Placebo Δημοκρατία

23 02.jpg

Σκέψεις, με ἀφορμή τη σημερινή ἐπέτειο «Ἀποκαταστάσεως τῆς Δημοκρατίας» στην Ἑλλάδα, το 1974, ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ ἡ ἒκφραση «καραμπινάτη» ὑπόθεση χρήσης κενῶν ἀνούσιων και ἀδρανῶν σκευασμάτων, με σκοπό, ἀφ’ἑνός, ἐκ μέρους τῆς ἐξουσίας του Συστήματος τη συστημική και μαζί συστηματική ἐξαπάτηση των μαζῶν τῶν πολιτῶν κι ἀφ’ἑτέρου, την οἰκειοθελῶς ἰδιοτελῆ αὐθυποβολή τῶν συμμετεχόντων πολιτῶν στα δρώμενα τῆς πολιτικῆς και τῆς καθημερινότητος ὡς θύματα, ἐν γνώσει των, ἐν πλήρει συνειδήσει και συμπράξει…

Τι ἒχασες, το 1974 και ἑορτάζεις;

Το 36% της Κύπρου, στην ὁποῖα ὡς Ἐγγυήτρια Δύναμη, ὑπαναχώρησες ὑφαίρεσες μόνος σου Δυνάμεις, ὣσπου να καταλήξουμε στην ἀπώλεια ἐθνικοῦ ἐδάφους.

Τη Δημοκρατία, πού μᾶς ἦλθε νῦκτα ἀπό το Παρίσι και τον Καναδά, καθότι οἱ γηγενεῖς και ἀκμαῖες πολιτικές δυνάμεις του τόπου «περιῆλθαν» σε ἀφάνεια. Ἃλλωστε, μέχρι και σήμερα, ἡ «Λύση» ἒρχεται πάντοτε ἀπ’ ἒξω… Ἀπ’ Ὂθωνος και Γεωργίου ἂρξασθε, και την ἐπαύριον τοῦ Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, μέχρι και τα σημερινά funds τα ὁποῖα «καθορίζουν» την πορεῖα σου με ἀρκτικόλεξα ἀδιαφανεῖς μη ἐλέγξιμους μηχανισμούς, ὁπωσδήποτε, ἀντιδημοκρατικούς χωρίς να ὑπόκεινται σε ἒλεγχο ἢ κρίση εἰ μή μόνον ἀπό τους ἑαυτούς των.

Την Ἐθνική σου Κυριαρχία. Ἐλεγχόμενος ὑπήκοος ὀσφυοκάμπτης γονυκλινοπετής ἀπό τους Περσικούς Πολέμους και τα Μηδικά. Ἀπλῶς, ὁ Ἐφιάλτης ἦταν ὁ πρῶτος ρίψασπις. Στην πορεῖα τοῦ χρόνου βρῆκε ὂχι ἁπλῶς μιμητές ἀλλά και «προσωπικότητες» στα ὓπατα, πάντοτε, ἀξιώματα που τόν ξεπέρασαν σε δολιότητα, ἰδιοτέλεια, συνέργια. Ἂλλωστε, εἲμαστε ὑπό κατοχή και την ἐποπτεία τοῦ Δουκάτου τοῦ Λουξεμβούργου, τοῦ Πύργου τῶν Φράγκων και τοῦ Βερολίνου. Αὐτοί ὑπαγορεύουν αὐτοί μεταφράζουν ἐμεῖς ὑπογράφουμε ὡς κυρίαρχοι. Ἐσχάτως, ὑπέγραψαν και χωρίς ἐμᾶς…

24 04

ΦΕΚ Α3, 7ης Ιανουαρίου 2013, Ἒδρα Βερολίνο!!! 

Την Ἐλευθερία σου να πράττεις και να ἐνεργεῖς ὡς σύνολο ὡς ὁμάδα, ὃπως ὑπαγορεύει στους λαούς ἡ Ἱστορία, με κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα τη Γλώσσα, τη Θρησκεία, την Ἱστορία, τις Παραδόσεις και την Καταγωγή. Ἡρόδοτος (Θ’ 144).

«αὖτις δέ τό Ἑλληνικόν, ἐόν ὃμαιμόν τε καί ὁμόγλωσσον, καί θεῶν ἱδρύματά τε κοινά καί θυσίαι ἢθεά τε ὁμότροπα, τῶν προδότας γενέσθαι Ἀθηναίους οὐκ ἂν εὖ ἒχοι».

