Ίδέα, ἀκόμη, ἡ ΑΕΚ κερδίζοντας τη Σλάβια Πράγας στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο τῶν Ἀθηνῶν, μπροστά σε 80.000 κόσμο ἐντός τοῦ γηπέδου κι ἂλλους τόσους ἐκτός ἐστέφθη στην κορυφή τῆς Εὐρώπης, περίπου, ὃπως τής άξιζε. “Βασίλισσα” θα μείνει στην Ἱστορία καίτοι κατάγεται ἀπό τη Βασιλίδα τῶν Πόλεων, την Κωνσταντινούπολη, πρωτεύουσα πόλη τῆς Αὐτοκρατορίας μας. Κι ἀποδίδεται ὁ ὃρος μέχρι κσι σήμερα σε κάθε Αὐτοκράτορα κι ἀντιστοίχως στην κτήση τῆς Αὐτοκρατορίας του ἀρκεῖ να πληροῦται ὁ μόνος ὃρος’ τῆς κατοχῆς και κτήσης ἀγαθῶν σε περισσότερες των μιας ἡπείρων. Να γιατί, Αὐτοκράτωρ ὁ ΜεγΑλέξανδρος. Να γιατί, Αὐτοκράτορες οἱ διάδοχοι τοῦ Ἰδρυτού τῆς Ἀνατολικής Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, Μεγάλου Κωνσταντίνου μέχρι και του τελευταίου διαδόχου, Κωνσταντίνου ΙΑ’.

Και ἀπό χθες, στις 17 02 2019, στο μαγικό και μακρινό Ρίο, τῶν ἀληγῶν τροπικῶν ἀνέμων και τοῦ Ρωμαίου θεοῦ του πολέμου, Ἰανοῦ, ἐκείνου με το διπλό προσωπεῖο που ἀναλόγως τῆς ἐκβάσεως τῶν ἐπί μέρους μαχῶν ἢ τοῦ ἑκάστοτε πολέμου ἒκρινε ποια μορφή ἐκ τῶν δύο προσωπείων θα ἐπικρατοῦσε στους δρόμους τῆς πρωτεύουσας τῆς ἀρχικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, ἡ μπασκετική ΑΕΚ, θα πετύχει ὂχι ἁπλῶς τον δικό της ἆθλο’ ὂχι, αὐτή ἡ διπλῆς δοκιμασίας νίκη ἐπί δύο ἰσάριθμων ἀντιπάλων ἐκ τοῦ Νοτίου Ἡμισφαιρίου και τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς [Σαν Λορέντζο και Φλαμίνγκο, ἀντιστοίχως] ἦταν το ραντεβού.

Ὁ δικός μας ἆθλος εἶναι ἡ πιστοποίηση του τίτλου που για τα ἱστορικά και πολιτισμικά δεδομένα του συλλόγου, μα και ἒξω ἀπ’αὐτόν, συνωμολογεῖται ἢδη στην Ἱστορία ἡ κατοχή και, για πρώτη φορά, ἡ κτήση ἑνός τίτλου ἒξω από τα γεωγραφικά [πεπερασμένα] ὃρια τῆς Εὐρώπης και, κατά συνέπεια, το τριἊστερον τῆς φανέλας [1968 & 2000 (Κύπελλο Κυπελλούχων Εὐρώπης) & 2018 (Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ)] ὑπερκοσμεῖται ἀπό χθες, με το ἀστέρι τοῦ Διηπειρωτικοῦ Κυπέλλου 2019. Τουτ’έστιν, ἡ ΑΕΚ τρεις φορές εἶναι ἡ ἑστεμμένη Βασίλισσα τῆς Εὐρώπης, μα με τη χθεσινή ἀφετηρία εἶναι Αὐτοκράτειρα οἰκουμενικῶν διαστάσεων εἲτε ἀρέσει εἲτε δεν ἀρέσει ἐντός κι ἐκτός τῶν μπασκετικῶν και ὂχι μόνον συνόρων.

Συνιστᾶ την ἁλυσίδα σε μία πλειάδα προσώπων-μύθων που ἒχτισαν θεμελίωσαν κι ἐπάνδρωσαν την μπασκετική ΑΕΚ, ἀκόμη και χωρίς γήπεδο, γυροφέρνοντας στις ἀλάνες και τα γήπεδα της Νέας Φιλαδέλφειας και του Ἰωνικού Νέας Ιωνίας μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του ‘80 ἓως ότου ἀποκτήσει τη σημερινή δυναμική μορφή της στο τρίπτυχο μιας ἰσχυρής διοίκησης ἑνός ἒμπειρου και καταξιωμένου τεχνικοῦ τμήματος και ταλαντούχων παικτῶν. Κι ὁ κόσμος; Πώς να ἐξυμνήσει κανείς αὐτόν τον ὑπέροχο λαό που ἀκόμη και στην άκρη της γης βρίσκεται δίπλα της;

Ἀπό τον ἀείμνηστο Ἀμερικάνο, τον Τρόντζο, τον Ζούπα, τον Βασιλειάδη και τον Λαρεντζάκη. Κι ἀπό τον Μηνά τον Γκέγκο, τον Βασίλη τον Γκούμα, ἐμβληματικές φυσιογνωμίες τῆς Ἓνωσης, τον Κυριάκο τον Ραμπίδη, τον Κώστα τον Παταβούκα, τον Άποστολο τον Κόντο, τον Νάσο τον Γαλακτερό, τον Νίκο τον Ζήση, τον Μιχάλη Κακιούση, τους Ντικούδη και Τσακαλίδη η σκυτάλη περνάει στη γενιά του Σάκοτα και του Λαρεντζάκη, για να τη φτάσουν στον ἑπόμενο κρίκο τῆς ἁλυσίδας τῆς Οἰκογένειας τῆς ΑΕΚ μέχρι και τα ἑπόμενα τρόπαια, νίκες, ὁρόσημα τῆς Ἀθλητικῆς Ἑνώσεως Κωνσταντινουπόλεως.

