Μακεδνοί, το Γένος τῶν Ἑλλήνων.

 

21 01 2018 Μακεδνοί, το Γένος των Ελλήνων.jpeg

» Ὁ Μέγιστος τῶν Ἑλλήνων«, Ἀλἐξανδρος ὁ Μέγας. Στο βάθος δεσποζει ὁ Ὂλυμπος.

Ἡ σύγχρονη ἀναμόχλευση τοῦ ζητήματος περί τῆς ὀνομασίας τῆς χώρας τῶν Σκοπίων δεν εἶναι δημιούργημα τοῦ παρόντος καιροῦ.

Τοὐναντίον, ἀποτελεῖ κατασκεύασμα ἑνός ἂλλου καιροῦ, ἐκεῖ πίσω την ἐπαύριον τῆς λήξεως τοῦ Β΄Π.Π. και μεσούσης τῆς ἑλληνικῆς ἐμφυλιοπολεμικῆς περιόδου τοῦ συμμοριτοπόλεμου με ἐνεργό συμμετοχή και ἐμπλοκή δυνάμεων τόσο τοῦ ἐξωτερικοῦ [Γιόσεφ Τίτο] ὃσο και τοῦ ἐσωτερικοῦ [ΚΚΕ] που συνέπρατταν συντονισμένα συστηματικά και μεθοδικά για τη διάσπαση διχοτόμηση ἀπόσχιση αὐτονόμηση και ἀνεξαρτησία ἀρχικῶς τῆς Μακεδονίας και ἐπακόλουθα τῆς Θράκης.

Πιστοί ἀμετανόητοι ἂκαμπτοι, ἀκόμη και σήμερα, οἱ ἲδιοι συναινοῦν ὃπως πειθαρχημένα, περιφερόμενοι, το ἒπρατταν και στα Συνέδρια ἀνά την Εὐρώπη τῆς Β΄ Διεθνοῦς και μετέπειτα και τῆς Γ΄ που ἐπέτασσαν την ἳδρυση στο ὂνομα τοῦ νεήλυδος ἐκκολαπτόμενου με ἑβραϊκά κεφάλαια κομμουνισμοῦ μιᾶς παμβαλκανικῆς ὁμόσπονδης ἀνεξάρτητης Μακεδονίας, παραλληλίζοντας και διαφημίζοντάς την άκόμη και ὡς την «Ἐλβετία τῶν Βαλκανίων».

Και ἐνῶ τα παραπάνω γεγονότα συνέβησαν κατά το α΄περίπου τέταρτο τοῦ 20ου μ.Χ. αἰῶνα μετακινώντας τον κέρσορα στη χρονογραμμή στο ἀντίστοιχο τελευταῑο τέταρτο του 19ου μ.Χ. αἰῶνα, τότε, θα βρεθοῦμε ἐνώπιον ἑνός Πανσλαβισμοῦ με τη Συνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου να δημιουργεῖ για λογαριασμό τῆς Ρωσσίας ἓνα ἰσχυρό προπύργιο με ἒξοδο σε δύο θάλασσες [Εὒξεινος Πόντος και Αἰγαῖο Πέλαγος] και με προφανῆ σκοπό την πρόσβαση μέσω τῶν ἓτερων σλάβων τῆς Σερβίας και σε μια, ἀκόμη, τρίτη [Ἀδριατική]. Μα, ἡ Συνθήκη ὑπῆρξε ab initio θνησιγενής. Ὃταν στέγνωσε το μελάνι της, τήν ξανάγραψαν ἀλλάζοντας, εὒλογα, ὂχι μόνον το ὂνομα ἀλλά και τα ὃρια τῶν ἐπιδιώξεων τῆς Ρωσσίας και τῆς βαλκανικῆς μαριονέττας της, τῆς Βουλγαρίας, με τη Συνθήκη, πια, τοῦ Βερολίνου, μαζί και τα σύνορα τῆς περιοχῆς.

Ἡ ζημία που δημιουργήθηκε εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων ἦταν ἡ ἰταμή βίαιη και δολοφονική ἐνσωμάτωση τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμυλίας στα ὑπό ρωσσική προστασία Μακεδονικά και Θρακικά ἐδάφη τῶν σλαβο-βούλγαρων, ἐπιχειρώντας τον συστημικό ἐκσλαβισμό τους.