Στη θέση τους, στη θέση αὐτῶν τῶν συγκεκριμένων κριτηρίων που συνέχουν και συνιστοῦν την Ἰδέα, την Ἒννοια και την ἐγνωσμένη Ἀξία συγκρότησης ἀναπτύξεως και ἐξελίξεως τοῦ Ἒθνους με κορωνίδα το Σύνταγμα και θεσμούς πολιτειακούς και πολιτικούς που ἐπιτρέπουν την ἀπρόσκοπτη πρόοδο της κοινωνίας, ἂν νομίζεις ὃτι οἱ παραπάνω μηχανισμοί ἐργάζονται, ἢτοι παράγουν ἒργο για σένα, για την κοινωνία, ἒχασες’ καθώς δουλεύουν, ἂρα δεν παράγουν ἒργο, ἀφοῦ εἶναι δοῦλοι στα payrolls, στη μισθοδοσία τῶν χορηγοχρηματοδοτῶν τους, συνεπῶς ὀφείλουν να εἶναι, ἀντιστοίχως, και μισθαποδότες τῆς χάριτος πού τούς ἐπεδείχθη και ἐδόθη…

Οἱ ἲδιοι που ἂνοιξαν την κερκόπορτα στους Μογγόλους το 1974 εἶχαν ἐπισφραγίσει τις τῦχες τῆς Κύπρου ἀπό τη Ρώμη το 1973. Ἢξεραν τι θα γινόταν. Στο δρόμο ἒγιναν μέχρι και Πρόεδροι τῆς «Δημοκρατίας», ὑπουργοί, ἀρχηγοί Ἐπιτελείων και ο κατάλογος συνεχίζεται…

Ὃσο πιο ἰσχυρή εἶναι ἡ Δημοκρατία σε μία χώρα, τότε δεν μοιράζονται οὒτε «βαπτίζονται» με κατηγορούμενα ἰδιότητες ὃσοι τῷ ὂντι ἰδιῶτες λήζονται τη χώρα τους. Δε δημιουργοῦν προσωποπαγῆ κόμματα φέουδα κάστρα, παίζουν στο ἓνας για ὃλους και ὂχι ἀντιστρόφως στο «ὃλοι για ἓναν» για να το μεταφέρουν ἐγκαρσίως καθέτως και ὀριζοντίως σαν να παίζουν σταυρόλεξο rebus, rebus πραγμάτων με τους ἀνθρώπους σε ὃλα τα μήκη και τα πλάτη τῆς κοινωνίας τους…

Ἡ Ἀποκατάσταση τῆς Δημοκρατίας δεν ἒχει ἒρθει ἀκόμα. Ἀκόμα τήν περιμένουμε, ὃσο οἱ ὃροι δεν πληροῦνται. Ἂλλως, θα ἑορτάζουμε την «εἰκονική» Placebo Δημοκρατία… Placebo Δημοκρατία με ὃρους και ὁρολογία Ἀγορῶν. Ἀντίστρεψε’ Ἀγορές που «χτίζουν» κατά το δοκοῦν τῶν συμφερόντων τους, εἰκονικές με αὐθυποβολή των πελατῶν-πολιτῶν «Δημοκρατίες». Placebo, σαν τα φαρμακοσκευάσματα, Δημοκρατίες… Και ὁμοίως, κατά φαντασίαν Δημοκράτες…

Ἡ τριανδρία, μάλιστα, τῆς σύγχρονης νεοελληνικῆς κρίσης ἀποτυπωμένη στα ὓπατα ἀξιώματα τῆς χώρας. ΠτΔ ΠτΚ ΠτΒ, σκύβαλα ὑποχείρια και ἀνδρείκελα ἀχυράνθρωποι πρόξενοι ἢ ἀκόμη ἀκριβέστερα, ἐθελοπρόξενοι πlootου ἀνθρωπιστικῆς πολιτικῆς οἰκονομικῆς πνευματικῆς λεηλασίας, ἐπιδρομῆς, ὐφαίρεσης, ἀπαξίωσης και ἐξαθλίωσης ἑνός λαοῦ, μιας χώρας στ’ ὂνομα τοῦ «κράτους» που λειτουργοῦν ὡς ὑπηρετικό προσωπικό με ἡμερομηνία λήξης το ἲδιο πρόθυμα με δουλικότητα χωρίς μέτρο [πώς, ἂλλωστε, να ὑπάρχει βαθμῖδα στη δουλοσύνη] με ἡμερομηνία «ἒναρξης» τα χαράματα τῆς αὐτῆς ἡμέρας, το 1974…

Κατά τα λοιπά

PD

Placebo Democracy World Wide, το νέο Reality παιχνίδι πού τα σπάει παγκοσμίως.

Μάλιστα, με τους καινούργιους ὂρους τῆς τεχνολογίας και τῆς πληροφορικῆς, augmented και virtual, «ἐπαυξημένη» και «εἰκονική» προσέγγιση προσπέλαση πρόσληψη με περισσότερες τῆς μίας «πηγές» θέασης τῆς πραγματικότητας, ὣστε να «χτιστεῖ» ἡ νέα ἀξιόπιστα πιστευτή πραγματικότητα, ἀπό το Χαλιφάτο τοῦ Βεζίρη με ὂνομα- και πράγμα -Ταυτότητα Ιζνογκούτ, που διακαής του πόθος το πάθος τῆς ἐξουσίας, με κάθε κόστος…

24 06

Placebo Δημοκρατία, Εὐχαριστῶ δεν θα πάρω.

