Ἑκυροί Suckers Μνηστῆρες

10 08.jpg

Ἀπό τις πιό πολυσυζητημένες, διαπολιτισμικοχρονικά, σχέσεις εἶναι το δίπολο νύφης – πεθερᾶς. Ἀντικείμενο τῆς διαμάχης και ἐν τέλει τρόπαιο και κατάκτηση, ἂλλωστε, και για τις δύο, ποιος ἂλλος, ὁ γιος. Ὁ γιος τῆς μαμᾶς κι ὁ σύζυγος τῆς νύφης το ἲδιο και το αὐτό πρόσωπο. Μα ἐδῶ, ἀντιστρέφοντας το περί τῆς καλλίστης ἐρώτημα και την προσφορά τού ἒνοχου κιόλας ἀπό τη μυθολογία μήλου, οἱ τῆς ἱστορίας μας γυναῖκες διαγκωνίζονται για τα πρωτεῖα τοῦ υἱοῦ. 

Ξεχνώντας ἐπιμελημένως κι ἐπανειλημμένως εἶναι ἀλήθεια πως το τρίτο πρόσωπο, ὁ υἱός, ἒχει κι ἐκεῖνος και πρόσωπο και προσωπικότητα και στάση ἀπέναντι σε μια καλοστημένη ἐντέχως διελκυστίνδα μεταξύ θηλέων που μπορεῖ να ὁδηγήσει ἐνίοτε και στο στήσιμο μιας παγίδας συγκρουσιακῆς κι ἂμα ἀδιέξοδης, ὂχι μόνον και ἀποκλειστικά στα δύο «ἀντίπαλα» πρόσωπα μα και στο και για τον ἐξ αἳματος και ἐξ ἀγχιστείας «πρωταγωνιστή».

Σε ρόλο πεθερᾶς το τρίπολο ΗΠΑ – Γερμανίας – Ρωσσίας ὑποδαυλιζόμενο ἀπό τους Ἑβραίους σιωνιστές και τους Μογγόλους γείτονες μας συνωθοῦνται για ἲδιους λόγους, ὡστόσο, ὂχι και κοινούς για την «καρδιά» τῶν Βαλκανίων, γεωπολιτικά, τη Μακεδονία, ἐπιχειρώντας να κατασκευάσουν ἓνα μόρφωμα – προτεκτοράτο με μία ἱερόσυλη οἱ ἀνίεροι πράξη, την «ὑπογραφή» τῆς «Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν» ἐπιδιώκοντας εἲτε με ἐπιστολές ἀπό την Ἡγεμονία τοῦ Ἀτλαντικοῦ εἲτε με τις ἐπισκέψεις τῆς νονᾶς με το μόνιμο λαχανομουσταρδί ταγέρ να «προτρέψουν» τους ἐπαῖτες Ταυτότητος Σκοπιανούς να υἱοθετήσουν στο ἐπικείμενο «Δημοψήφισμά» τους την συμπεφωνημένη «ὀνομασία» ὑπό τον τίτλο «Βόρεια Μακεδονία» ὣστε, μεταγενέστερα, και σε δεύτερο χρόνο να / θα ἀφαιρέσουν το ἐπίθετο, για να τούς μείνει ἡ «ὀνομασία» ὡς ἱστορική ἀναγκαιότητα ἐξέλιξη και παρακαταθήκη.

Ἑκυρός στ’ ἀρχαῖα ἑλληνικά ὁ πενθερός και στη μεταφορά του στα λατινικά socer και με διπλό -c, ἀγγλιστί το ποδόσφαιρο, που παίζεται κοντά στον αἰῶνα στη γειτονιά μας, με μονίμως ἡττημένους ἡττοπαθεῖς και χαμένους, διπλωματικά, ἀπό τα ἀποδυτήρια τους ἑαυτούς μας και με ἀλλαγή στο φώνημα sucker, στο τρίπτυχο τῆς πεθερᾶς τῶν μνηστήρων ἀπόντος τοῦ υἱοῦ, ὁμοῦ και τῆς νύφης,  ἂρα χωρίς τη σύναψη γάμου οὒτε καν σχέσεως μεταξύ τῶν ἐνδιαφερόμενων.

Καίτοι ἂνευ και χωρίς γάμο, οἱ ἑτέροι με ὂρους και ρόλο ἑταίρας συνεταιρίζονται ὡς ἀξιογάμητα μέλη τῆς Ἱστορίας, τοῦ Πολιτισμοῦ και τῆς Ταυτότητος μας, με συμπαῖκτες ἒνθεν κακεῖθεν τῶν συνόρων, ἒνθεν ἀνυπόστατους ἀνυπόληπτους ἐγκάθετους των ἐπιχειροῦν να πραγματώσουν τα σχέδιά τους ἑρήμην ἡμῶν κακεῖθεν, πάλι, με τους ὑποψήφιους μνηστῆρες τῆς προίκας και τῆς περιουσίας τῆς Μακεδονίας.

10 02

Ὁ ἐπιστολογράφος

10 04

Ἡ νονά με τον κακεῖθεν «Μνηστῆρα»

10 06

Ὁ ἐξ αἲματος ὁρμώμενος

Sucker ὁ κάθε ἓνας ἀπό τους συμμάχους που ἐπιλαμβάνονται αὐτῆς τῆς ἀδιέξοδης συν τω χρόνω στρατηγικῆς. Sucker ὁ «Ἡγεμών» ἐπιστολογράφος, κατ’έντολήν ἢ και ἐξ ἰδίας αὑτοῦ πρωτοβουλίας, βαδίζοντας εἶναι ἀλήθεια στα χνάρια τοῦ πάνυ χρήσιμου ἡλίθιου J.W. Bush junior μαζί και τοῦ πρώτου ἀφροαμερικανοῦ B. Obama συνεχίζει το παιχνίδι – soccer, προσπαθώντας να κατεβάσει την μπάλα στη δική μας περιοχή με τους πανομοιότυπα ἂρα και στερεοτυπικά με ἂθλιους ὂρους τῆς ἀμερικανικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Sucker και ἡ νονά που για τους δικούς της λόγους ὡς ἐπισκέπτης στα Σκόπια ἐπιχειρεῖ μία πολυσύνθετη οὐνι(κ)ογοτθικοπροτεσταντική ἐπέλαση προς το Νότο πέραν ἀπό τα οἰκονομικά προνόμιά της με την ἀντίστοιχη ἐπί δεκαετίας κατάρρευσή μας. Sucker και ὁ Βλαδίμηρος που ἡ σλαβική καταγωγή του τόν σέρνει χωρίς να μπορεῖ να ἀπαγκιστρωθεῖ και συμπεριφέρεται ὡσάν να ἀκολουθεῖ, την ἲδια ὣρα που ἡ ταύτισή του με τη Δύση στη νευραλγική περιοχή τῆς Μακεδονίας τού προκαλεῖ παρά τού ἀφαιρεῖ πονοκεφάλους.   

