«Mourir, maintenant, Deschamps»

21

1998 – 2018

Φέρνοντας ἀπό ὣρα στη μνήμη μου την περίφημη φράση τοῦ ἂγνωστου Σπαρτιάτη προς τον Διαγόρα τον Ρόδιο, ἐκείνη με τη δόκιμη προστακτική του «Κάτθανε, Διαγόρα, οὐ καί ἐς Ὂλυμπον ἀναβήσῃ», [«Πέθανε, Διαγόρα, δεν θα ἀνέβεις και στον Ὂλυμπο»], τι εἶσαι θνητός ἀλλά πέτυχες με τα ἒργα σου και τα παιδιά σου το μοναδικά ἀποκλειστικό προνόμιο τῶν θεῶν τοῦ Ὀλύμπου, την ἀθανασία.

Στον μικρόσωμο Γαλάτη προπονητή για την καριέρα του ὡς ἀθλητής ποδοσφαιριστής και, τώρα πια, προπονητής να σηκώνεις δίκαια και πανάξια το κορυφαῖο ἀθλητικό τρόπαιο στον κόσμο, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, για δεύτερη φορά, μέσα κι ἒξω ἀπό τις γραμμές τῶν γηπέδων. Ἐξαίρετος ἀθλητής, χαρακτήρας, ἂνθρωπος. Σού ἒτυχε, ἁπλῶς, στον τελικό να ἀγωνιστεῖς ἀπέναντι σε μία ἀνυπόληπτη φυλή. Τήν εξαΰλωσες μια μέρα μετά την ἀνατίναξη τής Βαστίλλης, ἐκεῖ πίσω, στα 1789. Δῶσε και το σύνθημα να καεῖ, ἐκ νέου, το Παρίσι και ἡ Γαλλία τῶν τριῶν χρωμάτων κι ὒστερα, ζῶν θρῦλος, ἀνέβα, δεν θέλεις συνδρομή, μόνος σου στα Ἡλύσια πεδία, στη χώρα τῆς Ἀθανασίας, ὡς νέος Γαλάτης Διαγόρας.

Με σεβασμό, χαρά και τιμή σε κατευοδώνω, με την προσταγή «Mourir, maintenant, Deschamps», για να διδάσκεις πάντοτε πως εἶναι ἡ σεμνότητα ἡ εὐπρέπεια και ἡ ἡθική να δείχνουν το δρόμο να άνοίγουν ὁρίζοντες και να πιστοποιοῦν το μεγαλεῖο ἑνός σπουδαἰου ἀνθρώπου.

21

Ὁ Διαγόρας στους ὣμους τῶν υἱῶν του, Δαμαγήτου και Ἀκουσιλάου.

 

Ἀθῆνα, 15 07 2018

Advertisements
Posted in 2018, Ὑπηρεσίες, Ὑποδομές, Κατηγοριοποίηση | Tagged , , , , | Σχολιάστε

Ζιζέλ, η μόνη…

Ἡ Ζιζέλ, ἐπί σκηνῆς, στην Τελετή τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων του Ρίο ντε Τζανέιρο, 2014.

Marketing

Ξεκίνησε ὡς Τέχνη κι ἐξελίχθηκε μέσω τής τεχνικῆς σε Ἐπιστήμη. Σημασία δεν ἒχει μόνον να γνωρίζεις ἀλλά και να καταλαβαίνεις τις ἐπιθυμίες πέρα ἀπό τις προφανεῖς ἀνάγκες του κοινοῦ στο ὁποῖο και ἀπευθύνεσαι, ἀξιοποιώντας τεχνικές μέσα και μεθόδους ὣστε να εἰσβάλει στη σκέψη τού καταναλωτῆ να προβάλει τήν παρουσία της και να ἐπιβάλει, μονοδρομιακά κι αὐτόματα, τις προσταγές τού διαφημιζόμενου. Σπουδάζεται ἀνά τις ἡπείρους. Ἐξασκεῖται στα τέσσερα σημεία τοῦ Ὁρίζοντα, ἀξιοποιεῖται ποικιλοτρόπως σε κάθε, σχεδόν, ἀνθρώπινη δραστηριότητα ἀπό την Οἰκονομία και τις Ἐπιχειρήσεις και από την πολιτική με τα κόμματα για να φτάσει, ἐδῶ και χρόνια, και στο χῶρο τοῦ Ἀθλητισμοῦ και δή τοῦ Ποδοσφαίρου.

