ΑΕΚ – 1924

Μόνον Εύσημα αξίζουν στην ΠΑΕ ΑΕΚ για την εξαιρετικά καινοτόμα πρωτοβουλία της να προβάλλει στις εξωτερικές πλαϊνές επιφάνειες του νέου πούλμαν της ομάδας τα ονόματα των περιοχών από τα παράλια της Μ.Ασίας και της Θράκης μέχρι τα βάθη του Πόντου που αποτέλεσαν σημεία αναφοράς για τη Γένεση της ομάδας, κοντά πια στον αιώνα, πίσω στα 1924.

Το έργο συνιστά μία κινούμενη, κυριολεκτικά, Ιστορία για όλους τους Έλληνες, για όλους όσοι βίωσαν τη μέγιστη τραγωδία του Ελληνισμού, τη Μικρασιατική Καταστροφή, και για εκείνους που με τη ίδρυση στα ιερά χώματα της Νέας Φιλαδέλφειας θεμελίωσαν όχι μόνον μία ποδοσφαιρική ομάδα αλλά τη συνέχιση της Παράδοσης του Πολιτισμού των Γραμμάτων των Τεχνών κσι των Επιστημών και δη του Κοσμοπολιτισμού του Ελληνισμού στη μορφή του Αθλητισμού, στα βυζαντινά χρώματά μας, τα κιτρινόμαυρα και το βυσσινί, και στ’ όνομά μας γι’ αυτή τη Μία Ιστορία πού μας μεγαλώνει από παιδιά…από την Πόλη, απ’ τη Βασιλίδα των Πόλεων.

Γενέτειρα και Προορισμός Μας.

Ιδιαίτερη μνεία η Τρίγλεια στα μικρασιατικά παράλια με την οποία μοιραζόμαστε τον βυζαντινό δικέφαλο αετό.

Καλορίζικο και καλοτάξιδο στο πέταγμα των αετών της ΑΕΚ.

Αθήνα, 22 10 2018

Advertisements
Posted in Κατηγοριοποίηση | Σχολιάστε

Αὐτεξούσιον

400px-_The_School_of_Athens__by_Raffaello_Sanzio_da_Urbino

«Ἡ Σχολή τῶν Ἀθηνῶν», Ραφαήλ

 

Σε ὃλη τη μακραίωνη παγκόσμια Ἱστορία ἓνα κυρίαρχο μεῖζον ζήτημα που ἀποτελεῖ ἰδιαίτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα τῶν ἁπανταχοῦ κοινωνιῶν εἶναι αὐτό τῆς ἐξουσίας.

Τι συνιστᾶ το περιεχόμενό της;

Ποιο εἶναι το κοινό της;

Ποιοι εἶναι οἱ διαμορφωτές της και, κυρίως,

Πώς, τίνι τρόπω, μεθοδεύουν με ποιους ὃρους και ὑπό ποιες συνθῆκες το ἒργο της/τους;

Ἒργο, με τη σειρά του, ἐπωφελές [τι ἂλλη σημασία ἢ νόημα δεν ὑπάρχει οὒτε, ἂλλωστε, και νοεῖται], για ποιον;

Για ἐκεῖνον που ἒχει το κύρος την ἰσχύ και το μηχανισμό τής ἐξουσίας στα χέρια του ή

για ἐκείνους που ἀποτελοῦν τους ἀποδέκτες αὐτῆς τῆς συμπεριφορᾶς;

Ἐν προκειμένω, ἡ ὓψιστη μορφή ἐξουσίας τοῦ Ἀνθρώπου ἀπό καταβολῆς του δεν εἶναι ἂλλη ἀπό το αὐτεξούσιο, ὃπου, ἐδῶ πια, το λῆμμα μετασχηματίζεται ἀπό σύνθετη σε παρασύνθετη λέξη ἀφ’ οὗ συναποτελεῖται ἀπό ἓναν κύριο ὃρο που δηλοῖ σημαίνει και φανερώνει την οὐσία, ἐξ οὗ και οὐσιαστικό, ἀπό κοινοῦ μαζί με δύο λέξεις, την αὐτοπαθητική ἀντωνυμία που προϊόντος του χρόνου και για την οἰκονομία δυνάμεων και πόρων ἀπέβαλε το ἀρχικό του ἑαυτοῦ του -ε για να περιοριστεῖ στην ἁπλή του ἐκδοχή του τύπου “Αὐτός, αὐτή και τα μυστήρια”. Ἀ ρε Bruce…