deth-thessaloniki-mat-astynomia

Sucker, σύσσωμη, ἡ Πολιτειακή και Πολιτική Διοίκηση τοῦ κράτους, τι ἀπέχει εἰδολογικά ἀπό την ἒννοια τῆς Ἡγεσίας και δή τῆς ἀντιπροσωπευτικῆς ἐκπροσώπησης τῶν ἱστορικῶν συμφερόντων τῶν Ἑλλήνων και ὂχι μιᾶς διορισμένης ἀνθελληνικῆς κυβερνήσεως. Sucker μα και Dildo μαζί οἱ Δυνάμεις Καταστολῆς τοῦ κράτους, με τις φαιομπλέ στολές ἀ λά Robocop, αὐτά τα ἀχαρακτήριστα πρωτόζωα, ἂλλωστε ἀναπνέουν για να «κόβουν», κυριολεκτικῶς και μεταφορικῶς, τις ἀναπνοές τῶν ἂλλων. Θα συμπλήρωνα συμπολιτῶν τους, μα τα πρωτόζωα Dildo Δυνάμεις Καταστολῆς δεν ἀνήκουν δεν μπορεῖ δεν ἀξίζει και ἐν τέλει ἀξιακά δεν συνιστοῦν μέλος μιας συστοιχισμένα εύνομούμενης κοινωνίας και Δημοκρατίας. Τοὐναντίον ἒχουν ρόλο και θέση και μάλιστα ἐνεργό και δυναμική ὡς στοιχεῖα – ἐγγραφές μισθοδοσίας τῆς κρατικῆς ἐξουσίας και σε ἀντάλλαγμα τῆς μισθαποδοσίας τους εἶναι χορηγοί ἂμετρης βίας [ἀδελφή τοῦ Κράτους] ἐναντίον κάθε ἐνός που δεν ἀνήκει στην ἐξουσία πού τούς χειραγωγεῖ τούς γαλουχεῖ και τούς προστατεύει. Ἒτσι, ἡ κάθε ἐξουσία πορευόμενη ἐκθρέφει και ἐκτρέφεται άπό την κρατική βία σε μία διδυμική δίπολη σχέση Κράτους – Βίας στο περίγραμμα ἑνός ἀτέρμονως φαύλου κύκλου.

Με ὃρους κακιᾶς πεθερᾶς ὃλοι οἱ προαναφερθέντες Suckers, ἀγνοώντας τη νύφη και κυρίως τον ὑιό, λειτουργώντας ὡς μνηστῆρες πλειοδοτοῦν λεηλατώντας τον πλοῦτο της. Ὡσάν νέοι φερέλπιδες Ἀντίνοοι Εὐρύμαχοι Κτήσιποι και Δημοπτόλεμοι θα ἒχουν το τέλος τους ὃπως τούς ταιριάζει, κοινό με τούς προκατόχους τους στη διανομή τη λεηλασία την ὑφαρπαγή και τη λεῖα τῆς περιουσίας τῆς ὀντότητος και, τελικῶς, τῆς οὐσίας τοῦ βασιλείου τοῦ Ὀδυσσέως.

Νύφη, ἡ Μακεδονία.

Ὑιός, ὁ Ἀλέξανδρος ὁ Μέγας.

 Κυρίαρχός της στο χρόνο τοῦ χώρου, οἱ Ἓλληνες.

Ἡ Μνηστηροφονία, το χ τῆς Ὀδύσσειας, ἐκεῖ στην 22η ραψωδία τοῦ καίτοι τυφλοῦ μή ὁμήρου Ὃμηρου.

 

 

 

Ἀθῆνα, 10 09 2018

 

  

  

Advertisements
Posted in 2018, Κατηγοριοποίηση | Tagged | Σχολιάστε

Καταχνιά

«Καταχνιά», έτσι λεγόταν μία παλιά πορτοκαλί χρώματος κασέτα του Χρήστου Λεοντή, στο σπίτι, με στίχους βαρυσήμαντους και μουσική υπό κι επιβλητική μαζί μαρτυρώντας όσα και ό,τι είχε να καταθέσει στο έργο του [κατάθεση βιωματικών εμπειριών του δημιουργού] που πίστευα ότι ανήκουν στο παρελθόν της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Και έτσι υπάρχει ακόμη και σήμερα ως μνήμη η κασέτα για να θυμίζει ό,τι μαύρο και ζοφώδες έζησε και πέρασε ο ελληνικός λαός. Μα το Έρεβος δεν κοιτάζει μόνον προς τα πίσω αλλά ζει και στο παρόν με ουτιδανούς ανύπαρκτους ανυπόληπτους που λυμαίνονται τον πlootο των πολιτών υποθηκοϋπονομεύοντας ακόμη και τις αγένητες γενιές των Ελλήνων. Έτσι για λόγους Μνήμης για τη σημερινή ημέρα η υπόμνηση του από τριετίας άρθρου για την Έξοδο προς το Φως, Ταυτότητα, Αφετηρία κι άμα Προορισμό μας. Έχοντας πάθει[-η] από τα συνεχή λάθη πιστεύοντας πως έχουμε μάθει όχι απλώς να διαχειριζόμαστε μα να αγαπάμε τη ζωή και ιδιαιτέρως την Ύπαρξή μας ως ενιαίου συνόλου ώστε να πορεθούμε υψηλότερα όπως είναι σημαίνει αξιώνει συνεπάγεται κι εννοεί το λήμμα «Άνθρωπος». Σπάζοντας τα υπάνθρωπα δόλια δουλικά δεσμά των Μνημονίων της Επιτροπίας, της ευτελούς Υποτέλειας του «κράτους».

2018 08 20

Η πιο οδυνηρή, ιταμή και ανύπαρκτη κυβέρνηση μιας παρέας-φράξιας, χωρίς προσανατολισμό και πυξίδα, ένα κονγκλάβιο -ιστών από αλλού. Τουλάχιστον, οι προηγούμενοι τελώνες υπέστησαν τις συνέπειες των 1, 2 Μνημονίων με 3 κυβερνήσεις. Ενώ, τα «τσακάλια» επινόησαν την αναμέτρηση, άμα τη υπογραφή και την άμεση φυγή με την προσφυγή. Εδώ και τώρα, χωρίς την κολυμπήθρα του Σιλωάμ για άλλοθι ή σωτηρία, αναζητούν αξιόπιστους εταίρους για να υπηρετήσουν όσα ΔΕΝ πιστεύουν μαζί με όλους όσοι τα πιστεύουν… Η «νονά» μπορεί να κοιμάται ήσυχη… Ποτέ τόσο ποταπή κυβέρνηση ποτέ τόσο ανύπαρκτη αντιπολίτευση… Ποτέ τόση υπακοή υποταγής στην ίδια τη χώρα… Γκασταρμπάιτερ στην ίδια τους τη χώρα όλες οι κυβερνήσεις από το 1944. Υπήκοος γκασταρμπάιτερ και ‘συ, που υπακούς σε μια οργανωμένη συμμορία.

Αθήνα, 20 08 2015.