Βραζιλία, ἡ χώρα με τον πνεύμονα τής Γης, τον Ἀμαζόνιο, με τις πιο ἀξιοζήλευτες ἀκτές στον Ἀτλαντικό, ἡ πατρίδα τοῦ χοροῦ, του καφέ, τοῦ κακάο, ἡ παγκόσμια πρωτεύουσα τοῦ Καρναβαλιοῦ, με τον Χριστό Σωτήρα να δεσπόζει στους λόφους πάνω ἀπό την Ιπανέμα στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ἡ φωλιά τῶν παπαγάλων Μακάο και τῶν παραδεισένιων Τουκάνο. Ὁ κολοσσός τῆς βιομηχανικής ἐπανάστασης για τη Λατινική Αμερική, στην αὐτοκινητοβιομηχανία και, ἰδιαιτέρως, στην ἀεροναυπηγική.

Ἡ χώρα με την ξεχωριστή σημαῖα, ἀπεικονίζοντας την οὐράνια σφαῖρα, με το λογότυπο “Πρόοδος και Τάξη”. Ἡ χώρα που τα παιδιά, πριν περπατήσουν, τρέχουν με μία μπάλα στα πόδια ἀπό τις ἀστικές περιοχές μέχρι και, κατά βάση, τις παραγκουπόλεις φτωχογειτονιές, τις φαβέγιες. Και ἀναπτύσσουν τεχνικές, ξεφυτρώνουν ταλέντα, λειτουργώντας ὡς ποδοσφαιρικό φυτώριο για τις ὁμάδες και τα πρωταθλήματα ἀνά τον πλανήτη.
Ποδόσφαιρο προβλεπόμενο, ἂρα κι οὐσιαστικά ἀδιάφορο. Παῖκτες κράχτες, σαν τη Ζιζέλ, πουλᾶνε το προϊόν και μαζί και την μπάλα. Παῖκτες μονάδες με ὁμάδα ἀλλά χωρίς συλλογικότητα. Παῖκτες πρότυπα ταλέντου ἀλλά χωρίς βάθος.

Ἡ χώρα με πρεσβευτή τοῦ ἀθλήματος τον Πελέ, τον Σώκρατες, τον Φαλκάο, τον Ρομπέρτο Κάρλος, τον μικρό και τον μεγάλο Ρονάλντο και τον Κακά, δείχνει να ὑπακούει στις ἀρχές τού Marketing, ἐπειδή καταφέρνει και πουλάει την εἰκόνα της πολύ πολύ μακριά ἀπό την οὐσία ἢ και τις σκοπιμότητες τῶν παιχνιδιῶν. Δεν ἒμαθε από τη συντριβή της στον δικό της τελικό, το 2014, δεν μαθαίνει οὒτε και τώρα. Και παίζοντας γλωσσολογικά κι οὐσιαστικά «ὃποιος δεν μαθαίνει παθαίνει» ἀπό τα λάθη της.

Λάμπεις, Ζιζέλ, μου… Λάμπεις!!!

Πολύχρωμα ταλαντοῦχα τουκάνο που για ἀκόμη μία δεκαετία δεν έγιναν πιράνχας. Το ντεφιλέ τής Ζιζέλ ἀπό τη Σελεσάο, μετατίτεθαι για το ἀραβικό Κατάρ, τότε, το 2022, και, ἲσως, ἲσως, σταθοῦν ἀξιοπρεπέστερα για τη φανέλα, το λαό και την ἱστορία τής Βραζιλίας. Πάντως, ὃσο ὑποκλίνονται στο ποδοσφαιρικό Marketinģ, διαρκῶς και με συνέπεια θα ἀποκλείονται ἀπό τον ἀστερισμό του σύγχρονου Ποδοσφαίρου.

Ἂσφαιρο το πεντάστερο στο στῆθος και νέο “Καζάν”ι που βράζει, σύσσωμη, ἡ Βραζιλία. Πόσα ἒχεις να τούς μάθεις Ζιζέλ…

Αθήνα, 2018 07 06.

Posted in 2018, Αθλητικές Διοργανώσεις, Ιστορία, Ιούλιος, Κοινωνία, Μουντιάλ, Οικονομία, Ολυμπιακοί Αγώνες, Προσωπικότητες, Ποδόσφαιρο, Πολιτισμός, Σήμερα, Τέχνη, Φωτογραφία, Φιλοσοφία, Marketing | Tagged | Σχολιάστε

Θέατρο & Ποδόσφαιρο. Μορφές εἰδώλων.

21

Σκηνή

 

Ἂς προσπαθήσουμε να ἀνεβάσουμε ἓνα θεατρικό ἒργο’ κι ἐπιλέγοντας θεατρικό, το πράττουμε για ἓναν και μόνον λόγο. Τι εἶναι ζῶν ρέων λόγος κι ἀντίστοιχα παράσταση.

Ζητήματα προς επίλυση:

1ον.