Συνεπῶς, ὂ,τι περισσεύει κι ἒχει κυρίαρχο ρόλο στο βαθμό που ἡ πρόθεση ἐξ συνεπάγεται την ἐξωτερίκευση την προς τα ἒξω κίνηση, ἂρα,  και την ἒξοδο της οὐσίας που συνιστᾶ τον Ἂνθρωπο, ὂχι ἁπλῶς ὡς μία ὀντότητα παρά και’ δῶ κρύβεται το πιο ἐνδιαφέρον κομμάτι, ὡς οὐσία.

Ἡ οὐσία, με λίγα λόγια, του Ἀνθρώπου ἂλλη δεν εἶναι παρά ἓνα ἃθροισμα περίπλοκων και πολύπλευρων τελεστῶν που στο πέρασμα του χρόνου τού ἐπιτρέπουν τη συγκρότηση του προσώπου του κι ὃπου πρόσωπο ἀποκαλύπτεται ἡ προσωπικότητα και ὂχι ἁπλῶς ἐπιφανειακά και ἐπιδερμικά ἡ ἐξωτερική εἰκόνα ἑνός ὀνόματος.

Στην προσπάθειά του αὐτή ὁ Ἂνθρωπος ἀξιοποίησε σημαντικά ἐργαλεῖα ὣστε ἢ και για να πετύχει τον σκοπό του στην ἀναγνώριση ἱεράρχηση κατάταξη και ἐν τέλει κατάκτηση του αὐτεξούσιού του, της ἀπόλυτα προσωπικῆς ἐλευθερίας του να σκέπτεται να ἐκφράζεται και να δρα ἐλεύθερα προς ὂφελος ἑνός συλλογικά κοινοῦ καλοῦ.

Ἒτσι, κι ἒφτιαξε πέρα ἀπό τους ναούς, ἱερούς χώρους δηλαδή που ξεπερνοῦσαν την ἀνθρώπινη φύση ἀκόμη και ἂν τούς ἒφτιαξε ὁ ἲδιος και ὃπου ἀναγνώριζε τη μικρότητα της ὀντότητός του και, χώρους ἐξ ἲσου ἱερούς ὂπου ἡ συνύπαρξη τῶν προσώπων με ἐλεύθερη συμμετοχή, ἲδια πρωτοβουλία, κοινά ἐρωτήματα θα ἐξασφάλιζε ἒνα ἐνεργό δυναμικό κοινό ὃπου μέσα ἀπό μια πληθώρα και ποικιλία στάσεων και ἀπόψεων θα μποροῦσαν να συνδράμουν στην ἀναζήτηση την ἒρευνα για τη Φύση του, τόσο ὡς Περιβάλλον ὃσο και ὡς Πλαίσιο Ποιότητας Ζωῆς. Και τους χώρους αὐτούς, τους ναούς τῆς Γνώσης, τῆς Έρευνας, τῆς Ἀναζήτησης τούς ἀποκαλοῦμε Πανεπιστήμια, ἀκριβῶς ἐπειδή ἐπιμελοῦνται τῶν ἐρωτημάτων που μάς διακατέχουν ἀπό τη φυσική παρουσία μας και ἐπεκτείνονται και στα μετά και τα ἐπέκεινα και κατά συνέπεια “ἐπίστανται” γνωρίζουν τα τοῦ οἲκου τους.

7.Johnnie-Shannon.jpg

«Ὁ Σκεπτόμενος», Ροντέν

Στον κολοφῶνα τῶν Ἐπιστημών στέκει μία Σχολή που ὁ χρόνος, τι ὁ χῶρος εἶναι κοινός, ἐδῶ και τουλάχιστον τέσσερεις χιλιετίες, με περγαμηνές ἐμβληματικῶν προσώπων – προσωπικοτήτων που με τη συνδρομή τους μετέστρεψαν την ὀντότητα σε παρουσία, το ὂν σε πρόσωπο και ἀνέδειξαν την ἀξία τῆς ἀναζήτησης και ἐν τέλει κατάκτησης τῆς ἀλήθειας τῆς ἐλευθερίας και τῶν δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου.  Φιλοσοφική, τ’ ὂνομά της.