Posted in Κατηγοριοποίηση

A-bombs

06 02 II.jpg

Για τον παίκτη, ἐκεῖ στη μακρινή Ἂπω Ἀνατολή, που ξεκίνησε πρῶτος και με διαφορά τον δικό του πολυμέτωπο ἀγῶνα πολύ πριν ξυπνήσουν οι δύο πιο ἀποκρουστικοί –ισμοί στην Εὐρώπη. Ἂλλωστε, ὁ πρῶτος ἂν και τρίτος –ισμός μετροῦσε κοντά 20 χρόνια αἱμοσταγῶν ἀπηνῶν ἀντιρωσικῶν διώξεων διωγμῶν και ἐγκλεισμῶν στα διάσημα στρατόπεδα συγκεντρωσυμμορφώσεως τα ἐπονομαζόμενα «γκούλαγκ»

Για την ἐξόχως ἐχθρικά ἐπιθετική συμπεριφορά του προς ὃλους τους γειτνιάζοντες βρεχόμενους ἀπό ὃποιο μέρος τῆς θάλασσας τούς βόλευε, ἀκόμη και στα τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντα

Για την κτηνώδη ἀποκρουστικά ἀπάνθρωπα εἰδεχθῆ ἀλαζονεία βία και τρομοκρατία πού ἂσκησαν ἐπί παντός Ἀνθρώπου ὃπου πάτησαν το πόδι τους

Για τις ὠμότητες τοῦ δικτατορικοῦ καθεστῶτος τοῦ λατρευόμενου «Ἐπίγειου Θεοῦ» τοῦ Αὐτοκράτορος Χιροχίτο που τίς μετέφεραν αὐτούσιες σε ὃλους τους λαούς που καταδυνάστευαν

Για τη σύμπραξή τους με τους δύο ἀπό τους τρεῖς -ισμούς τῆς Εὐρώπης. Τον τρῖτο, ἂλλωστε, τον εἶχαν για ἀντίπαλο κοντά μισό αἰῶνα τώρα

Για την ἀλλαγή στρατοπέδου ἀνάμεσα στα δύο πρῶτα γράμματα τοῦ Αβ, ἀνάμεσα δηλαδή στον Α’ και τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο

Για την ἀποτροπή τῆς σοβιετικῆς εἰσβολῆς νοτίως τῆς Σαχαλίνης προς τον κορμό τῶν ἰαπωνικῶν νήσων, με συμπεφωνημένη ἡμερομηνία τρεῖς μῆνες μετά τη λήξη τῶν ἐχθροπραξιῶν στην Εὐρώπη [07 05 1945], ἐκεῖ στην Χώρα τῶν Ταύρων, την Ταυρίδα, Κριμαῖα ἂλλως, στο Μέγαρο που ἀνήγειρε για να τιμήσει την πατρίδα του ὁ Σπουδαῖος Ναυμάχος Λάμπρος Κατσώνης ὃπου και συνεδρίασαν «Οἱ Τρεις Μεγάλοι» [Στάλιν, Τσώρτσιλ και Ρούσβελτ], ἑπτά μῆνες πριν και, συνεπῶς την ἂμεση ἀλλαγή ἰσορροπιῶν και συσχετισμῶν δυνάμεων και Στρατηγικῆς

Για την ἀδυναμία και την πολιτική ἀπόφαση τής λελογισμένα συνειδητῆς πράξεως να μην ἐπιχειρήσουν να ἀποβιβαστοῦν με ἲδιες δυνάμεις οἱ Ἀμερικανοί ὑπό τον φόβο μιᾶς ἀναίτιας x-εκατόμβης με ὑπέρμετρο κόστος ἀπωλειῶν χωρίς οὐσιαστικά διάφορο ἀποτέλεσμα

Για την ἀνύπαρκτη ἀεράμυνα δυτικά τῶν ἀκτῶν τῆς Ἰαπωνίας να προβάλει, ἒστω, τη στοιχειώδη ἂμυνα, δοθέντων τῶν μαζικῶν ἀεροπορικῶν βομβαρδισμῶν του Τόκυο, δύο μῆνες νωρίτερα, βομβαρδισμῶν που ἒκαναν το Λονδίνο το Ἀμβοῦργο τη Δρέσδη και την Κολωνία να μοιάζουν με Ἐπιχειρήσεις ὑπό κλίμακα

Για το colpo grosso, τον Δεκέμβριο του 1941 στις 7, να ἀνοίξουν μέτωπο χωρίς καν να το ἀνακοινώσουν στη μεγαλύτερη Δύναμη τῆς Ἐποχῆς, για μία γενιά, δηλαδή, για τουλάχιστον τριάντα χρόνια πίσω (1914-1941), «χτυπώντας» στο σύμπλεγμα τῆς Χαβάης, το Περλ Χάρμπορ ἒχοντας την αὐτοβεβαιότητα τῆς συλλήψεως τοῦ σχεδίου ἀγνοώντας ὃτι συλοῦν ἐπί τοῦ μέλλοντός των

Για το Μίντγουέι την Ιβο-Τζίμα και τις Φιλιππίνες μαζί

Για το ζεστό σάκε των καμικάζι που αὐτοκτονοῦσαν ὁμαδικά πριν ἀπό τη λήξη ἀδυνατώντας να ἀλλάξουν το ἀποτέλεσμα που οἱ ἲδιοι διαμόρφωσαν ὡς σύνολο ἐνεργῶν προσώπων

Για την προβολή Ἰσχύος που θα ἀντίκρυζε ὃλος ὁ πλανήτης

Για τους ἐπιστήμονες που ἂλλαξαν φανέλα και ἀπό την Κεντρική Εύρώπη και τις δυνάμεις τοῦ Ἂξονα μετεγράφησαν, ὂχι ἂνευ λόγου, στήνοντας ἐξ ἀρχῆς τις ἐγκαταστάσεις και τα ἐργαστήρια στο Λος Ἂλαμος, παίζοντας με ἂλλο ἐθνόσημο πια

Για τα μυαλά που φυγαδεύτηκαν με την περίφημη Ἐπιχείρηση «Συνδετῆρας» για να λύσουν ἐπ’ ὠφελεία τῶν ΗΠΑ το ζήτημα τῆς πυρηνικῆς ἐνέργειας και, κυρίως, τῆς κτήσεως και τῆς χρήσεώς της

06 02.jpg

Αύτά πριν ἀπό την ἂφεση τοῦ «Μικροῦ Ἀγοριοῦ» ἀπό το Β-29 «Enola Gay τοῦ Πωλ Τίμπετς, το πρωινό, σαν σήμερα, πριν ἀπό 73 χρόνια για ἀρχή στη Χιροσίμα και τρεῖς ἡμέρες μετά για ἐμπέδωση ὃλων τῶν παραπάνω και ἀπό τους παραπάνω και στο Ναγκασάκι

Για το μετά που ἂφησε ἓναν τρομακτικά δυσθεώρητο ἀριθμό θυμάτων με μία μόνον και μόνη διέλευση σε κάθε πόλη

Για το κενό, την ἐξαΰλωση και την ἐξάχνωση παντός ὂντος στο ἐπίκεντρο τοῦ πλήγματος

Για την εἰκόνα τοῦ βίντεο με το «μανιτάρι» ἐκτυφλωτικά ἑωσφορικό να καταπίνει ψυχές στην ἂνοδό του μαζί και αἲολο με την πορεῖα τοῦ ὁμώνυμου ἀσκοῦ

Για την ἂμεση και ἂνευ ὂρων παράδοση τῆς Ίαπωνίας στις ΗΠΑ, στο καταδρομικό Missouri, λίγες μόλις μέρες ἀργότερα, τον Σεπτέμβριο τοῦ αὑτοῦ ἒτους

Για την ἀπόλυτη παράλυση και ἃμα παράδοση τῆς μιᾶς στην ἂλλη Αὐτοκρατορία

Για τον πιο ἀπευκταῖο ἦχο και ἠχώ μαζί τῶν μελισσῶν

Για την ὀδύνη να εἶσαι ἡ χώρα που στην παγκόσμια Ἱστορία ἒγινε ὁ μοναδικός ἀποδέκτης ἑνός τόσο ἀπόκοσμα σκληροῦ χτυπήματος και την ἡδονή ἐκείνων που το ἐφήρμοσαν μετατρέποντας ὂχι σε σφαγεῖα ἢ κρεματόρια ἀλλά σε ἰσοπέδωση πόλεων δομῶν ἱστῶν Ἀνθρώπων