Και στην πορεῖα με την εἲσοδο στον 20ο αἰῶνα, οἱ διαδοχικοί Βαλκανικοί Πόλεμοι τοῦ 1912 – 1913 θα ἀλλάξουν το χάρτη ὂχι μόνον τῆς βαλκανικῆς χερσονήσου ἀλλά θα ἀποτελέσουν την ἀφετηρία για την πιο οὐσιαστική μετακίνηση τῶν ὁρίων στη χάραξη τῶν νέων χαρτῶν με το ἒναυσμα το καλοκαίρι του 1914 τοῦ Α΄ Π.Π. και τέλος το φθινόπωρο του 1918. Και ἐκεῖ, στα 100 χρόνια πια, στη στροφή του νέου αἰῶνα, ἀπό το τέλος του πολέμου δεν σήμανε οὒτε κι ἒφτασε στην ὁλοκλήρωση, ἀκόμη, τῶν Συνθηκῶν του. Κι αὐτό συνέβη και ἐξακολουθεῖ να συμβαίνει και σήμερα στην πολύπαθη Μέση Ἀνατολή. Ὃπως και στις χῶρες τῆς Ἀφρικῆς ἀπό το ἂκρο τοῦ Μαγκρέμπ μέχρι και το Δέλτα τοῦ Νείλου, τη διώρυγα τοῦ Σουέζ και την ἒξοδο τῆς Ἐρυθρᾶς στα στενά τῆς Ὑεμένης. Ὃπως και στα νερά που βρέχουν τον Εὒξεινο Πόντο. Μαζί και στα νερά που βρέχουν ἀπό τον Εὒξεινο Πόντο μέχρι και την Ἀδριατική και ἀπό το Δούναβη μέχρι και την Τρίπολη και την Ἀλεξάνδρεια. Ἀκόμα κι ἂν μεσολάβησε ὁ Β΄ Π.Π. και για τη «δική» μας γειτονιά ἡ σὐγκρουση και ἡ ἀπόσχιση τῆς ἐνωμένης Γιουγκοσλαβίας ἀπό τον ἐναγκαλισμό τῆς Σοβιετίας το 1948, μαζί και ἡ περίοδος ἀγαστῆς συνεργασίας τῶν δύο προαναφερθέντων μερῶν [Τίτο – ΚΚΕ], μαζί και ἡ ἧττα τῶν κομμουνιστῶν στο Γράμμο και το Βίτσι με τη λήξη τῶν ἐχθροπραξιῶν το 1949, το ζήτημα τῆς ὀνομασίας και ἡ ἀπό καιροῦ εἰς καιρόν ἀναμόχλευσή του ἀπό τους βόρειους γείτονες δείχνει να τούς ἀπασχολεῖ για την ὁριστική διευθέτησή του κάθε φορά πιο ἒντονα και ἐπικαιροποιημένα ἀπό ποτέ.

Και στη Μακεδονία αὐτό που μποροῦμε να δοῦμε εἶναι ἡ ἀξία τῆς Γεωγραφίας ἀφενός ὡς χωρικοῦ προσδιορισμοῦ κι ἀφετέρου ὡς συνδετικοῦ κι ἑρμηνευτικοῦ κρίκου τοῦ κόσμου και κατ’ ἐπέκταση τοῦ κάθε ἀνθρώπου, στο βαθμό που ὑπέρ και διαχρονικά ἐπιβεβαιώνεται ἡ Θουκυδίδεια ρήση «ἓως ἂν αὓτη ἡ φύσις ᾖ» ὃτι, δηλαδή, τα κίνητρα τα ἐλατήρια οἱ συμπεριφορές τῶν ἀνθρώπων εἶναι ἲδια ὃσο και ἡ φύση μας μένει σταθερή για να συμπληρώσει την ἀξία τῶν πράξεων ἢ κι ἀντιστρόφως τῆς ἀπραξίας, ὁ ἲδιος ὁ «Πατέρας τῆς Ἱστορίας» κατά τον Κικέρωνα, ὁ Ἡρόδοτος ὁ Ἀλικαρνασσεύς γράφοντας στο προοίμιο τῶν «Ἱστοριῶν» του την ἀξία τῆς Ἱστορίας ὡς ἀκολούθως:

«Ἡροδότου Ἁλικαρνησσέος ἱστορίης ἀπόδεξις ἣδε, ὡς μήτε τά γενόμενα ἐξ ἀνθρώπων τῷ χρόνῳ ἐξίτηλα γένηται, μήτε ἒργα μεγάλα τε καί θωμαστά, τά μέν Ἓλλησι τά δέ βαρβάροισι ἀποδεχθέντα, ἀκλεᾶ γένηται, τά τε ἂλλα καί δι᾽ ἣν αἰτίην ἐπολέμησαν ἀλλήλοισι».

Ἒτσι, για να θυμηθῶ και τη σκέψη του Ζακ Λε Γκοφ, ὑπάρχει μία τόσο στενά ἒντονη ἀλληλεξάρτηση τῶν δύο πεδίων τῶν Ἐπιστημῶν στο βαθμό που ἐξισώνεται ἡ Γεωγραφία με την Ἱστορία και τοὒμπαλιν, ἀφ’οὗ σ’ἓνα συγκεκριμένο χωρόχρονο λαμβάνουν χώρα ἀνθρωπογενοῦς και μη χαρακτῆρα γεγονότα και ἀντιστρόφως ἡ ἀνθρώπινη δράση ὁρίζεται χωρίς κατ’ ἀνάγκη και να περιορίζεται ἀπό γεωγραφικούς περιορισμούς.

Ἐρχόμενοι στο σήμερα και τις τρέχουσες διπλωματικές ἐξελίξεις σ’ ἓνα ρευστό παίγνιο ἰσορροπίας και συσχετισμοῦ δυνάμεων στην εὐρύτερη γεωπολιτικά ἀσταθῆ γειτονιά τῶν Βαλκανίων και συνακόλουθα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς και τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἡ κατάσταση ἒχει ὡς ἐξῆς’

Μάς ζητοῦν, λοιπόν, για ἂλλη μια φορά, σχετικά με το ὂνομα:

  • Να ἀλλάξουμε στάση ἀπέναντι στη διαπραγμάτευσή του, παραγνωρίζοντας ὃτι πίσω ἀπό κάθε ὂνομα βρίσκεται ἡ ταυτότητά του’ κατ’ ἐπέκταση και ἡ δική μας Ταυτότητα ὡς στοιχεῖο ἀρραγοῦς ἐνότητας και δηλωτικοῦ τοῦ Ἒθνους τῶν Ἑλλήνων. Ἐνθυμούμενος δε την ἀπάντηση τῶν Ἀθηναίων στους Λακεδαιμονίους ὁ Ἡρόδοτος, στην «Οὐρανία» τῶν Ἱστοριῶν του [8, 144, 2] θα μιλήσει για τα τέσσερα ἑνοποιητικά στοιχεῖα δηλωτικά γνωρίσματα τοῦ πολιτικοῦ φρονήματος τῶν Ἀθηναίων «ἐόν ὅμαιμόν τε καί ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινά καί θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα, τῶν προδότας γενέσθαι Ἀθηναίους οὐκ ἂν εὖ ἒχοι«. Λείπει μονάχα το πέμπτο, το ἑνοποιητικό τοῦ ὃλου σε καθολικό σύνολο’ ἡ Ἱστορία.
  •  Να λέγονται, ὃπως ἐμεῖς, και ἀνθ’ἡμῶν, να οίκειοποιηθοῦν ὂλα ὃσα ἢμασταν και ἐξακολουθοῦμε να εἲμαστε, διαστρεβλώνοντας παραχαράσσοντας και ἰδιοποιούμενοι την Ἱστορία, τη Γλῶσσα, τη Θρησκεία, τον Πολιτισμό και την Καταγωγή, ἐξισώνοντας τους Μακεδόνες Ἓλληνες με τα μετακινηθέντα ἐκ Μογγολίας σλαβικά φῦλα 11 αἰῶνες μετά τον Μέγιστο τῶν Ἑλλήνων, προκειμένου να ἀποκτήσουν μια ἰδιοπροσωπεία και ταυτότητα που δεν ἒχουν… Ὑφαρπάζοντας τα Σύμβολα τοῦ Βασιλείου τῆς Μακεδονίας ὡς σκύμβαλα κι ἐνῶ εἶναι ὁ περίγελως τῆς διεθνοῦς ἐπιστημονικῆς κοινότητας για το ἒρεισμα τῆς καταγωγῆς τους, ἐμετικά πλιατσικολόγοι παρ’ὃλ’αὐτά εἲμαστε πρόθυμοι να διαπραγματευθοῦμε μια λυσιτελῆ και για τις δύο πλευρές λύση ὐπαγορευμένη ἀπό κέντρα ἐξουσίας ξένα προς τα συμφέροντα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ που να συστοιχίζονται με την Ἱστορία, τη δυναμική και την προοπτική τῆς Ἐλλάδος.
  • Να εἲμαστε διαλλακτικοί, καθώς στην ἐποχή τῆς ἀφασιακῆς παγκοσμιοποιημένα ὁμογενοποιημένης γέλης το να μην εἶσαι ὑπάκουο μέλος τῆς ἀγέλης τοῦ ΝΑΤΟ, τῆς Ε.Ε., τῶν αἱμοσταγῶν μηχανισμῶν ἁρπαγῆς και ὑφαρπαγῆς ἀκόμη και τῆς ἲδιας σου τῆς ἐντός τῶν συνόρων περιουσίας σου μπορεῖ και να στραφεῖ κι ἐναντίον σου… με τη μετάλλαξη τῆς ἀρχαίας δοτικῆς ἀντιχαριστικῆς και ἡθικῆς σε γενική… χωρίς κατ’ ἀνάγκη το -σου, να ἐμπεριέχει το πλῆθος, το λαό ἢ το σύνολο μπορεῖς να ἐπιλέξεις ἐσύ ὁ πραίτωρ τῶν ξένων διεκδικήσεων και αἱμορραγιῶν τῆς χώρας σου να μείνεις ἀλώβητος και στην ἀπ΄ ἒξω. Ἒτσι, ἐπιβάλλεται μιά σιωπηρή ἀποδοχή ζητώντας και ἀπό ἂλλους φορεῖς του δημόσιου βίου να μείνουν το ἲδιο σιωπηροί ὃπως ἡ Ἐκκλησία, τα ΜΜΕ …
  • Να εἲμαστε ὑπάκοοι ὑπήκοοι στις ἐπιλογές που σχεδιάζουν ἐπί χάρτου, προς ὣρας, ἂλλοι για ἐμᾶς χωρίς ἐμᾶς. Με την ἀπαραίτητη διευκρίνιση ὂτι το σύνολο τοῦ πλέγματος τοῦ ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου συντάσσεται ἀνερυθρίαστα ἰδιοτελῶς και ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς χαμερπῶς για πολλοστή φορά με ὃλους ὃσοι ἀπεργάζονται την δῆθεν εἰρήνη ἀσφάλεια και εὐημερία στην περιοχή με ὃρους ἐπονείδιστους για το παρόν και το μέλλον τῆς χώρας.
  • Να ὑποχωρήσουμε για τη «σωτηρία» του νευραλγικοῦ κόμβου στο κέντρο τῆς Βαλκανικῆς χερσονήσου, ἂλλως θα γίνει βορά στα ἀρπακτικά τοῦ ἀλβανικοῦ νεοεπεκτατισμοῦ και τῆς βουλγαρικῆς παρουσίας με τον σερβικό παράγοντα να ἀφυπνίζεται ἢ να ὑπνώττει ἀκόμη και μετά το Κοσσυφοπέδιο, ἀγνοώντας οἱ άνιστόρητοι ὃτι ἱστορικά ἡ παρουσία μας διέρχεται ἀπό τον 42ο παράλληλο ἀπό ἐντός και τῶν τριῶν θαλασσῶν που βρέχουν τις ἀκτές τους, έκκινώντας άπό τη Χερσόνησο τοῦ Αἲμου με κατάληξη, προς ἀνατολάς, τον Καύκασο, με τον Προμηθέα και το Χρυσόμαλλο Δέρας…
  • Να μην Ἐνεργήσουμε ὡς Ἐλεύθεροι Πολίτες με φρόνημα γνώμη και ψυχή γιατί σε ἐμᾶς, ἢδη, ἀπό τα χρόνια τοῦ Περικλέους, ἐκεῖ στο Χρυσό αἰῶνα, στη σεμνή τελετή τοῦ ἐνταφιασμοῦ τῶν νεκρῶν τοῦ πρώτου ἓτους τοῦ Πελοποννησιακοῦ Πολέμου, ὁ Ἀθηναῖος ἡγέτης ἐξίσωσε την Εύτυχία με την Ἐλευθερία και την Ἐλευθερία με την Εὐψυχία και τοὒμπαλιν, ὡς τη μοναδική και άναγκαῖα συνθήκη ὣστε να Εἶναι να Λέγεται και να Αἰσθάνεται κάποιος  Ἐλεύθερος, την τόλμη την ἀνδρεία το δυναμισμό και το θάρρος να τα διεκδικεῖ.
  • Να ὑποχωρήσουμε ἀπό την Ἱστορία γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ὃτι το αύτό πράξαμε ἢδη ἀπό ἱδρύσεώς μας ἐνῶ συστημικά ὑποσκάπτουμε τα θεμέλια του βίου μας κοντά στον αἰῶνα πια ἀπό τη Μικρασιατική Καταστροφή κι ἐφεξῆς, με ἐξαίρεση τα βουνά τῆς Ἠπείρου και με ἀνοικτό ἀκόμη το γειτνιάζον ζήτημα τῆς Βορείου Ήπείρου καθώς και τῆς Κύπρου με τα τεκταινόμενα να ὁδηγοῦν σε μία τραγωδία που μπροστά της θα ὠχριᾶ ἀκόμη και ὁ περίφημος διάλογος Ἀθηναίων και Μηλίων σχετικά με την ἀξία τη σημασία και τους ὂρους ὑποταγῆς τοῦ ἀνίσχυρου στις διαθέσεις και τη στάση τοῦ δυνατοῦ.
  • Να μείνουμε ἂπραγες για να γίνουν ἃρπαγες.
  • Να μην Διεκδικοῦμε, ὃπου το κύριο λῆμμα ἐνέργειας εἶναι ἡ Δίκη, ἂρα ἡ ἀπονομή και ἡ ἐν διαρκεῖ ὂχι ἀπλῶς αἲτηση ἢ ἐξέτασή της ἀλλά ἡ ἲδια ἡ κτήση της, ἒχοντας φτάσει πια αἰσίως στην ὁλοκλήρωση τῆς πιο ὁδυνηρῆς με οίκονομικοκοινωνικούς δεῖκτες δεκαετίας τῆς σύγχρονης νεοελληνικῆς ἱστορίας.
  • Ἂλλωστε, στο αἰώνιο ζεῦγος «Θέσις-Στάσις» ὃ,τι σημαίνει και εἶναι σπουδαῖο, με διπλή μάλιστα σημασία, και σημαίνουσας σημασίας και ταχύτητος ἀποκρίσεως και ἀντανακλαστικῶν εἶναι ἡ στάση.