Και παραφράζοντας το ἐπικό έπιμύθιο του Γεωργίου, «ΑΕΚ ΕΛΛΑΣ ΕΥΡΩΠΗ«, σε «ΑΕΚ ΕΛΛΑΣ ΚΟΣΜΟΣ«, μονολογώντας τώρα θα μού πεῖτε «Ε, και τι ἒμεινε μετά το Διηπειρωτικό;» «Μα το Θεό, και Διαγαλαξιακό να ὑπῆρχε, θα πίναμε στο Κύπελλο μαζί με τη σαμπάνια και το γάλα τῆς Ἣρας…» ἀπό τη μήτρα που μάς ἀνέθρεψε στη Νέα Φιλαδέλφεια και την Πόλη πού μάς γέννησε ἐκεῖ στο Βόσπορο… τῆς Αὐτοκρατορίας τῶν Ἑλλήνων Κοσμοπολιτῶν.&-

 

Ἀθῆνα, 18 02 2019

Advertisements
Posted in 1968, 2000, 2018, 2019, Κατηγοριοποίηση | Tagged , , | Σχολιάστε

IC1805. The Heart Nebula.

Ἐκεῖ ψηλά και βαθειά μέσα στο Σύμπαν, ἡ κωδικοποιημένη ὀνομασία ἀναφορᾶς IC1805. The Heart Nebula. Γιατί ἡ Αγάπη φτάνει ψηλά και παντοῦ ὃπως και φαίνεται καθομοιωτικά, μαζί και σε ἀναβιβάζει ψηλά και παντοῦ … ἀκόμη και στ’ ὂνομα τοῦ Νεφελώματός της.

22 02 14

 

Ἀθῆνα, 14 02 2019.

Posted in Κατηγοριοποίηση | Σχολιάστε

Incredibile auditu

shanghai

Ἀφορμή στάθηκε ἓνας ἀριθμός που μού ἐντυπώθηκε ἀθέλητά μου μέχρι που τον ἐπανέλαβα ἀνακαλώντας τον ἀπό την ἀγχίνoυν μνήμη, σχετικά με το ἐμπόριο ὡς μέρος τῆς Οἰκονομίας τῆς ἐργασίας τῆς δημιουργικότητος τῆς παραγωγικότητος των συναλλαγῶν τοῦ ἐν δυνάμει δρῶντος Πολιτισμοῦ. Και ἒτσι, στάθηκα στα 37 ἐκατομμύρια ἐμπορευματοκιβώτια [TFU] που διακινήθηκαν ἀπό το λιμάνι τῆς Σαγκάης στις ἐκβολές του Γιανγκτσέ, στη Νοτιοανατολική Κίνα.

37.000.000 ἐμπορευματοκιβώτια που ἀναλογοῦν σ’ἓνα πρωτοφανές και ὑπέρογκο μέγεθος. Ἐκτελωνίζονται εἲτε εἰσαγόμενα εἲτε ἐξαγόμενα [κυριώτατα] περί τα 4.000 TFU την ὣρα!!! Incredibile auditu [Ἀπίστευτο να το ἀκούσεις (ἑλληνιστί)], πόσω μᾶλλον να το ζεῖς να το δημιουργεῖς να το ἀξιοποιεῖς. Συγκριτικά, πάντως, το δικό μας λιμάνι τοῦ Πειραιᾶ προβλέπεται να φτάσει στο μέγεθος τῶν 6.200.000 κοντέινερ μετά την ὁλοκλήρωση τῶν ἐργασιῶν στους Προβλήτες Ι, ΙΙ και ΙΙΙ ἐντός του 2019. Οὓτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων ἀκόμη και με την ἀναβάθμισή του θα ὑπολείπεται σημαντικά ἀπό το μοναδικό και τελευταῖο στη λίστα και το γράφημα ἰαπωνικό λιμάνι της μητρόπολης τοῦ Τόκυο.

Και μετά ἦρθε το γράφημα με τα δύο ἀρκτικόλεξα που πληγώνουν πολύ, σε ὃποια ἀπόχρωση και να τα δεῖς. Στη διαβαθμισμένη κλίμακα ἀπό το μπλε και το γαλάζιο μέχρι και το ροζ καρπουζί μαζί με τη διάμετρο των ἐπάλληλων κύκλων ἡ άπόσταση μεγαλώνει ἀνάμεσα σε ἐκείνους που ἐκ-πληρώνουν ἀπό τις ἐπιθυμίες και τις προσδοκίες ἓως και τα ὁράματά τους και σε ἐμᾶς που ἡ τρέχουσα γενιά και οἱ ἑπόμενες στην άκολουθία θα ἐξακολουθήσουν να πληρώνουν την κορυβώδη βλακεῖα, την κομματικοποιημένη ἡμιμάθεια, την μορφοποιημένη ἀπαιδευσιά που συνοδεύει τα δύο ἀφανῆ ἀρκτικόλεξα στη «Δανία τοῦ Νότου» κάθετα, ἐγκάρσια κι ὁριζόντια στη σύγχρονη νεολληνική κοινωνία. R&D, ἢτοι Research and Development. «‘Ερευνα και Τεχνολογία». Στην ἐποχή τῆς 4ης Βιομηχανικῆς Ἐπαναστάσεως τῶν τεχνολογιῶν καινοτομιῶν τῆς πολυδιάστατης μίξης τῶν Πληροφοριῶν, στη χώρα που μεγαλούργησε τεχνολογικά και οἰκονομικά, ἂρα πολιτισμικά, δημιουργώντας τον Τάλω, τον Κολοσσό, τον Παρθενῶνα και το Μηχανισμό τῶν Ἀντικυθήρων, χτίζοντας οἰκονομικές ἀντιπροσωπεῖες-ἀποικίες ἐντός και ἐκτός Μεσογείου, ὀνοματίζοντας τις θάλασσες και τους ὠκεανούς ἡ μόνη ἰσχυρά και δυναμικά ἐξωστρεφής δύναμή μας, άκόμη, ἡ ποντοπόρος ἑλληνική Ναυτιλία, με το ἀνθρώπινο κεφάλαιο να ξεχωρίζει να διακρίνεται και να διαπρέπει.