4e279f80-hiroshima.JPG

Χιροσίμα, 06 08 1945

Ὂνειδος για το εἶδος αὐτές οἱ δύο ἡμέρες

Για το Πάρκο με το Μνημεῖο που θυμίζει τι σημαίνει ἡ Εἰρήνη

Για τα δύο λεπτά πριν ἀπό τα Μεσάνυχτα που ἐπικρέμανται στα κεφάλια ἐρήμην ὃλων μας

Για τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι

06 02 III.jpg

Για τον Ἀθηναῖο Τρυγαῖο που με τη και χάρι και ἐξ αἰτίας τῆς συνέργιας ὃλων τῶν Ἀθηναίων θα ἀπελευθερώσει την αἰχμάλωτη Εἰρήνη ἀπό τα χέρια και το γουδί τοῦ Πολέμου και μαζί με την Ὀπώρα και τη Θεωρία, τα διαρκῆ άγαθά τῆς Είρήνης, [την καλλιέργεια και την καρποφορία τῆς Γης και τοῦ Πνεύματος] θα μακροημερεύσουν για να τα ἀπολαύσουν μέχρι και την ἑπόμενη ἀπευκταῖα διαμάχη, ἀπό το 421 π.Χ. και τον 5ο π.Χ. αἰῶνα στον 21ο μ.Χ., σήμερα, για την πιο ἐπίκαιρα ὑπερδιαχρονικῶς ἐπικαιροποιημένα ζητούμενη Εἰρήνη.

Ἀθῆνα, 06 08 2018.

Posted in 1945, 2018, Ασφάλεια, Αύγουστος, Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Δικαιοσύνη, Επιστήμες, Επικοινωνία, ΗΠΑ, Ιστορία, Ιαπωνία, Κοινωνία, Οικονομία | Tagged

«Ὂλβιος ὃστις Ἱστορίης ἒσχεν μάθησιν»

Τα Ροὐστικα στην Ιστοριογραφία

Το παραπάνω ἀπόφθεγμα ἀποδίδεται στον ἀρχαῖο Ἀθηναῖο τραγικό – ἠθογράφο ρεαλιστῆ- Εὐριπίδη. Μεταφραστικά ἡ νεολληνική του ἀπόδοση εἶναι σχετικά ἁπλῆ «Εὐτυχής [εἶναι/γίνεται/καθίσταται] ἐκεῖνος [ὁ πολίτης] πού ἒμαθε την Ἱστορία».

Και για να τη μάθεις, ἀφ’οὗ δεν πρόκειται για μία ἒτοιμη «πάρε-βάλε» παρά για μία χρονοβόρο διαδικασία που, με τη σειρά της, ἐνέχει ἓνα πλῆθος ἀνώτερων νοητικῶν λειτουργιῶν πού σοῦ έπιτρέπουν την πρόσβαση στο μονοπάτι του Χρόνου, ἒτσι ὃπως το λάξεψε για κάθε σένα «ἡ τῶν Μοιρῶν τριλογία», ἡ Κλωθώ, ἡ Λάχεσις και ἡ Ἂτροπος για να σού δείξουν το δικό τους τρίπτυχο στις στροφές του χρόνου, το Παρελθόν το Παρόν και το Μέλλον.

Και ἐπειδή το Μέλλον ἀόρατον και αἰσθητικῶς και γνωστικῶς και μυστικῶς, «Σοφοί δε προσιόντων» θα γράψει ὁ Σπουδαῖος ἐκεῖνος Ἓλλην, Κ. Π. Καβάφης στ’ ὂνομα, ὃ,τι περισσεύει εἶναι το δίπολο Παρελθόντος – Παρόντος, ὣστε ἀντιλαμβανόμενοι τις δράσεις τις πράξεις τα γεγονότα τοῦ παρελθόντος χρόνου να μπορέσουμε να τα ἐκ και ἀποτιμήσουμε στο σύγχρονο πλαίσιο που μάς περιβάλλει ἀπό κοινοῦ με τις σύμμετρές των εἰκόνες.

iera-moni-roustikon_2007-201

Ὁ Προφήτης Ἡλίας, Εἰκόνα ἐκ τῆς Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς κι Ὁμωνύμου Μονῆς Προφήτου Ἡλιοῦ Ρουστίκων.

Ἐδῶ, ἀξίζει ἀναφορά στο ἒργο και το χρόνο που άφιέρωσε [ἂρα, ὁ χρόνος ὡς ἱερά ἀξία δομή και παρακαταθήκη] ὁ Κοσμᾶς ὁ Παυλάκης για την ἰδιαίτερη πατρῖδα του, τα Ρούστικα λίγο πιο ἒξω άπό το Ρέθυμνο στην Κρήτη.

Στη δομή του βιβλίου του «Τα Ρούστικα στην Ιστοριογραφία» Ἒκδοση Β΄, συναντᾶ ὁ ἀναγνώστης σταθμούς τῆς Κρητικῆς ἱστορίας με άφετηρία την Ἀρχαιότητα κι ἐνδιάμεσες «στάσεις» στην Ἐνετοκρατία, την Τουρκοκρατία, την Ἐπανάσταση του 1821 μέχρι και την ἀπελευθερωμένη Ἑλλάδα, στα μέσα τοῦ 20οῦ αἰῶνος, ἐκεῖ στα 1949. Γεγονότα που σημάδεψαν και ἀκόμη το πράττουν με τα ἲχνη τους την πορεῖα τῆς Κρήτης ἀπό τον Μακεδονικό Ἀγῶνα τους Βαλκανικούς και τους δύο Παγκόσμιους μέχρι και τη Μικραστιατική Ἐκστρατεῖα και Καταστροφή ἓως και την ἀπελευθέρωση τῆς Κρήτης,

Ὃ,τι μοῦ προσείλκυσε το ἐνδιαφέρον ὡς μελετητοῦ ἦταν ἡ προσοχή, ὁ ἒλεγχος και ἡ ἀντίληψη τῶν πραγμάτων τοῦ Παυλάκη. Μαζί και ὁ λόγος, ἡ διασωθεῖσα μέσω τῶν πρωτογενῶν πηγῶν Μνήμη και τέλος, ἡ συνείδηση τοῦ ποικίλου πλούσιου και πολύχρωμου χωροχρονικοῦ πλαισίου [ὑπερδισχιλιετοῦς] που περιβάλλει τη σκέψη του.

Να γιατί και ποῦ «κολλάει» ὁ ρεαλιστής Εὐριπίδης. Γιατί ὂχι μόνον ὁ Παυλάκης, μα και ο κάθε ἀναγνώστης -με την ἰδιότητα τοῦ πολίτη- αἰσθάνεται εὐτυχής που ἡ Τέχνη τῆς Γραφῆς δεν ἒχει οὒτε και ἐνέχει περιορισμούς, σύνορα και ἐμπόδια και ἐπειδή με ἀφετηρία την πόλη του μάς μεταφέρει σε ἒνα νοερό ταξῖδι που λίγοι ἒχουν την εὐκαιρία να συμμετάσχουν να ἁδράξουν και πολύ περισσότερο να εἶναι εὐτυχεῖς που καθίστανται μέλη και συνοδοιπόροι του.