Ἑτυμολογικῶς προερχόμενο ἀπό την Ἀγάπη [ἐκ τοῦ φιλῶ] για την κορυφή τῆς πυραμίδος τῆς ἀνθρώπινης γνώσης που ἀκούει στ΄ὂνομα Σοφία. Δεν ὑπάρχει Ἢπειρος που να μην μαρτυρεῖ το ὂνομά της, ἀποδεικνύοντας ὂτι το Ἀγαθό τῆς Ἐλευθερίας προέρχεται μέσα ἀπό τους ἀγῶνες τῆς Δημοκρατίας με την ἐνεργό συμβολή τῆς Παιδείας ὡς μηχανισμοῦ διαμόρφωσης προσώπων, κοινωνιῶν με Πρόσωπο, ἀπό ἀπροσδιόριστο ἀριθμό μετόχων στο βαθμό που ἡ πρόσβαση στη Γνώση ἡ ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας ἡ ἀποδέσμευση ἀπό στεγανά στενωπούς κι ἀγκυλώσεις εἶναι τα κυρίαρχα κίνητρα που ὁδηγοῦν στην ἀνάπτυξη την ἐξέλιξη και την πρόοδο σε οἰκουμενικό επίπεδο.

Ἡ Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ τελεῖ, σήμερα, 18 Ὀκτωβρίου 2018, σύμφωνα με ἀπόφαση της Πρυτανείας τοῦ Ἱδρύματος “κλειστή” ὣστε να περιφρουρηθεῖ το Δικαίωμα της Ἐλευθερίας τῶν Ἰδεῶν, τῆς Ἐλευθερίας και ὂχι τῆς δυνατότητας διακίνησής των, τῆς Ἐλευθερίας Ἒκφρασης και Διαλόγου μέσα στο φυσικό τους χῶρο, αὐτόν της Φιλοσοφικῆς Σχολῆς, να γίνεται ἀπρόσκοπτα και ἀμέριμνα ὃπως ἐπιτάσσει το Σύνταγμα της Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, ὁ Καταστατικός Χάρτης τῶν ΑΕΙ και οἱ παραδόσεις ἑνός μακραίωνου Πολιτισμού πορευόμενου και ἑστηριγμένου στο Φως.

Και μόνον ἡ παραμονή, ἡ αὐτόκλητη, μιας ὁμάδας με ἲδιον της τις καταδρομικές ἐνέργειες και με πρόσχημά της την ἐλευθερία της ἒκφρασης συνιστᾶ ἀφ’ ἑαυτῆς Ὓβρι στον Πολιτισμό, στα Γράμματα,  στις Τέχνες, στην Τέχνη της Πολιτικῆς, ὃταν στ’ ὂνομά της τήν καταστρατηγεῖ μονομερῶς τήν φαλκιδεύει και τήν ἀκυρώνει ἡ ἀπόπειρα παραμονῆς ἀποτελεί ὑπόδειγμα πολιτικῆς χρεοκοπίας, πολιτισμικῆς χειραγώγησης και δολίας ὑπονόμευσης του ὑπέρτατου Ἀγαθοῦ, στ΄ὂνομά του, της Ἐλευθερίας.

Βιώνοντας, δυστυχῶς, ἐπί μακρόν, εἶναι ἀλήθεια, το ζωτικό ψεῦδος τῆς φρεναπάτης τῆς ἐξουσίας ὃπου ἐπιχειρεῖ να ἀποκοιμίσει την κοινωνία περισσότερο μέσα στο δικό της τέχνασμα ὣστε να δείχνει πως ἀκόμα ὑπάρχουν φορεῖς ὁμάδες και συλλογικότητες που ἀντιστέκονται μπροστά στη λαίλαπα της ἐξαθλίωσης και ἀφανισμοῦ κάθε Δικαιώματος [ἀπό την προστασία της ζωῆς, την Ἐργασία, την Ἀσφἀλιση, την Ἀσφἀλεια ἓως και την Ποιότητα Ζωῆς] κάθε συλλογικῆς Κατάκτησης κάθε Ἒργου.