 

Ἀθῆνα, 24 04 2017

 

 

 

 

 

 

 

 

Posted in 2016, 2017, Ἐπικαιροποίηση, Ἑλλάς, Ὑπηρεσίες, Ὑποδομές, Έρευνα, Ασφάλεια, Δημοψήφισμα, Επικαιροποίηση, Επικοινωνία, Ιστορία, Ιούλιος, Κοινωνία, Οικονομία, Προσωπικότητες, Παράδοση, Παιδεία, Πολιτισμός, Πολιτική, Σαν σήμερα, Τρομοκρατία, Τηλεόραση, Φιλοσοφία | Tagged , | Σχολιάστε

Η «εικόνα» της ανθρωπιστικής κρίσης

Η «εικόνα» της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα, μέσα από τη ματιά του BBC, έπειτα από 6 χρόνια κρίσης και 4 λιτότητας, αναφορικά με την Υγεία…

Η «εικόνα» των πολιτών, ασθενών και γιατρών, ανύπαρκτων διευθυντών και υπουργών [Διοικητής «Ευαγγελισμού» και πρώην, πια, υπουργός Υγείας – στελέχη ε.α. των Ε.Δ.(!!!)], και το αφανές, όπως πάντα, έργο ενός «σιωπηρού» λαού που αντιμάχεται τη Λερναία Ύδρα του δεινοσαυρικού κομματο-κρατικού μηχανισμού να την καθαρίσει, όπως το έπραξε ο Ηρακλής.

Η «εικόνα» της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα

 

Ἀναδημοσίευση από το Facebook, στις 24 07 2013.

 

 

Posted in 2013, 2017, Ἑλλάς, Ὑπηρεσίες, Ὑποδομές, Facebook, Δικαιοσύνη, Επικαιροποίηση, Ιστορία, Ιούλιος, Κοινωνία, Ντοκυμαντέρ | Tagged , | Σχολιάστε

Μεγαλεῖο Ψυχῆς

24 02.jpg

Μεγαλεῖο Ψυχῆς Ἀπόδειξη Σεβασμοῦ Ἂσκηση Ἐξωτερικής Πολιτικῆς.

ΑΕΚ. & –

Ὃπως και στο Βελιγράδι, το 1999…

Με τον Δικέφαλο Ἀετό στο στῆθος σβήνουν τρίγωνα-ἂστρα κ’ ἱερογλυφικές γραφές…

 

Ἀναδημοσίευση από το Facebook, στις 24 07 2014.

Posted in 2014, 2017, Ἐπικαιροποίηση, Ἑλλάς, Facebook, ΑΕΚ, Κατηγοριοποίηση | Tagged | Σχολιάστε

Ἡ αὐτοθυσία τῆς Ἀγάπης

 

 

23 02 II

Σκηνή άπό την παράσταση του «Τροβατόρε» ἀπό την ΕΛΣ, στο Ἡρώδειο Θέατρο.

Πόσες πραγματικότητες ἒχει ἠ πραγματικότητα;

Ἡ ἀπάντηση στο ἐρώτημα, ἀσφαλῶς, και δεν μπορεῖ να εἶναι μονολεκτικά ἀριθμητική.

Ἐμπράκτως, όφείλουμε να βροῦμε τα ὀνόματα τους χαρακτήρες τις ταυτότητες και, ἐν τέλει, τα πρόσωπα που συνθέτουν μια ἱστορία, ὣστε να προσπελάσουμε την «ἀλήθεια» της δικῆς τους πραγματικότητας.

Ξετυλίγοντας, λοιπόν, το μῖτο τῆς Ἀριάδνης, δειλά δειλά, στο «σύνθετο» τῆς ζωῆς παίγνιον, ὁ ἑκάστοτε συγγραφέας ἐπιλέγει τους ὂρους με τους ὁποίους θα «διατάξει» τα πρόσωπα τοῦ ἒργου του βάσει τοῦ χαρακτῆρος να ξεδιπλώσουν το ἦθος τους, οἰκοδομώντας, ἒτσι, την προσωπικότητά τους.

Δύο δολοφονίες, μία ὑιοκτονία, μία ἀδελφοκτονία και μαζί μία αὐτοκτονία στο ὂνομα τῆς Ἀγάπης. Μαζί και ἠ φωτιά. Λυτρωτική και καθαρτήριος ὂσο καυστική και ἀπάνθρωπα βασανιστική. Μαρτύριο, κοινός τόπος γάρ και στις δύο ἀναγνώσεις.

Το αἰὠνιο ζήτημα τῆς άγάπης εἶναι ἓνα και το αύτό. Ἡ κατοχή. Ἒτσι, και πάντα, κάθε ἓνας που ὑπόκειται στους ὃρους τῆς Ἀγάπης εἲθισται, δυστυχῶς, [τίνι δικαίῳ] να θεᾶται και να θεωρεῖ το «ἀντικείμενο» πρόσωπο τοῦ ἒρωτά του, κτῆμα του, ἀφαιρώντας ὂχι ἁπλῶς το κυρίαρχο οὐσιαστικό «πρόσωπο», καθιστώντας το [πρόσωπο] μόνον ἀντικείμενο, ἀλλά και ὃ,τι συνεπάγεται του προσώπου, ὃπως ἡ προσωπικότητα, ὁ χαρακτήρας, ἡ ἰδιοπροσωπία και ἡ ταυτότητα.