Σ’εύχαριστῶ ab imo pectore, Κοσμᾶ Παυλάκη και τα Ρούστικά σου που με κάνατε πλουσιότερο… Καλοτάξιδο το ἒργο σου.

Ἀθῆνα, 05 08 2018

Posted in 2018, Βιβλιοκριτική, Κατηγοριοποίηση | Tagged , , ,

Ὁλοκαύτωμα

Opera Snapshot_2018-07-24_031549_www.instagram.com

 

Εἰκόνες ἀνείπωτης στενοχώριας κι ἂφατης θλίψης βαραίνουν την ἀποψινή βραδιά, στο πέρασμα ἀνάμεσα στην 23η προς την 24η Ἰουλίου του 2018. Ἀπέναντι σε ἓναν ἂνισο ἀντίπαλο, [ὁ πρῶτος], την πυρκαγιά που μαινόμενη μονάχα μία κατάσταση μπορεῖ να γεννήσει’ ἓνα ὁλοκαύτωμα.  Προσφιλές σύν τω χρόνω και για τις πλούσιες και ἐπωνύμως διάσημες οἰκογένειες τῶν ἐπιφανῶν Ἀθηναίων ταφικό ἒθιμο θα ἐξελιχθεῖ σε τέτοιο βαθμό ὣστε ἡ λέξη να μπορεῖ να ἀποδώσει το φορτίο του νοήματος που κουβαλάει. Ὁλοκαύτωμα, ἡ πλήρης καῦσις τοῦ μεταστάντος νεκροῦ και ἡ ἀπόδοσις τῆς τέφρας-κόνεῶς του στους οἰκείους του. Ἡ ἀποψινή βραδιά με τις εἰκόνες που τη συντροφεύουν, δυστυχῶς, δεν εἶναι ἀνοίκεια. Συνέβη και στην ἐπιλογή του χρόνου και της καταλήξεως που δηλώνει το χρόνο συνέβη πολλάκις ἀκόμη κι ἀπό την ἀρχή της τρίτης χιλιετίας στη χώρα μας.

Και το κακό δεν εἶναι μόνον ὃτι καίγονται ἢ καλύτερα πυρπολοῦνται, διότι ἐνέχει δόλο ἡ πράξις, τα δάση και ἀπομειώνεται, ρημάζεται στην κυριολεξία ὁ δασικός μας πλοῦτος και ὃλα τα εἲδη μαζί τῆς χλωρίδας και τῆς πανίδας που ἐξαϋλώνονται. Το χείριστον κάκιστον και ἀσυγχώρητο μαζί εἶναι ἡ ἀπώλεια Ἀνθρώπων. Και το ὁδυνηρό του πράγματος ἂλλο δεν εἶναι ὃτι χάνουν τη ζωή τους ἂνθρωποι στην άπέλπιδα προσπάθειά τους με κάθε μέσο και τρόπο να τη διαφυλάξουν και να σωθοῦν. Σκέψου την ἀγωνία τη λαχτάρα ἡ ἀναπνοή να συνεχίσει τον κῦκλο της που γίνεται τρόμος για να κρατήσεις και να κρατηθεῖς πάνω στο σχοινί. Μία πυρκαγιά που κατέβηκε ἀπό το βουνό για να καταλήξει στη θάλασσα. Για να σκορπίσει τον ὂλεθρο στην καρδιά του καλοκαιριοῦ στα μέσα Ἰουλίου. Και το ὁλοκαύτωμα, ἐδῶ, δεν συνεπάγεται το κρεματόριο τῆς σύγχρονης άποτέφρωσης παρά το ἂθροισμα τῶν ψυχῶν που ἀπό ἀπόψε μεθίστανται τοῦ Φωτός.

Opera Snapshot_2018-07-24_040420_www.facebook.com.png

Το Erickson σε ὑδροληψία πάνω ἀπό τη Ραφήνα.

Ὁ χειριστής του Erickson, μόλις και μετά βίας με το τελευταῖο, κυριολεκτικά, φως της ἡμέρας το προσγείωσε στο Τατόι για να εἶναι και αὒριο και ὃποτε χρειαστεῖ ἑτοιμοπόλεμο. Τα συνεργεῖα τῶν μηχανικῶν και χειριστῶν της Π.Α. ἀγωνίζονται με άντιπαλό τους το χρόνο [ὁ δεύτερος] ὣστε το ξημέρωμα να βάλουν στροφές για την ἑπόμενη ὑδροληψία βύθιση προς το μέτωπο τῆς φωτιᾶς ἂφεση ἂνοδο κι ἐπιστροφή για τον ἑπόμενο μέχρι και τον τελευταῖο κῦκλο. Ἂρκεῖ να το ἑπιτρέψει ὁ Αἲολος με τους ἀνέμους του [ὁ τρῖτος]. Μα το άπόγευμα τῆς 23ης ὁ ἂνεμος λυσσομανοῦσε. Κανένα πτητικό μέσο δεν μπορεῖ ἐκ τῶν πραγμάτων να σταθεῖ ἐκτός τῶν ἀφοσιωμένων ἐκείνων ἱπταμένων που ξεπερνοῦν το μέτρο. Ὃπως το αὐτό πράττουν και τα μέλη τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος το ἲδιο και οἱ ἐθελοντές δασοπυροσβέστες και ὃλοι ὂσοι με αὐταπάρνηση αὐτοθυσία, ἀκόμη και με ἡρωισμό, συμμετέχουν σε κάθε διάσωση κι αύτό συνέβη ἀπόψε και διά θαλάσσης, με τα πληρώματα κάθε εἶδους σκάφους να δίνουν μάχες και χεῖρα βοηθείας προς τους συνανθρώπους τους.