Στη μορφή αὐτῶν τῶν μηχανισμῶν ἡ ἐξουσία, δηλαδή το κράτος ἐπιδιώκει, πάση δυνάμει, την παραποίηση και παραμόρφωση τῆς πραγματικότητας ὑπό το πρίσμα τῶν δικῶν της συμφερόντων και προοπτικῆς και το πραγματώνει με ὁμάδες, μικρές, ἂλλωστε, ἡ συνοχή και ἡ συνεκτικότητα τους ἐπιβάλλει το ὀλιγάριθμο δρῶντας, δῆθεν, στ’ὂνομα τῆς κοινωνίας που δεν ἀντέχει ἢ δεν ἀνέχεται, πια, την περαιτέρω ὑποβάθμιση ἀπαξίωση και ἐν τέλει ἀποστείρωση τῶν ὃρων τῆς ζωῆς της, προβάλλοντας ἀξιώσεις πως κατέχει τη δυναμική να ἐπιβάλει [στιγμιαῖα μα με προοπτική διαρκείας]με τις πράξεις της τους δικούς της κανόνες, κανόνες που ἁρμόζουν και προσιδιάζουν μονάχα ὡς ἒκνομες μορφές συμπεριφορᾶς σε ἀντικοινωνικές ὁμάδες με ἀντιδημοκρατικά ἑλατήρια και στην πράξη ἀντιπολιτειακές ἀξίες.

Κυνηγώντας το καρότο με το μαστίγιο και ἀποπειρώμενοι να το ἁρπάξουν, λειτουργοῦν ὡς πολιορκητικός κριός ἀπέναντι στις ἀρχές που ὑποτίθεται πως ἐμφοροῦνται. Προτάσσουν τη βία, την παρά και ἒκνομη δράση, ὑπονομεύουν την ἐλευθερία ἐπιχειρώντας να την οἰκειοποιηθοῦν. Ἂλλωστε, κατά τον Ἀλμπέρ Καμύ «Ἡ ἀπόλυτη ἐλευθερία χλευάζει τη δικαιοσύνη. Ἡ ἀπόλυτη δικαιοσύνη ἀρνεῖται την ελευθερία». Και ἐνῶ μέχρι πρότινος εἰσέβαλλαν ἀνενόχλητοι, ὃπου στόχευαν, μία ὀργάνωση που ἐπιτυγχάνει κτυπήματα χωρίς συμπλοκές λειτουργεῖ ὡσάν ἐπιχειρησιακός σχεδιασμός ἐπί χάρτου και ἂνευ στρατευμάτων ἐπιτυχημένων ἐπιχειρήσεων ἀντικειμενικοῦ σκοποῦ με ὂρους τακτικές και προδιαγραφές ὑπηρεσιῶν και ὀργανώσεων που μεθοδεύουν ὂχι ἁπλῶς την κατάδειξη τῆς παρακμῆς παρά στοχεύουν σε αὐτήν, ἐγγυώμενοι κιόλας την ἀποτελεσματικότητά τους ἀπό κοινοῦ μαζί με την ἀφάνεια και την ἀπροσωπία τους.

Ἡ ἀπόπειρά τους να αὐτοενταχθοῦν στο χῶρο τοῦ Πανεπιστημίου και δή τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς εἶναι ἀπόδειξη χλευασμοῦ, ἐκφοβισμοῦ και μισαλλοδοξίας μέσα σ’ἓνα χῶρο Ἂσυλο Ἰδεῶν και Προσώπων ἐπιχειρώντας με τη βία να εἰσαγάγουν την ὀντότητά τους στη Φιλοσοφική Σχολή στρεφόμενοι εὐθέως ἐναντίον ὃλων τῶν ἀξιῶν που συγκροτοῦν τη Σημασία στο τρίπτυχο τῆς Πολιτικῆς, τοῦ Πολιτισμοῦ και τοῦ Προσώπου.