Κλείνοντας, το τελευταῖο γράφημα ἀναπαριστᾶ τις οἰκονομικές φιλοδοξίες τῆς Κίνας ὑπό το πρίσμα τοῦ ἡγέτη του ΚΚΚ, Σι, ὑπό το εὐφραδές motto «One belt one ring» [Μία ζώνη ἓνα δαχτυλίδι] και ὑπό το ἂγρυπνο βλέμμα τοῦ Ἰνδοῦ ἡγέτη Modi, (ἂλλωστε στους δύο αὐτούς πληθυσμιακούς γίγαντες τῆς Ἀσίας και τοῦ κόσμου ζεῖ σχεδόν το 1/3 τῶν ἀνθρώπων τῆς ὑφηλίου), ἒχοντας ἀντιληφθεῖ τη δύναμη τῆς θάλασσας και τῶν πλεονεκτημάτων που προσφέρει, τῆς τεχνολογίας και τῶν εὐεργετημάτων που πραγματώνει και τοῦ πλούτου και τῆς εὐημερίας που ἐπιχειρεῖ και προσφέρει και στους πολίτες της δείχνει το δρόμο τῆς Στρατηγικῆς, τῶν Συνεργιῶν και τῆς ἀμοιβαία ἐπωφελοῦς και κερδοφόρας Ἀνάπτυξης που συνιστᾶ τον καλύτερο έγγυητή τῆς Είρήνης για τις ἐμπλεκόμενες χῶρες.  Ἂλλωστε, ὃπου δεν ὑπάρχει δραστηριότητα δεν μπορεῖ να ὑπάρχει Οἰκονομία και ἡ ἐξελικτική μεταμόρφωση τοῦ Σινικοῦ Τείχους που περικλείει και προστατεύει στην ἐπιθετική «περίκλειστη» ζώνη μαρτυρᾶ την ἀξία τη δύναμη και την ἰσχύ τῆς Ἐλευθερίας, ἐπιβεβαιώνοντας για μία φορά ἀκόμη την πραγματιστικά ρεαλιστική φιλελεύθερη κραυγή στα χρόνια τῆς Δεσποτείας τῶν Γάλλων Διαφωτιστῶν «laisser-faire, laisser-passer» …

 

Top 50 Global ports

Τα 20 μεγαλύτερα λιμάνια σταν κόσμο σε διακίνηση ἐμπορευματοκιβωτίων για το 2016

Opera Snapshot_2019-02-06_135852_twitter.com

Οι πιο πρωτοποριακές ἐπιχειρήσεις του κόσμου για το 2016

china-one-belt-one-road

Οἱ «ἡγεμονικές «οἰκονομικά» βλέψεις της Κίνας στη μορφή

 

Ἀθῆνα, 06 02 2019

 

 

 

 

Posted in 2019, Κίνα, Κοινωνία, Κομμουνισμός, Οικονομία, Φεβρουάριος, Φιλοσοφία | Tagged , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

Οὐαί!!!

megas-alexandros-ti-synevi-to-vrady-po.jpg

Τις περισσότερες, ἂν ὂχι ὃλες τις φορές δημιουργεῖται ἡ αἲσθηση πως ἡ Ἱστορία ἀφορᾶ (σ)το παρελθόν και, κατά συνέπεια, ὁρίζεται ἢ και αὐτοπεριορίζεται στη σφαίρα τοῦ χθες, κοντινοῦ ἢ ἀπώτατου. Ἐγκλωβίζεται, ἒτσι, ἡ κίνηση τοῦ κέρσορα στη χρονογραμμή τη μονοδιάστατη τοῦ παρελθόντος ὡσάν να ἀναφέρεται σε κάποιον ἢ κάτι ἀόριστο ἀσαφές κι ὁμιχλῶδες που δημιουργήθηκε ἒως ὃτου κι ἂν κι ὃπως κι ἀπ’ ὃποιους ὁλοκληρώθηκε μέχρι και χθες. Χάνεται, συνεπῶς, και ἡ συνάφεια ἡ σύνδεση κι ἡ σύναψη με το παρόν ὡς παρών. Ἒτσι, παύει να ὑφίσταται ἡ συσχέτιση μεταξύ τοῦ παρόντος και τοῦ παρελθόντος ἀδιαφορώντας πλήρως για την ἐπαύριον, ἂρα και το μέλλον, ὡς προβολή προέκταση και προοπτική τοῦ παρόντος χρόνου και τῶν ἐπιλογῶν του. Οἱ ἀρχαῖοι το ἢξεραν κι αὐτό ὡς ἂποψη και δή ὡς στάση ζωῆς, ἒχοντἀς το, μάλιστα, ὀνοματίσει’ “ἡσυχίαν ἂγω”. Ἡσυχάζω ἀδρανῶ. Στον ἀντίποδα του ρήματος ἃζω [σέβομαι, φοβᾶμαι, τιμῶ] και μεταπτωτικά ὁ ὃρος καταλήγει στο ἂγος.