Ἡ φωτογραφία τοῦ Ἱεροῦ Βράχου τῆς Ἀκροπόλεως να σκεπάζεται άπό τα σύννεφα και τον καπνό στην περιοχή τῆς Κινέτας [~50 km μακρυά ἀπό την Ἀθῆνα] άπό κοινοῦ με την ἐκδήλωση τῆς πυρκαγιᾶς στους ἀνατολικούς πρόποδες τῆς πολύπαθης Πεντέλης [~30 km μακρυά] δημιουργεῖ, νοερά, τον ἂξονα ἑνός ἐπανεμφανιζόμενου ἑφαρμοσθέντος σχεδίου ὂχι ἁπλῶς οἰκοπεδοποιήσεων και λοιπῶν παραμέτρων ἀλλά ἑνός βαθύτερου τολμηρότερου και στην πράξη ἀρκούντως ἀποτελεσματικοῦ μηχανισμοῦ πίεσης, ὑπό τη μορφή μιας νέας ἀσύμμετρης [λεγόμενης] ἀπειλῆς και ούσιαστικῆς καταστροφῆς, ἐντός τῶν τειχῶν. Λέγε με ἀσύμμετρο πόλεμο. [ὁ τέταρτος]. Ἐδῶ, ὃπου συναντᾶται με ἀκρίβεια ἡ πρόκληση και το ἀποτέλεσμα τῆς πρόκλησης τοῦ τρόμου. Τρομοκρατία ὁρίζεται. Χωρίς τυμπανοκρουσίες. Οὒτε ἀπειλές’ τουλάχιστον, ἐγνωσμένες ἀπό τον κόσμο και τους πολίτες. Οὒτε πλήγματα σε ἐγκαταστάσεις δημοσίου συμφέροντος. Οὒτε συμβολικά χτυπήματα που οἱ «ἀστέρες» περσόνες τῶν κρατικῶν ἀρχῶν θα κληθοῦν να άναλύσουν και να άποφανθοῦν περί τοῦ γνησίου ἢ μή τῆς ἀναμενόμενης ἀνἀληψης εύθύνης τρομοκρατικῆς ὁμάδας. Οὒτε κατά ἀλλοδαπῶν στόχων. Ἒ, και οὒτε κατά τῶν κυρίαρχα «ἡγεμόνων» που κάποτε μονοπωλοῦσαν, δυστυχῶς, θύματα πρωτοσέλιδα τίτλους. Μα και φυσικά και οὒτε λόγος να γίνεται ἐναντίον τῶν τραπεζῶν, τῶν ὁμίλων που δραστηριοποιοῦνται ἀπηνῶς και χρηματοοικονομικῶς ἀπομυζώντας σου τους πόρους ὃλους για ὃλους. Ὂχι λοιπόν, ἦταν προσχεδιασμένα ὀργανωμένο, προμελετημένο, τρομοκρατικό ἀστικό χτύπημα. Πόλεμος. Ἀόρατος και ἀθέατος, πάντοτε ὀδυνηρός χωρίς να χρεώνεται σε κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο ὁμάδα συμφερόντων συντεχνία ὀργάνωση ἢ ὀργανισμό. Μέθοδος ὐπεραπλουστευμένη «Χτῦπα και Φεῦγα», βγαλμένη σχεδόν ἀπό την ὁρολογία Ἐπιχειρήσεων στρατηγικοῦ χαρακτῆρα, δείχνει ἀπροκάλυπτα τη δύναμη τη δυναμική και την εὐκολία τῶν «κύκλων» να ταράζουν τα ἢδη ταραγμένα νερά, να αύτοσχεδιάζουν τις ἑπόμενες κινήσεις για τις μαριονέτες τους, προετοιμάζοντας γενναῖες ἐξόδους κι ἃμα είσόδους. Μαριονέτες με δηλώσεις κασσέτες – ψυγεῖα. «Το μαχαῖρι στο κόκκαλο», «ἡ δικαιοσύνη θα θριαμβεύσει», «οἱ δασικοί χάρτες δεν θα άλλάξουν», «οἱ περιοχές δεν θα ἀποχαρακτηρισθοῦν», θα αὐτοεπαινοῦνται ἐνῶ θα ἒπρεπε να λοιδοροῦνται. Μεταπράττες. Και μάλιστα, ἐπαγγελματίες μεταπράττες ἀνικανότητας, ἀμετροέπειας και ἀσπόνδυλοι. Ὃλοι ὃσοι συγκροτοῦν αὐτό τον Πολιτειακό και πολιτικό κρατικό μηχανισμό. [ὁ πέμπτος]. Ὑποδομές Ἀσφάλεια Προστασία Ὑπηρεσίες λέξεις με κούφιο ἀνύπαρκτο κενότερο του κενοῦ περιεχόμενο νόημα σημασία.

Πέντε άντίπαλοι, ἰσάριθμοι μηχανισμοί, οἱ δύο ἀνθρωπογενεῖς, με μόνη τους ἐπιδίωξη την καταστροφή. Πάντοτε, την καταστροφή. Ἐνίοτε, οἱ γνῶστες τήν βαπτίζουν και δημιουργική κι ἂλλοτε τη λεν κρίση, τι ἀκούγεται πιο εὒηχα ἀπό την καταστροφή. Δημιουργική καταστροφή προσώπων οἰκογενειῶν γειτονιῶν περιοχῶν. Ἒ και τώρα, τούς ἒστησαν αὐτοί οἱ ἲδιοι που τούς ἒστησαν ἂλλη μία. Ψυχῶν και αὐτό το κάνει ὁλοκαύτωμα.

Μόνον που τις τελετές και τις πολύφερνες έπιδείξεις τῶν ἐπαίσχυντων συμπεριφορῶν τους ἁμαύρωσε ἡ ἀποψινή γέφυρα πένθους ὀδύνης και συστολῆς για την Ἀθῆνα και την Ἑλλάδα. Για να ὑπενθυμίσει με τον τρόπο της ὃτι το Πολίτευμα ἡ Δημοκρατία και ἡ Ἐλευθερία οὒτε παραχωροῦνται οὒτε ἐκχωροῦνται ἀπό ἐξωθεσμικούς παράγοντες και μηχανισμούς σε μεταπράττες ἐμπόρους με ἐμπόρευμα τον ἲδιο τον Ἂνθρωπο. Ἡ κατρακῦλα ἡ κατάπτωσις και ἡ παρακμή τοῦ σύγχρονου Ἑλληνισμοῦ δεν γράφτηκε μόνον με την περίφημη «Ἡμέρα Ἀποκατάστασης τῆς Δημοκρατίας», ὡς μία οίονεί πανάκεια Placebo Δημοκρατία  στις 24 Ἰουλίου του 1974. Δεν ἀπεκαταστάθη διότι δεν Ἐγκαταστάθηκε και ποτέ, εἰ μη μόνον με τον Κλεισθένη και τον Περικλῆ. Ἀλλά τότε ὁμιλοῦμε για την 1η π.Χ. χιλιετία. Σύν τρεις μετά, την περιμένουμε ἀκόμα, με μία θλιβερή συγκυρία να μάς ὑπενθυμίζει το βαρύ φορτίο της ἑπόμενης Ἡμέρας.

 

Ἀθῆνα, 2018 07 24.

Posted in 2018, Ἑλλάς, Ὑπηρεσίες, Ὑποδομές, Έρευνα, Ασφάλεια, Δικαιοσύνη, Ιστορία, Ιούλιος, Κοινωνία, Λιμάνια, Μεταφορές, Προστασία Περιβάλλοντος, Πόλεμος, Τρομοκρατία | Tagged ,