Ἒτσι, γονιδιακά, με διπλή -οὐσιαστικά- ἀνάγνωση πορεύεται ὁ Ἂνθρωπος ἀπό καταβολῆς και ἒξωσής του. Ἐπιλέγοντας να κατακτήσει τον Ἂλλο, καθολικά, καθαιρετικά, καθηλωτικά.

Και το δράμα, ὡς έξελικτική μορφή τῆς δράσης, ξετυλίγεται ὂταν το ἀντικείμενο τῆς άγάπης πρόσωπο θελήσει, βουλητικά, ἀφεαυτοῦ, να συμπεριφερθεῖ ὡς Πρόσωπο, αὐτόνομο, αὐτοδύναμο και αὐτεξούσιο στις ἐπιλογές του.

Στην κοινή ἐπιλογή τῶν προσώπων δεν ὑπάρχει σύγκρουση παρά συνταύτιση και ἑνότητά τους.

Στη διακριτή ἓως ἐσχάτων ἐπιλογή ἑνός [και ‘δω ὑπεισέρχονται οἱ νοηματοφόρες προθέσεις] ἀντί-παλου ἀντί-ζηλου ἀντ-έραστοῦ, το ζήτημα τῆς κυριαρχίας, τῆς κτήσεως ἓως και τῆς κατοχῆς καθίσταται κυρίαρχο, κεντρικό, πρωταρχικό στη σκέψη τοῦ θύτη [ἐκ τοῦ θύω, θυσιάζω] καθώς θεωρεῖ αὐτονόητα ἀναφαίρετο δικαίωμά του [Δίκαιο, ἒ] να ἀφαιρέσει ἀπό το «θῦμα» του [το «ἀντικείμενο», μην ξεχνιόμαστε] το δικαίωμα να αὐτοπροσδιορίζεται να αὐτοεπιλέγει και ἐν τέλει, άκόμη και να «αίσθάνεται» κάτι ἢ κάποιον ἂλλο πλην αὐτοῦ. Ἡ ἀρχή τοῦ δράματος…

23 02 III

Αὐτό που μετράει, πάντως και παντοῦ, ὑπερδιαχρονικά, εἶναι το ἀποτέλεσμα, ἡ κατάληξη. Και ἡ κατάληξη ἑνός δράματος, και κάθε δράματος, δεν εἶναι ἀπαραίτητα ἡ ἀρχαῖα ἑλληνική κάθαρσις. Ἂλλωστε, παίζοντας με τις λέξεις, ὃπως ἐπιλέγει και ὁ θύτης με το θῦμα του, κοινός τόπος, ἡ κατάληξις. Δηλαδή, ὁ θάνατος’ που, ὃταν δεν ἐπέρχεται φυσικά, τότε ἐγείρει ἐρωτηματικά για ἐκεῖνον που τον σχεδίασε, τον ὀργάνωσε και τον ἐξετέλεσε.

Και ἡ φωτιά; Ὃσο καυστικά ἀπάνθρωπη τόσο και ἀποκρουστική ὡς μέσο θανάτου. Ἀντίκυρός της, και μόνον, ἡ ἐσωτερική φωτιά, το ζῶν πῦρ [ὃμοια κατά το ὓδωρ] που θερμαίνει λυτήρια και ἐξισωτικά κάθε ὑποκείμενο και κάθε ἀντικείμενο «Πρόσωπο» τῆς Ἀγάπης. Στον ἀντίποδα, το πῦρ το ἐξώτερον και στην ἐδῶ και στην ἐκεῖ συνέχεια τῆς Ἀθανασίας.

23 02 IV

Δύο μάγισσες, δύο μάνες, δύο ἀδέλφια, δύο ἀγόρια, γιοί, μία γυναῖκα, το «ἀντικείμενο» τῆς ἀγάπης τῶν δὐο ὑιῶν, μία συναίνεση στον Τροβαδοῦρο τῆς Μούσας τοῦ Ἒρωτα, μία πλεκτάνη ἐκδίκησης, μία ἀντιζηλία στην ὁποῖα ἡ Ἀγάπη κερδίζει, οὐσιαστικά και λυτρωτικά, μα την ἲδια ὢρα χλευάζεται, λοιδορεῖται ὑβρίζεται, για να κορυφωθεῖ με ἓνα ψέμα, ἓνα δηλητήριο, ἓνα φόνο, μία ἀποκάλυψη στον ἐπίλογο του ἒργου και μία ἀλληλένδετη σειρά φόνων στο ὂνομά της…

Τῆς Ἀποκάλυψης…

Τῆς Ταυτότητας..

Τῆς Ἀγάπης.

Ὃταν τον «Τροβατόρε» τον ὑπογράφει ὁ Τζουζέπε Βέρντι και ὑποκείμενο και ἀντικείμενο Πρόσωπο ὁ Ἒρωτας και ἡ Ἀγάπη,  ὁ Μῖτος τῆς Ἀριάδνης θα ξετυλιχτεῖ ἀγκαλιάζοντας τους χαρακτῆρες με το ἲδιο τέλος τοῦ Αἰγέα.