Ζώντας τις ἡμέρες της «Pax Americana» με τους ὃρους. Μέρος τῶν ὃρων της και τα ὑποκείμενα subjects της. Ἐτυμολογικοεννοιολογικῶς προερχόμενο το λῆμμα ἐκ τῆς προθέσεως sub [ὑπό] και τῆς βαθμίδος τοῦ ρήματος jaceo [πίπτω, πέφτω]. Προσοχή, ἐδῶ, στην ποιότητα και το μέγεθος τῆς διαφορᾶς. Κάθε δρῶν πρόσωπο δηλώνεται και χαρακτηρίζεται ως ὑποκείμενο [τοῦ Θεοῦ] ἐνῶ στα λατινικά ὡς ὁ ἐκπεσών κι ὁ ἐκπεπτωκώς.

Μορφές, τ­ῷ ὂντι, ὑποκείμενα, ἀνυπόληπτες ἀδίστακτες ἱταμές, κνώδαλα. Ἀβαρεῖς και ἀβαθεῖς μαζί. Τούς λείπει και το ὗψος κ το ἀνάστημα. Ἰδιαίτατα, το τελευταίο ὂντας ἀνύπαρκτοι κι ἀνούσιοι. Τυχοδιῶκτες και καιροσκόποι. Ἀρχομανεῖς κι ἰδεοληπτικοί. Φτιάχνοντας ἓνα μεῖγμα κενό. Τέτοιο και τόσο που, ἂν ἦταν μετοχές κι ὁμόλογα, ὁ μόνος ἰκανός ἐπαρκής ἀληθής κι ἀδιάψευστος περιγραφικός ὃρος δεν θα ἦταν ἂλλος ἀπό σκουπίδια. Ἂμορφα ἀσπόνδυλα πλάσματα, θλιβερά σκυμμένες μορφές και φωνές. Ὂχι ἁπλῶς κεκλιμένες ἀλλά ὀσφυοκάμπτουσες, ἐν και ἀπό κοινοῦ κι εὐσυνείδητα ὑποτεταγμένες. Ἑκούσιοι δοῦλοι. Ἀδυνατώντας να σταθοῦν οἰκειοθελῶς πόσω μᾶλλον ἰδία δυνάμει στα πόδιά τους. Οὒτε ὀρθοί οὒτε κι ὂρθιοι.

Νεροκουβαλητές στο μύλο ἂλλων. Ξένων. Ἐχθρῶν. Κιόλας ἀπό τα ἀρχαῖα χρόνια μέρος μας και με όνομα. Ὂχι ὃχι δικό μας. Μα με ἐκεῖνο τῶν ἀντιπάλων, τῶν ἐχθρῶν τῶν ἐναντίων μας. Ἐκ τῶν Μήδων, ἐφεξῆς ἀπό τα χρόνια τῶν Μηδικῶν πολέμων, ὃλοι ὃσοι τούς προσέφεραν πρόθυμα γῆ και ὓδωρ κι ἂμα τις ὑπηρεσίες τους, Μηδίσαντες, στ’ ὂνομα. Και ὂχι πάντοτε σε χρόνο ἀόριστο και παρελθοντικό. Φτάνει κι ὡς σήμερα, στις μέρες μας. Μηδίζοντες. Ἢτοι μηδενίζοντες την Ταυτότητά μας. Ἐμπράκτως, ἑλληνιστί, πια de facto. Τι de jure, στο κενό κι αὐτοαπενεχοποιημένο μυαλό τους ἡ σκέψη ἀπέχει…

Ἒτσι και ad sensum και ad litteram ἀφανεῖς. Δηλαδή, και κατ’αἲσθηση και κατά γράμμα ἀνύπαρκτοι. Και χθες και σήμερα. Μάντεψε’ ταυτὀ και αὒριο. Με μία λεπτή ἐπισήμανση, παίζοντας με τους ἢχους και τις λέξεις, κυριολεκτικῶς litter(m)an.

Ἂνθρωποι – σκουπίδια. Δυστυχῶς, σε ὃλο το φάσμα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Ἂραγε, με ποιο ἀνάστημα θα παρασταθοῦν μπροστά σε ἑορτές, δοξολογίες, ἱστορικές ἐπετείους ἐνώπιον τῆς νεοελληνικῆς κοινωνίας;

Ποιο ἀνάστημα θα σηκώσει ὁ ΠτΔ; Θα εἶναι ὀρθός ἀλλά ὂχι ὂρθιος. Θα ὁμιλεῖ για ἂθλα συμμετέχοντας ὡς ἂθλιος. Θα ἁγιοποιεῖται το προσωποποιημένο ἂγος…

  • τῆς Πολιτείας, στο ἂψυχα περιφερόμενο σαρκίο τῶν τριῶν Πτ* Δημοκρατίας, Κυβερνήσεως και Βουλῆς που την συστοιχίζουν
  • τῆς Πολιτικῆς, στη μορφή τῶν κομμάτων του Κοινοβουλίου που την λυμαίνονται
  • τῆς Ἐκκλησίας’ ἀμἐτοχος ἀφανής και ἀπρόσωπος ὁ νῦν ἐπικεφαλής της και Προκαθήμενος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Περιθωριοποιημένη και ὃπως και ἡ Πολιτική με ἐξωραϊσμένη εἰκόνα για τον ἑαυτό της.
  • τῶν Πανεπιστημίων’ ὃπου ἀπογυμνωμένοι ἰσχνοί ἀθέατοι προς και για την κοινωνία. Σαν τους πολιτικούς, πρόθυμα δουλόφρονα δουλικά τῆς δοσμένης καρέκλας και καριέρας.
  • τῆς Ἀστυνομίας, με τις μορφές τῶν πρωτόζωων dildo με τις φαιοπράσινες και σκούρες μπλε στολές τῶν ΜΕΤ.
  • τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Ἐπιτελείων’ σε ρόλο γλάστρας κι ὀρντινάτσας για το μεροκάματο…