Ἀπέθαντοι ὡς Ἓλληνες

22 IV

«ἁθρόᾳ τε τῇ δυνάμει ἡμῶν οὐδείς πω πολέμιος ἐνέτυχε διά τήν τοῦ ναυτικοῦ τε ἅμα ἐπιμέλειαν καί τήν ἐν τῇ γῇ ἐπί πολλά ἡμῶν αὐτῶν ἐπίπεμψιν· ἢν δέ που μορίῳ τινί προσμείξωσι, κρατήσαντές τέ τινας ἡμῶν πάντας αὐχοῦσιν ἀπεῶσθαι καί νικηθέντες ὑφ᾿ ἁπάντων ἡσσῆσθαι. καίτοι εἰ ῥᾳθυμίᾳ μᾶλλον ἢ πόνων μελέτῃ καί μή μετά νόμων τό πλέον ἢ τρόπων ἀνδρείας ἐθέλομεν κινδυνεύειν, περιγίγνεται ἡμῖν τοῖς τε μέλλουσιν ἀλγεινοῖς μή προκάμνειν, καί ἐς αὐτά ἐλθοῦσι μή ἀτολμοτέρους τῶν αἰεί μοχθούντων φαίνεσθαι, καί ἔν τε τούτοις τήν πόλιν ἀξίαν εἶναι θαυμάζεσθαι καί ἔτι ἐν ἄλλοις».
[Καί κανείς ἀπὀ τούς ἐχθρούς μας δεν ἀντιμετώπισε μέχρι σήμερα τις δυνάμεις μας ἑνωμένες, γιατί ἀφ᾿ ἑνός καταβάλλουμε πολλές φροντίδες ταυτόχρονα και για το ναυτικό μας και ἀφ᾿ ἑτέρου κατατέμνουμε τις δυνάμεις μας τοῦ πεζικοῦ και τίς στέλνουμε σε πολλά σημεῖα τῆς ἐπικράτειάς μας. Ἂν δε κάπου με μέρος μόνον τῆς δύναμής μας συμπλακοῦν οἱ ἀντίπαλοί μας, τότε, ἂν μεν νικήσουν, καυχῶνται ὅτι μᾶς νίκησαν ὅλους, ἂν δὲν νικηθοῦν, διακηρύσσουν ὅτι νικήθηκαν ἀπό ὅλους. Και βέβαια, ἂν ἐμεῖς ἀντιμετωπίζουμε με πολλή προθυμία τους κινδύνους, μᾶλλον με μια ἀφροντισιά και ἄνεση παρά μετἀ ἀπό ἐπίπονη ἄσκηση, και με ἀνδρεία, ἡ ὁποία ὀφείλεται ὄχι τόσο στην ἐπιβολή τῶν νόμων ὅσο στη φυσική μας εὐψυχία, ἔχουμε το πλεονέκτημα ὅτι δεν καταπονούμεθα προκαταβολικά για δεινά, τα ὁποῖα ἀνήκουν ἀκόμα στο μέλλον και ὅτι, ὅταν φθάσει ἡ ὥρα τῶν δεινῶν αὐτῶν, ἀποδεικνυόμαστε ὅτι δεν εἴμαστε λιγότερο τολμηροί ἀπό ἐκείνους πού μοχθοῦν ἀδιάκοπα. Δεν εἶναι, δε, σε αὐτά μόνον ἀξιοθαύμαστη ἡ πόλη μας ἀλλά και σε πολλά ἀκόμη].

Ἀντιγράφοντας ἀπό τον Ὓμνο τῆς Δημοκρατίας τῆς ἀρχαίας Ἀθηναϊκῆς Πολιτείας, τον «Περικλέους Ἐπιτάφιο» διά χειρός Θουκυδίδου, κρατῶ ὡς ὑπόμνηση για τη σημερινή ἡμέρα, τα θετικά και τα ἀρνητικά γνωρίσματα ἑνός Ἒθνους, σμιλεμένου στο Χρόνο τοῦ αὐτοῦ Χώρου, ἀναπτυσσόμενου και συμπτυσσόμενου ἀκολουθώντας στην πλάστιγγα πότε τη μια και πότε την ἂλλη πλευρά.

Για το «ἐθέλομεν κινδυνεύειν, και τό δ᾿ ἐλεύθερον τό εὔψυχον κρίναντες μή περιορᾶσθε τούς πολεμικούς κινδύνους», ἡ μία πλευρά τοῦ κορμοῦ τοῦ Ἒθνους τῶν Ἑλλήνων.

«οὐ γάρ οἱ κακοπραγοῦντες δικαιότερον ἀφειδοῖεν ἂν τοῦ βίου, οἷς ἐλπίς οὐκ ἔστιν ἀγαθοῦ, ἀλλ᾿ οἷς ἡ ἐναντία μεταβολή ἐν τῷ ζῆν ἔτι κινδυνεύεται καὶ ἐν οἷς μάλιστα μεγάλα τά διαφέροντα, ἤν τι πταίσωσιν»,
[Γιατί δεν θα ἦταν δικαιότερο να ἀψηφοῦν τη ζωή τους οἱ δυστυχοῦντες ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δεν ἐλπίζουν να ἀπολαύσουν κανέναν καλό ἀλλά οἱ εὐτυχισμένοι, οἱ ὁποῖοι κατά τη διάρκεια ἀκόμη τῆς ζωῆς τους διατρέχουν τον κίνδυνο να δοῦν την κατάστασή τους να μεταβάλλεται στην ἀντίθετη, δηλαδή, τη δυστυχία και για τους ὁποίους θα ἦταν πολύ σημαντική ἡ διαφορά, ἂν ὑποτεθεῖ ὅτι πάθαιναν κανένα ἀτύχημα].

ἡ ἂλλη, ἡ «ξενίζουσα» ἐντός, ξένη προς σύσσωμο το Ἒθνος καίτοι παντοδύναμη, ἐγκαρσίως σε ὃλες τις δομές και την ὑποδομή. Ὑφέρπουσα σταθερά, ποτέ στο Φῶς, ὑπονομευτική τῶν συμφερόντων τῶν Ἑλλήνων, στ’ ὂνομα, μόνον, φορέων στιγμάτων Ἑλλήνων.
Για τις Καταστροφές πού δεν διδάσκονται, ὣστε να ἐπαναλαμβάνονται…
Ἀπό Ἐφιάλτες με κατηγορούμενα – διαδήματα κολάκων, αἱμοσταγῶν ὁμοεθνῶν…
Το ὓστατο, δουλεμένο και συμπεφωνημένο στη Ρώμη, το ’73…
Ἀπό ἐκείνους τούς Ἐφιάλτες που εἶναι «μόνοι» και ἦρθαν νύχτα ζητώντας τις προσευχές του Λαοῦ… και ἀπό ἐκείνους που ὡς «σταγονίδια» ἀτίμωσαν ἀκόμη και τ’ ὂνομά τους…
Για ὃσους ἀποκαθηλώνουν Σημαῖες Ἑλλήνων στα Μνήματά τους, στη Φωνή τους…

ἀλγεινοτέρα γἀρ ἀνδρί γε φρόνημα ἔχοντι ἡ μετά τοῦ [ἐν τῷ] μαλακισθῆναι κάκωσις ἢ ὁ μετά ῥώμης και κοινῆς ἐλπίδος ἅμα γιγνόμενος ἀναίσθητος θάνατος.
[Γιατί προξενεῖ μεγαλύτερο πόνο, σ’ ἕναν βέβαια που ἔχει κάποια ὑψηλοφροσύνη ἡ ἐξαθλίωση πού συνοδεύεται ἀπό ἐκφυλισμό, παρά ὁ θάνατος πού τοῦ ἔρχεται ξαφνικά, χωρίς κἂν να γίνει αἰσθητός, ἐπάνω στην ἀκμή τῆς σωματικῆς του δύναμης και ἐπάνω στις ἐλπίδες που τρέφει και ὁ κάθε θνητός].

Ὁποῖα τιμή για τις οἰκογένειες τῶν Ἡρώων τῆς Π.Α., ΕΛ.ΔΥΚ., τῆς Ε.Φ., τοῦ Χανδρινοῦ, τοῦ ἁπλοῦ λαοῦ να μνημονεύονται για την Ἐλευθερία, την Ψυχή και την Ἀνδρεία τους.
Ἀπό τον Τύμβο τῆς Μακεδονίτισσας μέχρι και την Κερύνεια και ἀπό την ΕΟΚΑ Α΄ και Β΄, μέχρι τον Ἰσαάκ και τον Σολωμοῦ, ἀπό τους ἐπωνύμους μέχρι και τον Ἂγνωστο Στρατιώτη,

Αἰώνια Εὐγνωμοσύνη

«Τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι»

Στη Χορεῖα και το Πάνθεον τῶν Ἡρώων τοῦ Έθνους τῶν Ἑλλήνων.

Ἀπέθαντοι ὡς Ἓλληνες.