Ἀποστρεφόμενοι τα τρία Π ἐπιχειροῦν να διαβρώσουν ἡθικά και ἀξιακά το Πνεῦμα. Ἡ ἧττα τούς περιμένει. Και δεν ἀρκεῖ μονάχα ἡ κίνηση ἡ συμβολική ταῆς Πρυτανείας. Ἐπιβάλλεται συσπείρωση συνέργια και ἀλληλεγγύη τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου ἢ σε ἀκόμη ρεαλιστικότερες βάσεις τῶν ἐνεργά σκεπτόμενων και δρώντων πολιτῶν, καθώς ἀποπειρᾶται ἐκ τῶν ἒνδον ἡ συνύπαρξη τοῦ χαφιέ τοῦ ρουφιάνου τοῦ πράκτορα του ἀπρόσωπου κουκουλοφόρου με το προσωπεῖο μαζί με το Πρόσωπο.

Στη μορφή τῶν κουκουλοφόρων εἲτε τῶν dildo με τις φαιοπράσινες στολές τῶν πρωτόζωων της ΕΛΑΣ εἲτε τῶν περιθωρειακῶν ἐξτρεμιστῶν τῆς κοινωνίας, το κράτος χειραγωγεῖ τους πολίτες του με τις ἒνστολες ἢ μη μαριονέττες του.

filosofikh-ekpa-ktirio

Ἡ Εἲσοδος τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ ΕΚΠΑ

 

Κι ὃπως δεν μπορεῖ το σκοτάδι να ἐκδιώξει το σκοτάδι, ποτέ δεν θα μπορέσει να ὑποτάξει και το Φως, στο Ναό τοῦ μικροΠολιτισμοῦ τοῦ Προσώπου και τοῦ ΜακροΠολιτισμοῦ τῆς Ἑλλάδος και τοῦ Ἀνθρώπου.

Βεβαιότατα και Δεν θα περάσουν… το ποτάμι.

 

Ἀθῆνα, 18 Ὀκτωβρίου 2018

 

 

Posted in 2018, Κατηγοριοποίηση | Tagged , , | Σχολιάστε

10 10 – Παγκόσμια Ἡμέρα Ψυχικῆς Ὑγείας

«Καταταγεῖτε, καταταγεῖτε» μάς ἒλεγαν.

Ἀπό την πένα τού Uderzo και τη σφραγίδα τού Coscigny, ἡ «ἀπόλυτη» ἀλήθεια σ’ ἓνα sequel λεγεωνάριων και πειρατῶν, καρτούν τού Ἀστερίξ, για την καθημερινότητα τῶν «Σουηδῶν» Νεοελλήνων, ὃλων ὃσοι πάσχουν, δηλαδή, σχιζοφρενικῶς, τουτἐστιν ψυχασθενοῦν στον ἂλφα ἢ το δεῖνα βαθμό, ἀπό το «Σύνδρομο τής Στοκχόλμης», καταταγέντες στους κομματικούς στρατούς με ἒπαθλο την «καμένη» γη, πρωτίστως, τοῦ ἐγκεφάλου, ἂνευ ἱπποκάμπου ἀναφορικά προς την πρόσληψη κι ἀντίληψη τῆς πραγματικότητας…


«Καταταγεῖτε, καταταγεῖτε» μάς έλεγαν, το sequel…

10 0210 02 II10 02 III10 02 IV

 

10 10 – Σήμερα, ἀνήμερα τῆς Παγκόσμιας Ἡμέρας Ψυχικῆς Ὑγείας.

Ὃταν ἡ Στοκχόλμη ἀνοίγει το δρόμο…

 

Σαν σήμερα – Ἀναδημοσίευση ἀπό το Facebook, στις 10 10 2016.

Posted in 2016, 2018, Κατηγοριοποίηση | Tagged , , , , | Σχολιάστε

Ένα διαφορετικό κουδούνι

 

Ένα διαφορετικό κουδούνι σε ένα ξεχωριστό σχολείο στα δάση της Ινδονησίας… Γιατί η Εκπαίδευση είναι πρώτα Τέχνη κι έπειτα τεχνική…όπου κι αν εφαρμόζεται…

Opera Snapshot_2018-09-30_215745_www.facebook.com.png
139.170 προβολές

These baby orangutans are headed to their first day of school.

Αναπαραγωγή
-1:02
Επιπλέον οπτικές ρυθμίσεις

Πατήστε για μεγέθυνση

Διακοπή

 

Ἀναδημοσίευση ἀπό το Facebook, στις 30 09 2016.