25 01 2019 - Ουαί

Τώρα, ξέρεις πώς ἦρθαν οἱ Σταυροφόροι, πώς ἂνοιξε ἡ Κερκόπορτα, πώς ἀνέπνεε ὁ Ἐφιάλτης, πώς ἒγινε ἡ Μικρασιατική Καταστροφή, πώς πάτησαν οἱ Μογγόλοι στην Κύπρο το 1974. Το ἒζησες το ἒμαθες το ἒπαθες κι ἐσύ στην ἲδια ἀλυσίδα τῶν γεγονότων τοῦ Ἑλληνισμοῦ, σήμερα. Ἡ καταστροφή μας, πάντοτε, γίνεται ἀπό μέσα…

Και κάπως ἒτσι, ἒμεινε ὁ λαός μόνος να ἀντιδράσει στα ἀξιολύπητα δρώμενα τῶν ἡμερῶν μας σχετικά με την ἐπαίσχυντα προδοτική Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν. Ἂν, μάλιστα, ἀπ΄αὐτό το πλῆθος ἀφαιρέσουμε τους ὁμόφρονες στη σκέψη και την πράξη με τους παραπάνω προαναφερθέντες, τον καφενόβιο λαό που δεν χαλιέται με και για τίποτα δεν τον ἀγγίζει στην τσέπη ἢ την ὡραιοπάθειά του, την ἀπολιτίκ νεολαῖα που δεν ἒχει χρόνο να ἀσχολεῖται με θέματα τόσο ἀπύθμενα πεζά που δεν την ἀπασχολοῦν, ὃσους θα ἢθελαν ἀλλά δεν μποροῦν να σηκώσουν τη στάση τους και το άνάστημά τους ἀπό φόβο και δειλία μπροστά στην ἑκάστοτε μορφή τῆς ἐξουσίας, ὃσους δουλεύουν [τι το να ἐργάζονται συνιστᾶ ἂλλη φιλοσοφία και στάση ζωῆς] και πρώτη προτεραιότητα εἶναι το μεροκάματο, τότε τα λόγια του Σοφοκλῆ ἀπό την «Ἀντιγόνη» θα τού ὑπενθυμίσουν την ἀξία τῆς Πολιτικῆς ὡς πράξης δράσης δυναμισμοῦ τῶν Πολιτῶν ὡς φορέων τῆς μόνης άληθοῦς πηγαίας ἐξουσίας, μέσα ἀπό και προς τον ἲδιο τον λαό.

Ζητώντας τη συγγνώμη τῶν Μάξιμου, Τσίλλερ και Γκαίρτνερ για τα νέα ἢθη τῆς ξεπεσμένης Ἑλλάδος, στα λόγια του θείου στρατηγοῦ Κρέοντα και στο τραγούδι του Νίκου Καλογερόπουλου «Καραϊσκάκης» ἀποτυπώνεται, Διδυμικά, το παρελθόν το παρόν και το μέλλον ἀδούλωτων ὐπερήφανων Ἑλλήνων…

 

ΚΡΕΩΝ.

Ἀδύνατο να μάθεις ἀνθρώπου κανενός                                175
φρόνημα, γνώμη και ψυχή, προτοῦ
ν’ ἀκονιστεῖ στην ἐξουσία και στο νόμο.
Για μένα, ὃποιος καθοδηγεῖ μια πόλη
και δε φτάνει στις καλύτερες δυνατές ἀποφάσεις
ἀλλά φοβᾶται καταπίνοντας τη γλώσσα του,
εἶναι φαῦλος ἡγέτης και τώρα και παντοῦ.
Κι ὃποιος ἀπ’ την πατρίδα του το φίλο
προτιμᾶ, τον ἒχω για μηδενικό.
Ἐγώ —μάρτυρας ὁ θεός ὁ παντεπόπτης—
οὒτε θα σιωποῦσα βλέποντας τη συμφορά
την πόλη να σιμώνει ἀντί τη σωτηρία
οὒτε φίλο μου θα ‘κανα τῆς χώρας τον εχθρό,
γιατί το ξέρω πως εἶναι μοναδικό σωσίβιο
και μόνο πάνω στῆς πόλης το σκαρί,
ὀρθό σαν πλέει, δημιουργοῦμε τις φιλίες μας.
Ἐγώ με τέτοιους νόμους του κράτους την ἰσχύ θ’ αὐξήσω.   191

 

 

 

 Καραϊσκάκης – Βασίλης Παπακωνσταντίνου

 

 Οὐαί!!!

 

Ἀθῆνα, 25 01 2019 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

* Εἲθισται το ἀρχίγραμμα, μέχρι και σήμερα να ἀποδίδει τον Πρόεδρο’ μετά τη σημερινή ἀποφράδα ἡμέρα στη σύγχρονη Ἱστορία τῆς Ἑλλάδος, δηλώνει την κιποφοροῦσα πουτάνα και ὂχι την πόρνη’ ἂλλωστε, την τελευταῖα με τη στάση της τή συγχώρησε και ὁ ἲδιος ὁ Κύριος Ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.