22

 

ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ ἛΝΩΣΙΣ

22 II

Πυρρίχιος. Ὁ χορός τῶν Θεῶν. Για την Ἒνωσι. Αὐτός εἶναι ὁ χορός μας.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Πώς θες να φοβηθῶ στολίδια;
Θαρρεῖς πως μαχαιρώνουνε οἱ ζωγραφιές;
Λοφία και κουδούνια δε δαγκώνουν
δίχως αἰχμή τοῦ δόρατος.
[…]
Ὁ Ἂρης ρίχνει τις ζαριές κι αὐτός θα δώσει λύση.
Τον στέλνει στο χρέος το δίκιο τῆς συγγένειας
και τῶν ἐχθρῶν το δόρυ θ᾽ ἀποδιώξει
ἀπ᾽ τη μητέρα Γῆ πού τόν ἐγέννησε.

Καμία ἀναγνώριση τῶν ἐπαίσχυντων Συμφωνιῶν Ζυρίχης – Λονδίνου.
Ἡ Κύπρος εἶναι ΕΛΛΑΣ, ἢτοι νῆσος ἀνήκουσα στην ΕΛΛΑΔΑ.
Τίποτε άλλο.

Μιαροί, ἐπαίσχυντοι, ἀργυρώνυτοι, ἐπαῖτες «Ἐθνάρχες», ὁμιλοῦντες μόνον την Ἑλληνική γλῶσσα, με «ὁπαδούς» – κόμματα, και προσωποπαγῆ ἐξουσία, ἒγιναν Ἐφιάλτες, νεώτεροι, και τούς ἐζἠλωσαν σύγχρονοί τους, «Μπανανο-Αυναδιαδέστεροι» τῶν Μογγόλων.
Ἐξωμότες, ἢδη, ἀπό την ἐπαύριον τῆς λήξεως τοῦ Β΄Π.Π..
Το μόνον ἀνελεύθερον κράτος τῆς Εὐρώπης ἡ Κύπρος τῶν Ἐλλήνων…

Για κάποιους «εἶναι μακριά»… «Κοιμοῦνται» χρόνια, πιά, μόνοι τους, οὐτιδανοί χαμερπεῖς μια ζωή – ὃλη τους τη ζωή… Και οἱ σύγχρονοι τούς στήνουν ἀδριάντες, πλατεῖες, λεωφόρους… Για τους ἂλλους ἡ Ἐνωσις ἦταν ἀπευκταῖα, ὂχι, ὃμως και ἡ εἰσβολή πού θα ἀπέτρεπε την Ἒνωσιν.

Για τα Φυλακισμένα Μνήματα κι ὡς τον Σολωμό και τον Ἰσαάκ «Ἐλεύθερον το Εὒψυχον», μέχρι την ΕΟΚΑ Γ¨ και την Ἒνωση τῆς Κύπρου με τη Μητέρα Ελλάδα.

Ἀπόσπασμα ἀπό την τραγωδία τοῦ Αἰσχύλου «Ἑπτά ἐπί Θῆβας», ὃταν ὁ Ἐτεοκλῆς σχολιάζει το «βάρος» τῶν ἐχθρῶν που στέκουν ἀνά τις –ἑπτά- πῦλες τῆς πόλεως τῶν Θηβῶν. Ἐδῶ, για τον Τυδέα, στην πρώτη πύλη. [στ. 397 – 400 & 414 – 417].

Τιμή ξεχωριστή στην ΕΛ.ΔΥ.Κ., σε κάθε ἓναν που ἂξιζε για πολλούς, Τιμή στον Χανδρινό με το ἁρματαγωγό «Λέσβος», Τιμή στην ἐπιχείρηση «ΝΙΚΗ» της Π.Α..

«Ἀνδρῶν έπιφανῶν πᾶσα Γῆ τάφος».

ΚΑΡΤΕΡΟΥΜΕΝ ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ (ΚΥΠΡΟΣ 1974)

 

22 III

 

Συρραφή κειμένων ἀφιερωμένων στην Κυπριακή Τραγωδία τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τῶν ἑτῶν 2014 & 2015.

Άθῆνα, 20 07 2018.

 

Posted in 1974, 2014, 2015, 2018, Ἐπικαιροποίηση, Ἑλλάς, Facebook, Έρευνα, Όπλα, Ασφάλεια, ΑναΔημοσίευση, Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Διπλωματία, Δικαιοσύνη, Επικαιροποίηση, ΕΛ.ΔΥ.Κ, Θέατρο, Ιστορία, Ιούλιος, Κύπρος, Κοινωνία, Λογοτεχνία, Προσωπικότητες, Πόλεμος, Πολεμικό Ναυτικό, Πολεμική Αεροπορία, Σαν σήμερα, Τρομοκρατία | Tagged , , , ,

«Mourir, maintenant, Deschamps»

21

1998 – 2018

Φέρνοντας ἀπό ὣρα στη μνήμη μου την περίφημη φράση τοῦ ἂγνωστου Σπαρτιάτη προς τον Διαγόρα τον Ρόδιο, ἐκείνη με τη δόκιμη προστακτική του «Κάτθανε, Διαγόρα, οὐ καί ἐς Ὂλυμπον ἀναβήσῃ», [«Πέθανε, Διαγόρα, δεν θα ἀνέβεις και στον Ὂλυμπο»], τι εἶσαι θνητός ἀλλά πέτυχες με τα ἒργα σου και τα παιδιά σου το μοναδικά ἀποκλειστικό προνόμιο τῶν θεῶν τοῦ Ὀλύμπου, την ἀθανασία.

Στον μικρόσωμο Γαλάτη προπονητή για την καριέρα του ὡς ἀθλητής ποδοσφαιριστής και, τώρα πια, προπονητής να σηκώνεις δίκαια και πανάξια το κορυφαῖο ἀθλητικό τρόπαιο στον κόσμο, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, για δεύτερη φορά, μέσα κι ἒξω ἀπό τις γραμμές τῶν γηπέδων. Ἐξαίρετος ἀθλητής, χαρακτήρας, ἂνθρωπος. Σού ἒτυχε, ἁπλῶς, στον τελικό να ἀγωνιστεῖς ἀπέναντι σε μία ἀνυπόληπτη φυλή. Τήν εξαΰλωσες μια μέρα μετά την ἀνατίναξη τής Βαστίλλης, ἐκεῖ πίσω, στα 1789. Δῶσε και το σύνθημα να καεῖ, ἐκ νέου, το Παρίσι και ἡ Γαλλία τῶν τριῶν χρωμάτων κι ὒστερα, ζῶν θρῦλος, ἀνέβα, δεν θέλεις συνδρομή, μόνος σου στα Ἡλύσια πεδία, στη χώρα τῆς Ἀθανασίας, ὡς νέος Γαλάτης Διαγόρας.

Με σεβασμό, χαρά και τιμή σε κατευοδώνω, με την προσταγή «Mourir, maintenant, Deschamps», για να διδάσκεις πάντοτε πως εἶναι ἡ σεμνότητα ἡ εὐπρέπεια και ἡ ἡθική να δείχνουν το δρόμο να άνοίγουν ὁρίζοντες και να πιστοποιοῦν το μεγαλεῖο ἑνός σπουδαἰου ἀνθρώπου.

21

Ὁ Διαγόρας στους ὣμους τῶν υἱῶν του, Δαμαγήτου και Ἀκουσιλάου.

 

Ἀθῆνα, 15 07 2018

Posted in 2018, Ὑπηρεσίες, Ὑποδομές, Κατηγοριοποίηση | Tagged , , , ,