Κλείνοντας ὁ στιχομυθικός διάλογος τῆς Ἂτοσσας με τον Χορό, στην τραγωδία τοῦ Αἰσχύλου «Πέρσες» [στ. 241-242] ἀπό κοινοῦ με τη φράση τοῦ Ἡροδότου [8,144, 3] ἀναφορικά προς το φρόνημα τῶν Ἀθηναίων ἀπέναντι στους μηδίσαντες Ἓλληνες εἶναι ἡ Σάρισσα ἑνός λαοῦ ἀπέναντι στην Ἱστορία του.

Ἃτοσσα: Τίς δε ποιμάνωρ ἐπέστι κἀπιδεσπόζει στρατῷ; [Ποιος εἶναι ὁ βασιλιάς κι ὀ ἀρχιστράτηγός τους;]

Χορός: Οὒτινος δοῦλοι κέκληνται φωτός οὐδ’ ὑπήκοοι. [Δεν λογαριάζονται δοῦλοι κι ὑπήκοοι κανενός].

ἔστ᾽ ἂν καί εἷς περιῇ Ἀθηναίων, μηδαμά ὁμολογήσοντας ἡμέας Ξέρξῃ.

Ἂλλωστε,

Ἒστιν οὖν Ἑλλάς και ἡ Μακεδονία (Στράβων).

 

Ἀθῆνα, 21 01 2018.