Posted in 2019, Κατηγοριοποίηση | Tagged , ,

Σφαῖρες ἐπιρροῆς

charred-barrels-s

Εἶναι ἀλήθεια και ἀπ’ ὃσο θυμᾶμαι καλά, κάθε ἐπίσκεψη σ’ ἓναν χῶρο και μάλιστα ἐκθεσιακό συνοδεύεται, πάντοτε, ἀπὀ ἓνα – συμβολικό –  δῶρο, με τριπλή σημασία.    Δῶρο, ἐπειδή εἶναι ἐκ δωρεᾶς, δηλαδή, δωρεάν. Συμβολικό, ὣστε να δηλώνει τη συμβολή τῆς ἑταιρείας στην ἀνάπτυξη την ἐξἐλιξη και την πρόοδό της, τῆς περιοχῆς, τοῦ χώρου, στενοῦ ἢ εὐρύτερου, με ἐμβέλεια που καθορίζει και καθορίζεται ἀπό την ποιότητα τη δυναμική και το χαρακτῆρα τόσο τῆς ἀγορᾶς που δραστηριοποιεῖται ἡ ἐν λόγω ἑταιρεία ὃσο κι ἀπό αὐτήν καθαυτήν την ἲδια. Μνήμης, για να θυμᾶται το πρόσωπο την παρουσία του στο συγκεκριμένο χῶρο στο μῆκος τοῦ χρόνου. Ἒτσι, καταφέρνει να λειτουργεῖ ὡς σημεῖο ἀναφορᾶς [χώρου χρόνου προσώπου] και σημεῖο προσδιορισμοῦ.

Χαρακτηριστικό ἀποδεικτικό παράδειγμα τα οἰνοποιεῖα και τα ἀποστακτήρια. Πάντοτε, ἀπό μικρό παιδί μέχρι και τώρα, μετά την ἐπίσκεψη και την ξενάγηση στους χώρους ζύμωσης ἀπόθεσης μετομόρφωσης τῶν πρώτων ὑλῶν, ἡ ἐπίσκεψη ὁλοκληρωνόταν και με ἓνα δῶρο, ἐπιτελώντας κι ἀκόμη το πράττει και μία τέταρτη σημασία, τοῦ πολλαπλασιασμοῦ’ στην πράξη το μικρό δωράκι ἀπό ἓνα δεῖγμα ἢ και μικρό μπουκαλάκι κρασιοῦ τσίπουρου κονιάκ ουΐσκι συνεπάγεται την ἑκούσια πράξη ἀγορᾶς in situ [στο συγκεκριμένο χῶρο] περισσότερων τοῦ ἑνός προϊόντων, «για το καλό» και τῶν τεσσάρων προαναφερθέντων λόγων.

Ὂχι τυχαῖα, λοιπόν, μού ἒκανε ἐντύπωση και μού εἶχε ἐντυπωθεῖ στη σκέψη το βαρέλι’ Βαρέλι κρασιοῦ, βαρέλι ουΐσκι, βαρέλι πετρελαίου. Πού βρισκόταν ἡ μεταξύ τους σύνδεση; Ὃχι, ὂχι φυσικά στα σφηνάκια (shots).

Μα, πού ἀλλοῦ!

Στη συνάφεια (συνάφι). Στη συσχέτιση. Στην πράξη. Στη διαδρομή.

Ἡ συνήθεια ὡς πράξη εἶναι που μεταμορφώνει την ἲδια τη ζωή. Ἒτσι, το βαρέλι με το ουΐσκι ἐκ τῆς χωρητικότητος και ἐκ τῆς μεταφορᾶς θα γίνει το μέτρο μέτρησης, το μέσο και το ἐργαλεῖο ἐξόρυξης έπεξεργασίας ἐμπορίας και πλουτισμοῦ μέχρι και σήμερα στον βιομηχανικό κόσμο.

Κατά τον ἲδιο, μάλιστα, τρόπο λειτουργεῖ και το σφηνάκι. Διεγερτικά. Ἀφυπνιστικά. Ὑποβολιμιαῖα.

Στις πλεῖστες δε τῶν περιπτώσεων εἶναι ἡλίου φαεινότερον ὃτι δεν άρκεῖ μόνον ἓνα. Ὑπάρχει και συνέχεια σαν τη σειρά μιας ἀκολουθίας ἢ διαδοχῆς’ πάντοτε το ἲδιο ὣστε ἡ ὃλη διαδικασία ἀποκτᾶ τη μορφή μιας λειτουργικῆς ἀλληλουχίας με την ἀνάγνωση, έδῶ, να δηλώνει την ἐξάρτη/υση τη λυτρωτική ἀπό το μέσο.

Ἐπιπλέον, σ’ἓνα σφηνάκι, τι ἀλλάζει, ἂν ὂχι μόνον το μεγέθος; Ἂλλωστε, το ὑλικό εἶναι πάντοτε το ἲδιο. Ἡ συνταγή δοκιμασμένη. Ἡ φόρμουλα λειτουργική. Ἀλλάζει μόνον το σχῆμα τῆς μορφῆς. Δεν ἀλλοιώνεται, ὡστόσο, οὒτε το περιεχόμενο οὒτε ἡ οὐσία.

Στη μπάρα τοῦ σπιτιοῦ ἢ τοῦ μπαρ, το θέμα τῆς διαχείρισης του ποτοῦ δεν εἶναι μόνον ὁ χῶρος μα και ἡ στάση. Τι, ὃταν θελήσω να εἰσαγάγω και την παράμετρο τοῦ χώρου, τότε ἒχει ἀξία να παρατηρήσω να ἐξετάσω την ἐμβέλεια της συμπεριφορᾶς μου’ με λίγα λόγια, δηλαδή, πόση ἀπήχηση ἒχει, πόσο προβλεπόμενη καθίσταται ἡ ἐπαναλαμβανόμενη αὐτή στάση μου;

Φυσικά και ὃλα έξαρτῶνται ἀπό μία λέξη με σπουδαῖα σημασία’ Ἒλεγχος.                      Ποιος ὡς ἐνεργῶν ὑποκείμενο πρόσωπο κατέχει τον ἒλεγχο; Πάντως, εἶναι προφανές, ὃτι ὃποιος κατέχει τον ἒλεγχο ἒχει και το κλειδί τῆς ὑπόθεσης.