Ὃταν κάθε Ἀγάπη, Θυσία, τότε

Ἡ αύτοθυσία τῆς Ἀγάπης…

 

Ἀθῆνα, 23 07 2017.

Posted in 2017, Ἑλλάς, Ὑπηρεσίες, Ὑποδομές, Έρευνα, Ηρώδειο, Θέατρο, Ιστορία, Ιούλιος, Κοινωνία, Προσωπικότητες, Πόλεμος, Παιδεία, Ποίηση, Πολιτισμός | Tagged , , | Σχολιάστε

DoggU Ἂγος

14 02giounker-didaktor-apth-1-1.jpg

Ἂγος και μόνον στο ἂκουσμα τῆς εἲδησης…

Ἂγος, ἡ ἒσχατη βαθμίδα στην κλίμακα τῆς ἠθικῆς ἀπαξίωσης ἑνός διακεκριμένου Πανεπιστημίου…

Ἂγος, ἡ συνειδητή ἐπιλογή βρἀβευσης τοῦ πλέον σεσημασμένου διορισμένα ἀνεκλεγέντος μεν ἀνακηρυχθέντος δε Προέδρου τῆς Κομισιόν τυμβωρύχου γενεῶν Ἑλλήνων να ἀναδεικνύεται στο ἀξίωμα τοῦ διδάκτορος ἐνδεδυμένος την τήβεννο που ἒχουν τιμήσει και τιμηθεῖ για το Ἒργο την Προσφορά και την Ἀξία στα ἑλληνικά Γράμματα μορφές τοῦ ἀναστήματος ἑνός Ἀνδρόνικου ἑνός Κριαρᾶ ἑνός Βασιλικοῦ ἑνός Τριανταφυλλίδη ἑνός Πολίτη…

Ἂγος, στη «συνήθεια» α λά Ρίχτερ να ἀναγορεύουν οἱ Πρυτάνεις και οἱ πρυτανικές ἀρχές τῶν Σχολῶν ἑνός Πανεπιστημίου πάσχουσες ἀπό το «Σύνδρομο τῆς Στοκχόλμης» και τη ροή εὐρώπουλων στο ὓψιστο ἀξίωμα ὑπανθρώπους με πλήρη ἐπίγνωση τῆς σημασίας τοῦ ὃρου…

Ἂγος, στην κατρακύλα χωρίς φρένο τοῦ ἐπιπέδου τῶν διοικήσεων τῶν Πανεπιστημίων. Κομματικά στελέχη, φράξιες ὀμφαλοσκοπούντων ἀεροπαπατζήδων και εὐρωλιγουρομιζαδόρων…

Οἰ εἰκόνες ἀπό μόνες τους προκαλοῦν θλίψη για τον ἐμπαιγμό τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας στο βαθμό που τα Πανεπιστήμια ὡς φορεῖς Ἀνώτατης Ἐκπαίδευσης ἀντανακλοῦν τις ἀξίες τῆς Ἒρευνας τῆς Καλλιέργειας τῆς Ἀγάπης και τοῦ Ἐνδιαφέροντος για τη Γνώση μέσω τῶν Ἐπιστημῶν και τῶν Τεχνολογικῶν ἐφαρμογῶν και Καινοτομιῶν που ἀναδιαμορφώνουν τις κοινωνίες και τον περίγυρό τους προς κάτι καλύτερο, ὑψηλότερο, ἰδανικότερο ἀπό γενιά σε γενιά.

Ἡ ἀπόσταση ἀνάμεσα στο δέον και το πραγματικά γενέσθαι εἶναι, ἂν μη τι ἂλλο, ἐξόχως καταθλιπτική.

Το δυστύχημα αὐτῆς τῆς ἐποχῆς [που φαίνεται να κρατάει καιρό τώρα] εἶναι αὐτή ἀκριβῶς ἡ ἒντεχνα συστημ[ατ]ική προσπάθεια ἐξωραϊσμοῦ της.  Μα το ἲδιο εἶχε ἐπιχειρήσει και το ἒκανε πράξη και ὁ Τσολάκογλου, πίσω στο 1941. Ἐξωράιζε την Κατοχή ὑπερήφανα ὑποτεταγμένος ὑποτελής…Το ἲδιο ἰσχύει και σήμερα σε ὃλους τους χώρους τοῦ σύγχρονου δημόσιου ἑλληνικοῦ βίου.

Doggie style, στην ἀργκό, στα «τέσσερα» με στίχους τοῦ Φοίβου, για να «τρέξουν» τα πράγματα. Το παράδοξο, μάλιστα, με τους ὀσφυοκάμπτες γονυκλινοπετεῖς δεν εἶναι ἡ «θέση» ἀλλά ἡ «στάση». Παίζοντας με ὂρους λαγνείας μπερδεύουν τη θέση με τη στάση τους και ἐνῶ εἶναι «δοῦλοι» ἀυτάρεσκα, μύχια και ὑποδόρ[λ]ια αὐτοαναγορεύονται σε «κυρίους» ἐνῶ και ὡς «θέση»και ὡς στάση πάντα δοῦλοι.