Advertisements
Posted in 2017, Ἐκκλησία, Ἑλλάς, Ὀρθοδοξία, Διπλωματία, Δικαιοσύνη, Θρησκεία, Ιστορία, Ιανουάριος, Κοινωνία, Μικρασιατική Καταστροφή, Προσωπικότητες, Πόλεμος, Πόντος, Παράδοση, Παιδεία | Tagged , , | Σχολιάστε

Μνημειώδης βλαξ ἂνκορμαν

Ἀνεκδιήγητα ἐπικίνδυνος, ἀμόρφωτος διαμορφωτής τῆς Κοινῆς Γνώμης, ρωτᾶ σε ζωντανή σύνδεση τον Βρετανό Εὐρωβουλευτή Φάρατζ για την ἐπιστροφή τῶν «Ἐλγινίων» μαρμάρων… Δεν γνωρίζει ὃτι ὀνομάζονται, διεθνῶς κι ἐπισήμως, ὡς Μάρμαρα τοῦ Παρθενῶνος. Κι ἐπιπλέον, οἱ ἂρπαγες – κλέφτες δεν νομιμοποιοῦνται στην «ὀνομασία» της λείας τους… Θλιβερά ἀνίκανος opinion maker, ὃπως τότε, στα Σπάτα στο χῶρο του ΔΑΑ «Ἐλευθέριος Βενιζέλος» που γύριζε ρεπορτάζ ἀπό τα βουνά τοῦ Κουρδιστάν… Μνημειῶδες Δελτίο Ἂγνοιας και Προσβολῆς το ἀποψινό στον Σκάι, με τον «ἂνκορμαν» Νίκο Εὐαγγελάτο…

 

Φωτογραφία του Haralampos A. Zarotiades.
Σαν σήμερα, αναδημοσίευση από το Facebook, στις 16 01 2014.
Posted in 2014, 2017, Ἐπικαιροποίηση, Ἑλλάς, Ιανουάριος, Κοινωνία, Σαν σήμερα | Σχολιάστε

Το ὑποβρύχιο Δίκτυο

animated-map-reveals-the-550000-miles-of-cable-hidden-under-the-ocean-that-power-the-internet

Ἡ ἂλλη ὀπτική τῆς Mare nostrum του Εὒξεινου Πόντου και τοῦ Ἂτλαντα.

2,5 λεπτά μαγείας με 550,000 μίλια καλωδίων, ἀντιλαμβανόμενος τα ὀφέλη του Δικτύου [www], ἀνοικτοῦ και κρυφοῦ, να βρίσκονται ἐκεῖ στο βυθό οἱ ὀπτικές τῆς ἐπικοινωνίας μας ἶνες… ἀγκαλιάζοντας και Ἑν-οποιώντας τον κόσμο. Τελικά, οἱ ἶνες εἶναι πιο μπροστά ἀπό ἐμᾶς… Ἢ, ἲσως, εἶναι τοῦ Ἀρχιμήδους ἡ ἀτάκα «Δῶς μοι πᾶ στῶ καί τάν γάν κινάσω», Δῶσε μου τόπο να σταθώ και τη Γη θα την κινήσω…

 

Internet-ocean-map

Ἀπεικόνιση τοῦ δικτύου τῶν ὑποβρύχιων καλωδίων

faster-cable

Ποντίζοντας τα καλώδια

Το ὑποβρύχιο Δίκτυο

Σαν σήμερα, αναδημοσίευση από το Facebook, στις 11 01 2016

 

Posted in 2016, 2017, Ἐπικαιροποίηση, Ὑπηρεσίες, Ὑποδομές, Ὠκεανός, Facebook, Infographics, Έρευνα, Επιστήμες, Επικοινωνία, Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές, Ιστορία, Ιανουάριος, Κοινωνία, Λιμάνια, Οικονομία | Tagged , , | Σχολιάστε

2018 εὐχές για Καλή Χρονιά

runwaylights-flickr

Με τις πιο ἐγκάρδια θερμές εὐχές για το νεοαφιχθέν 2018 για Καλή Χρονιά, με Ὑγεία, Χαμόγελα, Δύναμη και Πρόοδο, μα πάνω ἀπ’ ὃλα, Ἀγάπη. Τι, το πιο ὡραῖο μέρος τῆς πτήσης, ἀκόμα κι ἀπ’ την ἲδια την πτήση εἶναι ἡ ἀσφαλής προσγείωση. Και ‘κεῖ, ἒχοντας ἢδη πιάσει στον 34R, «Κυρῖες Κύριοι, καλωσορίσατε στο 2018 με την ευχή να πραγματώσετε τα ὂνειρα, τις προοπτικές κι τα ὁράματά σας για την «Καλή Χρονιά»».

Καλή Χρονιά 2018

Ἀθῆνα, 01 01 2018.

Posted in 2018, Κατηγοριοποίηση

Defying G-ravity. Στον ἀστηράνακτα τον πρῶτο…


Στον BruceMcCandless, τον πρῶτο ἀστροναύτη της NASA που «περπάτησε» στο Διάστημα χωρίς τον ὀμφάλιο λῶρο με το Διαστημικό Λεωφορεῖο «Challenger», ἀφίνοντάς μας ἂφωνους, ἐκεῖ πίσω το 1984, γι’ αὐτόν τον -πρῶτο- διαστημικό του περίπατο.

Ἀπό ἀπόψε συνεχίζοντας το προς τον Δημιουργό ταξίδι πέρασε για δεύτερη φορά ἀπό το γνώριμο χῶρο τοῦ Διαστήματος σηκώνοντας το ἀνάστημα τῆς Ἀνθρωπότητας ἀψηφώντας τη βαρύτητα…

Defying G-ravity, #41.

Ἀστηράναξ Bruce

Manned Maneuvering Unit (MMU) First Flight: Space Shuttle STS-41-B (STS-10) Highlights 1984 NASA

We weren’t born to follow – Bon Jovi

Ἀθῆνα, 23 12 2017.