Ἐδῶ, ἡ παραδοχή ἐναπόκειται στους κανόνες ἢ τους περιορισμούς τῶν πιθανοτήτων. Εἶναι ὃλα τα ὑποκείμενα ἐνεργοῦντα, ἂρα, και δρῶντα πρόσωπα; Μήπως εἶναι ἂτομα που σαν την ψευδαίσθηση και τη μέθη τῆς ἀλκοόλης και τοῦ βαρελιοῦ, νομίζουν πως εἶναι ἢ και ἀκόμη χειρότερα πιστεύουν ὃτι εἶναι πρόσωπα. Μήπως, δηλαδή, ἒχουμε ἀπώλεια ἐλέγχου ἑκουσίως ἀσυνειδήτως; Ἢ πρόκειται για συνειδητά ἒμπρακτη συμπεριφορά;      Τα στίγματα στους κύκλους του Venn ἀποδεικνύουν  ὃτι ὃλες οἱ παράμετροι εἶναι ἐφικτές και, μάλιστα, ἀλληλένδετες.

Στις παρενέργειες τῆς μέθης βρίσκεται στην κορυφή και ἡ ἀπώλεια συνείδησης και συνειδητότητας. Το παράδειγμα τῆς ὁδήγησης ὑπό την ἐπήρεια ἀλκοόλ εἶναι ἀρκετό. Ἡ αἲσθησις τῶν μεθυσμένων ὁδηγῶν ὃτι εἶναι πιο νηφάλιοι και ὁδηγοῦν καλύτερα συνοδεύεται πάντοτε ἀπό την ἀποδόμηση τῆς πραγματικότητος, την ἀπατηλῆ καθοδήγηση τοῦ ψεύδους για να καταλήξει, ἀρκετές φορές, δυστυχῶς σε δυστυχήματα, ὃπου ἡ ἀπώλεια συνείδησης, ἐπίγνωσης και ἐλέγχου κλονίζει συθέμελα τόσο τους θῦτες ὃσο και τα θύματα, με συνέπειες τόσο προφανεῖς ὃσο και ἀθέατες ἀπρόβλεπτες ἀνυποψίαστες.

Σαν τα στάδια τῶν ναρκομανῶν, σκοπός εἶναι ἡ έξάρτηση. Ἡ ἐξάρτηση καταλύει τον ἒλεγχο, μεταβιβάζει την ἐξουσία ἀπό τον ἑαυτό τοῦ προσώπου στο τσιράκι βαποράκι μέχρι την ὃποια βαθμίδα στην κλίμακα τοῦ ναρκοεμπορίου.

Αὒριο, στις 20 Ἰανουαρίου, Ἡ Ἰστορία Μας Μάς Καλεῖ στο Σύνταγμα, για να δηλώσουμε ὂχι ἁπλῶς με την παρουσία μας, μα με τη Στάση μας ὃτι δεν παίζει κανείς με την Ταυτότητά μας, ὃσο κενός κι οὐτιδανός κι ἂν εἶναι. Ἀκόμη και ἂν έγγίζουν το μισό Κοινοβούλιο, ἢ ἂλλως τη μισή Παράγκα. Ἂλλωστε, ἡ οὐσία τῆς θυσίας ἒχει μονοδιάστατη ἀνάγνωση. Για δε τους θυσιάζοντας την οὐσία, ἓνα εἶναι σίγουρο’ το βαρέλι θα καπνίσει αὒριο και τα παράγωγά του θα σφυρίζουν βροχή… «για το καλό»… σφαῖρες ἐπιρροῆς.

21.jpg

 

«Ο Παλιάτσος κι ο Ληστής». Bob Dylan & Διονύσης Σαββόπουλος

 

Ἀθῆνα, 19 01 2019

 

 

 

 

 

Posted in 2019, Ἑλλάς, Ἑλληνισμός, Ἣρωες, Ὀρθοδοξία, Βυζαντινή Αυτοκρατορία, Βαλκανικοί Πόλεμοι, Δικαιοσύνη, Θέατρο, Ιστορία, Ιανουάριος, Κοινωνία | Tagged , ,

2019 εὐχές για Καλή Χρονιά

22

Με τις πιο ἐγκάρδια θερμές εὐχές για το νεοαφιχθέν 2019 για Καλή Χρονιά, με Ὑγεία, Χαμόγελα, Δύναμη, Αἰσιοδοξία και Πρόοδο, μα πάνω ἀπ’ ὃλα, Ἀγάπη. Τι, το πιο ὡραῖο μέρος τῆς πτήσης, ἀκόμα κι ἀπ’ την ἲδια την πτήση εἶναι ἡ ἀσφαλής προσγείωση. Και ‘κεῖ, ἒχοντας ἢδη πιάσει στον 21L, «Κυρῖες Κύριοι, καλωσορίσατε στο 2019 με την ευχή να πραγματώσετε τα ὂνειρα, τις προοπτικές κι τα ὁράματά σας για την «Καλή Χρονιά»».

Opera Snapshot_2019-01-01_214044_www.instagram.com.png

 

Ἀθῆνα, 01 01 2019.