Στους Πρυτάνεις που διαλέγοντας το ρόλο τους ὑπονομεύουν το Θεσμό τῶν Πανεπιστημίων σε ἑσμό, ἀναγράφω κι ἐγώ, με τη σειρά μου, την «όρθή» γραφή τοῦ ὂρου ἒχοντας κατά νοῦ τους ἲδιους, τις ἀρχές και ὃ,τι ἐκπροσωποῦν…

DoggU, ἡ ὀρθή γραφή ἐκ τοῦ University…

Αἰδώς, το πρελούδιο…

Αἰσχύνη, ἡ πράξη…

Ἂγος, το ἑπόμενο…

DoggU και ἡ Κρήτη και ἡ Μακεδονία…

DoggU το δεύτερον…

 

Ἀθῆνα, 14 07 2017.

Posted in 2017, Ἐπικαιροποίηση, Ἑλλάς, Ὑπηρεσίες, Έρευνα, Δικαιοσύνη, Επιστήμες, Επιστήμη, Επικαιροποίηση, Εκπαίδευση, Ιστορία, Ιούλιος, Κοινωνία, Προσωπικότητες, Παράδοση | Tagged , , , | Σχολιάστε

Ἀπό τη Μεγάλη Ἑλλάδα

10 02 IIII

Ὁ Ἀκράγαντας

Το’ χει ὁ μῆνας. Το φέρει, ἂλλωστε, στ’ ὂνομά του. Κι ὁ τρέχων κι ὁ ἑπόμενος. Ἀκολουθώντας τα ἲχνη τῶν Ρωμαίων Αὐτοκρατόρων, Ἰούλιος και διάδοχος [μῆνας] Αὒγουστος δεν θα ἒπρεπε να ὑπολείπονται στα γνωρίσματα και τα χαρακτηριστικά που ἀνέδειξαν την ποιότητα αὐῶν τῶν ἀνδρῶν στο ὓπατο ἀξίωμα τῆς αὐτοκρατορικῆς κλίμακος.

Και τι ἒχουν ἀφίσει ὡς παρακαταθήκη; Μα τι ἂλλο πιο γνωστό ἀπό την Pax Romana, τη ΡωμαΙκή Είρήνη, δηλαδή, σε ὃλη την ἀκτογραμμή τῆς Δυτικῆς και τῆς Κεντρικῆς Εύρώπης και τῆς Βόρειας Ἀφρικῆς ἀπό τις Ἡράκλειες Στῆλες μέχρι και τις ἀκτές τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου ἓως και το Στενό τῆς Μάγχης και λίγο πιο ψηλά.

Με τους ἲδιους ὂρους, δυστυχῶς,  το παίγνιον τῆς Ἱστορίας θα ἐγγράψει αὐτούς τους μῆνες ὠς τους πιο σημαντικούς τόσο για την Ἑλληνική Ἱστορία τῆς Κύπρου, θα ἀκρωτηριαστεῖ, κιόλας ἀπό το 1821 και μετά το 1878 και το 1914 και χρονικά ἐγγύτερα, το 1974,  χωρίς να δολοφονηθεῖ, ἀκόμα (;) ἐκ τῶν ἒσω, ἀκόμη και σήμερα, ἐν ἒτει 2017 ἀπό «πληρωμένους» «συγγενεῖς» Γάιους και Βρούτους…

Με τους ἲδιους ὂρους, εὐτυχῶς, το παἰγνιον τῆς Ἱστορίας θα ἐγγράψει αὐτούς τους μῆνες ὠς τους πιο σημαντικούς ὂσο και για την εὐρωπαϊκή και παγκόσμια Ἱστορία, καθώς σαν σήμερα, το 1943, στις 10 Ἰουλίου ξεκίνησε για να ὁλοκληρωθεῖ ἓνα μῆνα, περίπου, ἀργότερα μία ἀπό τις σημαντικότερες σπουδαιότερες και ξεχωριστές πολεμικές ἐπιχειρήσεις. Αὐτή τῆς Σικελίας.

Με τη μεγαλύτερη ἁρματομαχία στην Παγκόσμια Ἱστορία να διεξάγεται, ἢδη, στις πεδιάδες του Κουρσκ οἰ Σύμμαχοι με ἓνα τολμηρό στη σύλληψη κι ἀκόμη περισσότερο στην ἐφαρμογή με την κωδική ὀνομασία «Husky» θα πραγματοποιήσουν κάτι πρωτὀγνωρο για τα δεδομένα τῆς Ἠπείρου μεσοῦντος τοῦ Β΄ Π.Π. και με την ὑπεροχή τοῦ Ἂξονα να εἶναι ὑπό αἲρεση μεν ἀλλά ἀδιαμφισβήτητη πέραν τῆς Ἀφρικῆς, ἐπιχειρώντας την κατάληψη τῆς Σικελίας ὢστε να ἀκολουθήσει ἡ «ἀνάβαση» στο γεωγραφικό ἀνάγλυφο τῆς ἰταλικῆς «μπότας», να σταθεροποιηθοῦν οἱ θαλάσσιες ἀρτηρίες καθαρές και ὑπό τον ἒλεγχο τῶν συμμαχικῶν δυνάμεων και να ἀποσταθεροποιήσουν τη φασιστική Ἰταλία σε πιο ἀντιφασιστικές και ἀντιναζιστικές πολιτικές μέχρι και να την προσαρτήσουν με το μέρος τους.