Posted in 1984, 2017, Ὑπηρεσίες, Ὑποδομές, Δεκέμβριος, Διάστημα, Διαστημική Υπηρεσία, Εὐωνύμως, Επιστήμες, ΗΠΑ, Ιστορία, Προσωπικότητες | Tagged , , , , ,

Η Τέχνη της μεταμόρφωσης^🆔

Pilobolus, Shadowland

Ἡ πλαστικότητα, ἡ ἐνέργεια και ἡ ἐνάργεια εἶναι τρεις ἀπό τις κύριες συνιστῶσες ἑνός ἒργου τέχνης με ὃποια μορφή κι ἂν ἐκδηλώνεται. Ἂν μαζί προστεθοῦν και τα γνωρίσματα τῆς καλαισθησίας και τῆς πρωτοτυπίας, τότε το ἒργο λειτουργεῖ ἀφυπνιστικά τόσο [πιθανά] για το περιεχόμενό του ὃσο και ἀπολύτως για τη μορφή του. Και ἂν, μάλιστα, εἶναι “γραμμένο” σε μία παγκόσμια γλῶσσα που να την ἀντιλαμβάνονται μεγαλύτερα ἀκροατήρια, συμπληρώνεται το τρίπτυχο τῆς ἐπιτυχίας.

Ἀπό την κοσμοπολίτικη Νέα Ὑόρκη μια ὁμάδα ἐννέα ταλαντούχων χορευτῶν ἐπαναπροσδιόρισε με τρόπο παραμυθένια καθηλωτικό τη μορφή, την κίνηση και την προβολή μιας παράστασης. Δύο πανιά προβολῆς, τέσσερα ἰκριώματα με προβολεῖς, ἓνα κερί και ἓνα παραμῦθι ἦταν το ὑλικό και μαζί με ἐννέα καλλίγραμα σφριγηλά και γυμνασμένα νεανικά κορμιά που εἰσήγαγαν μία καινοτόμο σε πλαστικότητα, εὐγένεια και ἀκολουθία κινήσεων χορογραφία που “ἒπαιζε” με το φως το βάθος του και τις σκιές του, στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, ἀλλάζοντας πια τον τρόπο θέασης τῆς σκηνῆς και ἀκολούθως ἐξέλιξης τῆς σκηνικῆς δράσης ἀπό την ἀρχική σεμέλη στο μεταμορφωμένο χάρι στις τεχνολογίες χωρόχρονο ἐκτύλιξης τῆς πλοκῆς τοῦ ἒργου.

Ἡ μεταμόρφωση ἑνός ὀνείρου, ἡ μετάπλαση τοῦ χαρακτήρα και ὁ μοντερνισμός στην ἒκφραση ἀπό κοινοῦ με την εἰσαγωγή στο ἒργο τῆς κλασσικῆς τέχνης με σημεῖα ἀναφορᾶς την Ἀκρόπολη, τις Καρυάτιδες, τον Πειραιᾶ και τη γλώσσα μας ἒνωσαν τη μητρόπολη του σήμερα, Νέα Ὑόρκη, με το «κλεινόν ἂστυ» του ἱστορικοῦ κοσμοπολιτισμοῦ, την Ἀθῆνα με ἱστό το Μῦθο, το Χορό και την Τέχνη.

Αθήνα, 17 12 2017.

Posted in 2017, Δεκέμβριος, Εὐωνύμως, Επικοινωνία, Θέατρο, Κοινωνία, Μουσική, Παράδοση, Παιδεία, Πολιτισμός, Τέχνη, Τεχνολογία, Φωτογραφία | Tagged , , ,

Ἱεροσόλυμα Status Quo Ante & Post Bellum

Ιερουσαλήμ.jpg

Τα Ἱεροσόλυμα

Η χθεσινή ἐπίσημη ἀνακοίνωση του Προέδρου τῶν ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, τῆς ἰσχυρότερης οἰκονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά και πολιτισμικά χώρας που ἀνέδειξε ὡς σήμερα η παγκόσμια Ἱστορία, για την ἀναγνώριση ἒπειτα ἀπό εἰκοσαετῆ ὡρίμανση τῆς ἀπόφασης τοῦ πρώην ὁμολόγου του, Μπιλ Κλίντον, τῶν Ἱεροσολύμων ὡς πρωτεύουσας τοῦ κράτους του Ἰσραήλ και την ἐπακόλουθη μεταφορά τῆς ἀμερικανικῆς πρεσβείας ἀπό το Τελ Ἀβίβ στην ἱερή Πόλη σηματοδοτεῖ τη νέα ἐποχή στην πολύπαθη Ἐγγύς Μέση Ἀνατολή.

Λες και η ιστορία θέλει να παίξει τα δικά της παιχνίδια, ὂταν σήμερα ἐν ἒτει 2017 συμπληρώνεται:

  • ἓνας αἰῶνας ἀπό την περίφημη «Διακήρυξη Μπαλφούρ» που, ἐμπράκτως, συνιστοῦσε τη στρατευμένη πολιτική τῆς ἀκόμη τότε ἀκμαίας Αὐτοκτατορίας τοῦ Ἠνωμένου Βασιλείου προς τον ἑπικεφαλής ἂπατρι προγονό τῆς οἰκονομικῆς – κοντά ἓναν αἰῶνα και παραπάνω – δυναστείας τῶν Ροτσάιλντ
  • και μαζί 1947 χρόνια ἀπό τότε που φρόντισε ὁ Τίτος Φλάβιος Βεσπασιανός για την ἐξόντωση περί το 1.000.000 γηγενῶν Ἱουδαίων ἀπό τα ἐδάφη τῆς Παλαιστίνης, τον ἐκπατρισμό τοῦ ὑπολειφθέντος πληθυσμοῦ και την ὁλοκληρωτική καταστροφή τῶν Ἱεροσολύμων.
  • Και ἦταν σαν την προτελευταῖα ἡμέρα τοῦ Νοεμβρίου του 1947, ὃταν ὁ ΟΗΕ με ψήφισμά του ἐνέκρινε την ἀλλαγή τοῦ status quo στην περιοχή μετά τη δόλια τακτική τῶν Βρετανῶν πιστῶν στην ἐφαρμογή τοῦ δόγματος ‘Διαίρει και Βασίλευε» ὣστε οἱ ἐκπατρισμένοι Ἰουδαῖοι θα ἐπιστρέψουν στα πατρογονικά τους ἐδάφη μετά την ἐξορία 19 αἰώνων.
21 II Map of Palestine 1947.jpg

Χάρτης τῆς Παλαιστίνης δημοσιευμένος στο ἀμερικανικό περιοδικό National Geographic το 1947…

Ἡ ἐπίσημη αὐτή διπλωματική κίνηση τῶν ΗΠΑ ἀποκτᾶ ξεχωριστή σημασία χάρι στη στιγμή που ἒλαβε χώρα. Στην περίοδο που μόλις τελειώνει ο πόλεμος που διεξάγεται τα τελευταία χρόνια στη Συρία, που μόλις το φθινόπωρο τοῦ τρέχοντος 2017 οι ΗΠΑ ἀπέκτησαν μόνιμη στρατιωτική παρουσία στο κράτος του Ἰσραήλ, ὃπου ἀπό τα Ἂδανα μέχρι και τη Σινώπη στον Πόντο και ἀπό την Τεχεράνη μέχρι και την Ὑεμένη ὃλη αὐτή ἡπεριοχή, ἡ πρώτη στη Μικρά Άσία φλέγεται, ἡ δεύτερη στα ὀροπέδια της Περσίας «καίγεται» και ἡ τρίτη, στην ἒξοδο τῆς Διώρυγας τοῦ Σουέζ, ἐξαερώνεται, ὃταν τα τρυπάνια ἢδη παίρνουν θέσεις στη λεκάνη τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου, ὃπου ὁριοθετεῖται ΑΟΖ για τις τρεις ἀπό τις, μόλις ἓξι χῶρες, που βρέχονται ἀπό τα νερά της, ἡ ἐξαγγελία τῆς ἀναγνώρισης τῶν Ἰεροσολύμων ὡς πρωτεύουσας τοῦ Ἰσραήλ ἀπό τη Διοίκηση Τραμπ δείχνει την ἀποφασιστικότητα τῶν ΗΠΑ να ἀναμοχλεύσουν τη σκακιέρα πρῶτες, ἀναλαμβάνοντας ὂχι μόνον την πρωτοβουλία τῶν κινήσεων ἀλλά και ἀναμένοντας τις ἐκ τῶν προτέρων ἐγνωσμένες κινήσεις τῶν άντιπάλων ἢ και την άδυναμία των, συστοιχίζονται με το Ἰσραήλ.

Μαζί και κυρίως ἢ και πρωτίστως με το πανίσχυρο ἑβραϊκό λόμπυ στις ΗΠΑ που στήριξε ἂν δεν καθοδήγησε, ἐντέχνως, τον Τραμπ στην υἱοθέτηση τῆς παρούσας στάσης. Την ἲδια στιγμή που ὁ γαμπρός τοῦ Ντόναλτ κατηγορεῖται στις ΗΠΑ για τις σχέσεις του με το ρωσσικό παράγοντα, ἐκεῖνος βρίσκεται ἢδη στα Ἰεροσόλυμα ἐγκαινιάζοντας de facto και οἰκογενειακά την ἀξία τῆς πράξης.

Γιατί στο βαθμό που τα Ἱεροσόλυμα, κατεχόμενα κιόλας ἀπό τον Α΄ Άραβοϊσραηλινό Πόλεμο του 1948 και διαδοχικά με τον Πόλεμο τῶν Ἓξι Ἡμερῶν του 1967, συνιστοῦν την πρωτεύουσα τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ ἡ σύμπραξη τῶν ΗΠΑ δεν περιορίζεται οὒτε σε συμβολισμούς οῦτε σε μοιρολατρικές δοξασίες παρά ἀποτελεῖ ἓνα ἁπτό δεῖγμα ἀποφασιστικῆς προβολῆς πολιτικῆς ἰσχύος με διπλωματικά μέσα που με τη σειρά του ὑπολανθάνει ἒνα σύστημα παραμέτρων και συντελεστῶν που ἐπιτρέπουν στο δίπολο ΗΠΑ-Ἰσραήλ να δρέψουν τους καρπούς τῆς στρατηγικῆς τους.