Posted in 2019, Κατηγοριοποίηση

Όταν η Σφίγγα απάντησε

Όταν η Σφίγξ ωμίλησε…

Σφιγξ’ ας το γράψω καλύτερα στη νεοελληνική αν και κατά πολύ λιγότερο μουσικά μετρική εκδοχή της, ήτοι Σφίγγα. Η συνάντηση πολυεπίπεδη. Μιας παρέας, στο τραπέζι, καίτοι πρωτοεμφανιζόμενης στη σύνθεσή της, εγνωσμένης αξίας από καιρό. Μιας παρέας, στη σκηνή, καίτοι πρωτοεμφανιζόμενης στη σύνθεσή της, εγνωσμένης αξίας από καιρό. Δις, ώστε να εμπεδοθεί στη σκέψη η βαθειά παράλληλη συνύπαρξη δύο οντοτήτων που η πορεία τους συνέκλινε όχι απλώς τόσο όσο, μα με όρους Φυσικής, συντονίστηκε αρμονικά, μελωδικά και ρυθμικά που το παραγόμενο αποτέλεσμα πέρα από την αισθητική του πράγματος απόλαυση και την ανάμνηση της συντροφιάς θα λειτουργεί, μάλιστα και χωρίς την καταχρηστική παρουσία του μέλλοντα, λειτουργεί, ήδη, ως σημείο αναφοράς για την ποιότητα και την πληρότητα ενός προγράμματος γέφυρα στα δρώμενα του ελληνικού πενταγράμμου. Εκεί, όπου στην τρίτη, πια, συνάντηση έσμιγαν περισσότερες από μία γενιές όχι μόνον των παριστάμενων στο χώρο αλλά των μορφών και των προσωπικοτήτων εκείνων που σμίλεψαν με τις νότες, τις μελωδίες, τις συνθέσεις και τις ενορχηστρώσεις τους τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό ή, ακόμη ακριβέστερα, τη μουσική ως αναπόστατο δομικά μέλος του. Γιατί η μουσική και η Μούσα, μαζί, που πρωτοέψαλλε κιόλας από την αρχή της ραψωδίας Α και της δίδυμης α, στο της Ιλιάδος και της Οδύσσειας Έπους, στο ἒννεπε και το ἂειδε, ο Μέγας Όμηρος, συνιστά έκφραση δημιουργίας, αποκάλυψη στοιχείων πολυεπίπεδης αξίας κι ανάγνωσης τόσο για τα πρόσωπα που τη συνθέτουν όσο και για την εποχή για την οποία μιλούν. Και κατ’αυτόν τον τρόπο, γονιδιακά Έτσι, η Μουσική λειτουργεί εκφραστικά κι αφυπνιστικά, λυτρωτικά και καθαρτήρια κατά τη μέθεξη των προσώπων στο Έργο της. Και να πού φτάσαμε στην, σειρειακά, τέταρτη σύνθεση. Αυτήν που ενέχει και εμπεριέχει το πλήθος ως, και δω, αναπόσπαστο μέλος της. Όχι, όμως ένα πλήθος ως αριθμός. Αλλά ένα πλήθος με κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα, εμπειρίες και βιώματα που αναγνωρίζουν την εξέλιξη στο χώρο του χρόνου κι αντιστρόφως και αναγνωρίζουν το πέρας κι ακολούθως το πέρασμα από τη μια εποχή στην άλλη και τέλος, αναγνωρίζουν και ξεχωρίζουν εκείνα τα ονόματα που είναι πρόσωπα κι ως υπάρξεις με το μουσικό τους τάλαντο, ταλέντο συνετέλεσαν και συντελούν στις διαστάσεις του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού.

Κι ήταν εκεί ο Πάνος Κατσιμίχας που μαζί με τον Χάρη γήτευσαν μία ολόκληρη γενιά, μαζί τους ο Κώστας Λειβαδάς που τού αρκεί μονάχα η προσθήκη του βραχέος γοητεύοντας με τις μελωδίες του και από κοινού με τον φυσικώ τω τρόπω θεατράλε Δημήτρη Καρρά, εκφραστικά ερμηνευτές και μουσικούς συντελεστές κυρολεκτικά περφόρμερ, όνομα και πράγμα, έπλεξαν ένα μουσικό πρόγραμμα και συντόνισαν μία παράσταση που ακόμα και η Σφίγγα μεταλλάχθηκε από το αποκρουστικό εκείνο συνταίριασμα χαρακτηριστικών ζωόμρφων οντοτήτων σ’ ένα Πρόσωπο με συντονισμό με μία φωνή στην αυτή του Οιδίποδος Γλώσσα στην εαυτής πολυσχιδή Ιστορία στην προτύπωση του Ενός Θεού στα προσωπεία των ειδώλων με την Αίγλη του Φωτός, στην πεμπτουσία της Ύπαρξης με απαντητέο κι ομού ευκταίον το του γκρεμίσαντος τα ειδώλια τέρατα της ψευδοεικονικής της εκάστοτε πολιτσμανίας εξουσίας ερώτημα “Ποιος είμαι;” στην ανατροπή του Μύθου η Σφίγγα χωρίς να ρωτήσει και να ρωτηθεί έδωσε τη δική της σημείου αναφοράς πια απάντηση με τη συνάντηση μας στην τελευταία χθεσινοβραδινή παράΣταση…

Ιθαγένεια Γεννήθηκα.

Ζω Είμαι Υπάρχω.

Στης κλητικής προσφώνησης η προεικονιστική Τύπωση…

Ὧ… Σφιγξ

Εὐωνύμως 143. Amazing

Αθήνα, 30 12 2018

Posted in 2018, Κατηγοριοποίηση | Tagged , , , , ,