Και ἡ Ἐπιχείρηση στη Σικελία θα μείνει σε περίοπτη θέση στην Ἱστορία.

Για τα πρόσωπα που ἒλαβαν μέρος στο σχεδιασμό την ὀργάνωση και την ἐκτέλεσή της. Θα ἀναδειχθεῖ ἡ ἐμπειρία και ἡ εὐφυΐα τους και στη Νορμανδία ἓως και την ἀναρρίχησή των στο ὓπατο ἀξίωμα του Προέδρου τῶν ΗΠΑ, μετά τη λήξη τοῦ Β΄ Π.Π. [Ντ. Αϊζενχάουερ].

Για την ἒκβαση τοῦ ἀποτελέσματος. Νικηφόρος για τις συμμαχικές δυνάμεις.

Για το χῶρο τῶν Ἐπιχειρήσεων. Στη Σικελία. Στη Μεγάλη Ἑλλάδα…

Ancient_Greek_Colonies_in_Magna_Grecia

Ἡ Μεγάλη Ἑλλάς

Magna_Graecia_ancient_colonies_and_dialects-el.svg

Ἡ Μεγάλη Ἑλλάς

Ἐκεῖ, ὂπου το ἐμπορικό δραστήριο καινοτόμο ρηξικέλευθο πνεῦμα τῆς Ἑλλάδος τοῦ 13ου π.Χ. αἰῶνος θα σπρώξει Ἓλληνες ἀπό την Εὒβοια ὡς τη Σπάρτη και ἀπό τη Νάξο μέχρι και τη Φώκαια κι ἀπό τη Κολοφῶνα ὡς την Κόρινθο τα Μέγαρα και τη Ρόδο να ἱδρύσουν ἐμπορικούς σταθμούς λιμάνια που ἀργότερα θα γίνουν ἀποικίες – κέντρα τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος, γλώσσης, ἀξιῶν, τοῦ ἐν δυνάμει ἑλληνικοῦ κοσμοπολιτισμοῦ ἒξω άπό τη μητρόπολη. Και θα συγκροτήσουν Μία Νέα Ἑλλάδα, μεγαλύτερη σε μέγεθος ἀπό τις πόλεις-κράτη, πλουσιότερη σε συναλλαγές, ἐγγύτερα στην «καρδιά» τῆς Ἠπείρου ὣστε να ὀνομαστεῖ «Μεγάλη Ἑλλάς» ἐν συγκρίσει με τα διασπασμένα κομμάτια τοῦ αὐτοῦ μωσαϊκοῦ στον καθ’ἡμᾶς χῶρο.

10 02 V.jpg

Ἡ Ἰταλία φωτογραφημένη άπό τον ΔΔΣ σε ὓψος 320Km.

Και θα ἐπιχειρηθεῖ, παράτολμα, [εἶναι ἀλήθεια] να ἑνοποιηθεῖ ἡ Σικελία με τον ἀθηναϊκό κοσμοχῶρο, ὃταν ὁ Ἀλκιβιάδης θα συλλάβει την ἰδέα μιας ἐκστρατείας ἀπό την ὀποῖα δεν γύρισε πίσω κανείς, ἀποδυνάμωσε την Ἀθῆνα, χαλύβδωσε τη Σπάρτη να τελειώσει τον πιο μακροχρόνια αἰμοσταγῆ ἐμφύλιο μας Πόλεμο, τον Πελοποννησιακό, στο μέσον τοῦ ὁποίου ἒλαβε χώρα ἡ περίφημη «Σικελική Ἐκστρατεία»…

Γέλα, Ἀκράγας, Κατάνη, Μεσσήνη, Ταυρομένιον, Ἱμέρα, Πάνορμος, Συρακοῦσες…

Ὃπως και τότε με την ἲδια ὀνοματοδοσία και στους χάρτες τῶν συμμαχικῶν ἐπιχειρήσεων. Μα και τώρα, στην ἀπόβαση στη Σικελία, ἢμασταν και πάλι Παρών, με το Βασιλικό Ναυτικό, μέρος τῶν 3.500 πλοίων τῶν Συμμάχων [πού οἱ 200, συνολικά, τριήρεις τοῦ Ἀλκιβιάδη και τοῦ Νικία!!!] με τα ἀντιτορπιλικά «ΑΔΡΙΑΣ», «Β. ΟΛΓΑ», «ΠΙΝΔΟΣ», «ΚΑΝΑΡΗΣ», «ΜΙΑΟΥΛΗΣ» και την κορβέτα «ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ», με ἐπικεφαλής τῶν Ναυμάχων τοῦ Γένους τους Πλωτάρχες Μπλέσσα, Φοίφα, Δαμηλάτη, Νικητιάδη και τον Ἀντιπλοίαρχο Μανωλάτο, να διαπλέουν τα ἲδια νερά για να καταδείξουν τη Ναυτοσύνη και το «Μέγα το τῆς θαλάσσης κράτος» ἀπό την Ἀργοναυτική κιόλας Ἐκστρατεία στη, νεώτερη, Σικελική.