Στρατηγική που δίνει βάθος στον πεπερασμένο γεωγραφικό χῶρο τοῦ Ἰσρήλ. Ἐνός λαοῦ, τοῦ ἑβραϊκοῦ, με πληθυσμό κοντά στα 9.000.000 περιστοιχισμένο ἀπό ἓνα μεῖγμα ἀραβικῶν φυλῶν 250.000.000 κατοίκων. Ἡ μοναδική Δημοκρατία σε ὃλο το μῆκος άπό το Μαγκρέμπ μέχρι και τον Ἰνδό ποταμό. Ἡ πιο προηγμένη τεχνολογική καινοτομία και οἰκονομία, χωρίς τις προσόδους ἀκόμη ἀπό την ἐξόρυξη φυσικοῦ ἀερίου και ὑδρογονανθράκων ἀπό τα κοιτάσματα ἒξω ἀπό τις ἀκτές του. Με το βέβαιο βλέμμα, πια, προς τη Δύση και τη γέφυρα με τον Ἑλληνισμό μέσω τῆς Κύπρου τῆς Ἑλλάδος και κατ’έπέκταση τῆς Ε.Ε..

Στον περίφημο Περικλέους Ἐπιτάφιο ὁ μέγιστος διανοητής Θουκυδίδης θα ὑποβάλει στο στόμα τοῦ Περικλῆ την ἀκόλουθη φράση «οὐ γάρ πάσχοντες εὖ, ἀλλά δρῶντες κτώμεθα τούς φίλους. βεβαιότερος δέ ὁ δράσας τήν χάριν ὣστε ὀφειλομένην δι᾿ εὐνοίας ᾧ δέδωκε σῴζειν«· ὃπερ μεθερμηνευόμενον έστί «Γιατί ἐμεῖς τούς φίλους τούς ἀποκτᾶμε μᾶλλον εὐεργετώντας παρά εὐεργετούμενοι ἀπό αὐτούς. Σταθερότερος δε φίλος εἶναι ὁ εὐεργετῶν τον ἂλλον, γιατί εἶναι φυσικό να προσπαθεῖ να διατηρεῖ την ἀνάμνηση τῆς εὐεργεσίας με το να φέρεται πάντοτε καλά προς τον εὐεργετούμενο».

Με την κίνησή τους αὐτή οἱ ΗΠΑ ἒκαναν την πρώτη κίνηση στο μπιλιάρδο τῆς γεωστρατηγικῆς. Μένει να δοῦμε την κλιμάκωση και την ἐμβέλεια τῆς καραμπόλας. Πόσοι και ποιοι και πού και πώς θα άντιδράσουν με κέντρο τα Ἰεροσόλυμα και ἂξονες στα τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντα.

Ἂλλωστε, οἱ πρῶτοι διδάξαντες αὐτῆς τῆς πολιτικῆς, τῆς πολιτικῆς ίσχύος, ὑπῆρξαν οἱ ἀρχαῖοι Ἀθηναῖοι στο ἀπόσπασμα του ἱστορικοῦ, πια, διαλόγου με τους Μηλίους, ἀπό το Ε΄βιβλίο τοῦ Πελλοπονησιακοῦ Πολέμου τοῦ Θουκυδίδη. [Ε, 89, 1]. «τά δυνατά δ’ ἐξ ὧν ἑκάτεροι ἀληθῶς φρονοῦμεν διαπράσσεσθαι, ἐπισταμένους πρός εἰδότας ὅτι δίκαια μέν ἐν τῷ ἀνθρωπείῳ λόγῳ ἀπό τῆς ἴσης ἀνάγκης κρίνεται, δυνατά δέ οἱ προύχοντες πράσσουσι καί οἱ ἀσθενεῖς ξυγχωροῦσιν». Μεταφράζοντας, «Ἒχουμε την ἀπαίτηση να ἐπιδιώξουμε πιο πολύ να ἐπιτύχουμε τα δυνατά ἀπό ὃσα κι οι δυο μας ἀληθινά ἒχουμε στο νου μας, ἀφοῦ ξέρετε και ξέρουμε ὂτι κατά την κρίση τῶν ἀνθρώπων το δίκαιο λογαριάζεται ὃταν ὑπάρχει ἲση δύναμη για την ἐπιβολή του κι ὃτι, ὃταν αὐτό δε συμβαίνει, οἱ δυνατοί κάνουν ὃ,τι τούς ἐπιτρέπει ἡ δύναμή τους κι οι ἀδύναμοι ὑποχωροῦν κι ἀποδέχονται».

Κλείνοντας ὡς ἐπιμύθιο κρατῶ τρεῖς σημειώσεις’ RoR, το αρκτικόλεξο της φράσης Recognition of Reality του Ντοναλντάκου. Στον ἐπίλογο του λόγου του χαιρέτισε το κράτος του Ἰσραήλ και το λαό τῶν Παλαιστινίων.

Στα Ἰεροσόλυμα με ζητούμενα το Status Quo Ante & Post Bellum

Ἀκόμη και το ὂνομα εἶναι ἑλληνικό΄ ἀποδίδεται στους ἱερούς Σολύμους τῶν Ἑλλήνων Φιλισταίων.

Ἐκεῖ ὃπου συναιρεῖται το Φῶς ἀπό κοινοῦ με την Καρδιά τοῦ Φωτός, σε Αὐτό που Εἶναι’ Ἓνα.

 

The White House – Statement by President Trump on Jerusalem

Full Video and Transcript

President Trump formally recognized Jerusalem as the capital of Israel

Ἀθῆνα, 07 12 2017.

Posted in 2017, Ἐκκλησία, Ἑλλάς, Ὀρθοδοξία, Ὑπηρεσίες, Ὑποδομές, Έρευνα, Όπλα, Ασφάλεια, Δεκέμβριος, Διπλωματία, Δικαιοσύνη, ΗΠΑ, Θρησκεία, Ιστορία, Κοινωνία, ΜΜΕ, Οικονομία, Πόλεμος | Tagged , , , ,