Και θα πετύχει τους ἀντικειμενικούς σκοπούς της βάζοντας ἓνα λιθαράκι για την ἀπελευθέρωση τῆς Εὐρώπης ἀπό τους αἰμοσταγεῖς συγγενικά Φασισμό και Ναζισμό. Σε λίγο θα ἀκολουθήσει και ὁ τρῖτος πόλος, ὁ κομμουνισμός…Μόνον που θα χρειαστεῖ μισό περίπου ἀκόμα αἰῶνα…για να πέσει.

236423-depth_of_field-nature-animals-landscape-dog-Siberian_Husky-water-trees-forest-mist-reflection-clouds-alone-blue-lake.jpg

Σιβηρικό Husky

Στη Γέλα τῆς Σικελίας ἒγινε το πρῶτο ἀεροπρογεφύρωμα τῶν Συμμάχων, το 1943, με την κωδική ὀνομασία «Husky». Στη Γέλα τῆς Σικελίας ὁ μέγας Ποιητής Αἰσχύλος θα τελευτήσει το βίο του, ὂταν μια χελῶνα !!! Θα τον ὀδηγήσει στην Ἀθανασία, με σταθμό του, τη Μάχη του Μαραθῶνα το 490 π.Χ. για την ἀπελευθέρωση τῶν Άθηνῶν και τῆς Ἑλλάδος ἀπό τους Πέρσες.

Χοηφόρος ὃλη ἡ Σικελία και μέχρι τη Ν[ε]άπολη και τη Ρώμη.

Με την ὑποσημείωση τοῦ Ἑσπερινοῦ, ἐκεῖ στα μέσα του 13ου αἰῶνος μ.Χ., ἓνας πετεινός, ἒνα husky, ἓνας ἀετός και μία χελῶνα συμβολογράφουν την Ἑλλάδα, τη Μεγάλη Ἑλλάδα μέχρι και σήμερα…

Παῖδες τῆς Παρθενόπης…

Γιατί η Ἑλλάς δεν χωράει σε συμβατικά σύνορα. Εἲμαστε Παντοῦ στο Χῶρο του Χρόνου.


Husky Operations Plan Sicily

Aspects of the Allied Invasion of Sicily, 1943

Sicily and the Surrender of Italy

OPERATION HUSKY

Operation Husky – The Allied Invasion of Sicily

 

 

Ἀθῆνα, 10 Ἰουλίου 2017.

Posted in 1943, 2017, Ἑλλάς, Ὑποδομές, Έρευνα, Όπλα, Ασφάλεια, Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Διπλωματία, Δικαιοσύνη, Επιστήμες, Επικαιροποίηση, Ευρώπη, Θρησκεία, Ιστορία, Ιταλία, Ιούλιος, Κοινωνία, Προσωπικότητες, Πόλεμος, Σικελική Ἐκστρατεία | Tagged , , , ,

Αριστοφάνους, Λυσιστράτη

Ἀριστοφάνους, Λυσιστράτη

Τι συμβαίνει, όταν η λύσις σε ένα από τα πρώτα διλήμματα της ζωής του Ανθρώπου, αυτό της ταύτισης των κοινών συμφερόντων, ανθρώπων με κοινόν το όμαιμον και το ομόθρησκον και το ομόγλωσσον αλλ’ ουχί το ομότροπον, έρχεται εκ γυναικός βάζοντας τέλος στις έριδες και τις εχθροπραξίες των εμπόλεμων στρατευμάτων;

Λυσιστράτη, η απάντηση του Ενός Αριστοφάνους, εδώ και 26 αιώνες κοντά… Λυσιστράτη να την “απογειώνει” με την Ερμηνεία του ο Πέτρος Φιλιππίδης, μακράν μόνος με μια βαριά κληρονομιά στις πλάτες του ως Ηθοποιός Χαρακτήρων και μαζί του ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης ως ανήρ «Κινησίας» και ο “γυναικείος” Χορός διακρίθηκαν στο διαχρονικά κωμικό έργο της “Λυσιστράτης”.

Λυσιστράτη, η γυναίκα σύμβολο, η γυναίκα σημαίνον και σημαινόμενο, μαζί. Ο έπαινος και η χαρά της ζωής σε έναν ύμνο του έρωτα…

 — γεμάτος ευγνωμοσύνη.

Ἀθῆνα, 09 07 2017.

Posted in 2017, Ἑλλάς, Ὑπηρεσίες, Facebook, Δικαιοσύνη, Επικοινωνία, Θέατρο, Ιστορία, Ιούλιος, Κοινωνία, Λογοτεχνία, Προσωπικότητες, Πόλεμος, Παράδοση, Παιδεία, Ποίηση | Tagged ,