Τι εἲδους ἒργο ἢ ἀκόμη καλύτερα ἀπό ποια “ὁμάδα” και, με ἀκόμη πληρέστερη προσέγγιση, ἀπό ποῖον “εἶδος” τής δραματουργίας να ἐπιλέξουμε. Ἒργο, ἢδη, ἒτοιμο, φτασμένο κατηγοροποιημένο ἢ, μήπως, κάποιο λιγότερο γνωστό ἀπό ἐκεῖνα τα λιγότερο “ἀνεβασμένα” ἢ και ἀνέκδοτα ἑνός ἐγνωσμένα καταξιωμένου συγγραφέως ἢ και πάλι, δίνοντας χῶρο σε νέους συγγραφεῖς, να δοκιμάσω και να δοκιμαστῶ στη νεωτερικότητα, ὂνομα και πράγμα, μιᾶς νέας φρέσκιας ὑποσχόμενης γενιᾶς πού με το δικό της λόγο ἐπανατοποθετεῖ τα πράγματα σε νέες διαστάσεις; Ἒργο, τίνος ρεπερτορίου, ἐθνικού ἢ παγκόσμιου; Βλέπετε, ἐδῶ, δεν ὑφίσταται ἡ διάστασις τοῦ διεθνοῦς, τι δεν ἒχει λόγο. Ἒτσι, τουλάχιστον, ἓνα θεατρικό ἒργο ξεκινᾶ με μία πηγή προέλευσης. Την καταγωγή τοῦ ὑπογράφοντος. Και συνεχίζει με το ποιόν και τον τρόπο παράστασης για να καταλήξει  στην πεμπτουσία τῶν πράξεων. Ἡ τελευταῖα, μάλιστα, θα καθορίσει, με τη σειρά της, και το εἶδος τοῦ ἒργου. Μαζί, θα καθορίσει και την ἀξία τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα τῶν ρόλων πού ὑποδύονται ὡς χαρακτῆρες οἱ ἠθοποιοί. Ἐξάλλου, το ἒργο γίνεται παγκόσμιο, ἀκριβῶς λόγω τοῦ ἢθους και τοῦ ὓφους τῶν προσώπων ἀπό κοινοῦ και με την ἐμβέλεια τῶν ἰδεῶν του.

2ον.

Πρόσωπα’ με παραπλήσια ὀπτική γωνία ἐκ τοῦ προηγηθέντος ζητήματος ἡ συνέχειά του. Ἐρώτημα 1ον. Ποιοι θα πλαισιώσουν τον θίασο; Ἒμπειροι, καταξιωμένοι και δοκιμασμένοι στο εἶδος και το ρεπερτόριό τους ἠθοποιοί ἢ μήπως, κατά το ρητό “χῶρο στους νέους” ψάξουμε για νέα ταλαντοῦχα σχήματα σε πρόσφατα ἀπόφοιτους δραματικῶν σχολῶν και κάνοντας το ἂλμα, ἐπιλέγοντας μορφές ἀκατέργαστες σε σχολές, ὑποδειγματικές διδασκαλίες και ἀπονομές τίτλων σπουδῶν, ἀνακαλύψουμε ἓνα πηγαῖο αὐθεντικό τάλαντο και ταλέντο μαζί πού θα σαρώσει στο πέρασμά του.

Ἐρώτημα 2ον. Ποιος θα ἡγεῖται τοῦ ἒργου, σκηνοθετικά; Πόσες περγαμηνές κουβαλάει στο βιογραφικό του, τι γνωρίζει ἀπό το χῶρο και την Ἱστορία τῆς Τέχνης πού ὑπηρετεῖ, ποιες καινοτομίες συζεύξεις κι ὁρίζοντες αὐτοανακάλυψε ἐφήρμοσε δαπάνησε και δαπανήθηκε στο χρόνο του χώρου και με ποιο ἀποτέλεσμα, τι το κόστος το ἀνά και γνωρίζει κατ’ ἀποκλειστικότητα μόνον ὁ ἲδιος.

Κατά συνέπεια, λοιπόν, σε  ποιο βαθμό και ποια κλίμακα θα γίνει αὐτή ἡ μίξη και θα ἐπέλθει ἰσορροπία, ὣστε το ἀποτέλεσμα να εἶναι δομημένο με εἰλικρίνεια, καθαρότητα και επιτυχή στόχευση ἀπόδοση και ἑρμηνεία τοῦ ἒργου, εἶναι το μεγάλο ἐρωτηματικό.

3ον.

Κοινό. Κατά παράδοξο τρόπο ἡ τρίτη παράμετρος, το κοινό, καίτοι λογίζεται στα «Πρόσωπα» διακρίνεται ἀπ’ αὐτά, ὂχι εἰδολογικά οὒτε κατά την οὐσία, παρά μονάχα ὡς προς το ρόλο. Ρόλος οὐσιαστικός, ἀφ’ οὗ συνιστᾶ ἀποτελεῖ και εἶναι ὁ ἀποδέκτης τού ἒργου, με μία, ὡστόσο, παρατήρηση. Δεν ὑπάρχει θεατρική παράσταση χωρίς κοινό. Πρόβες, ἐπαναλήψεις μερικές εἰδικές γενικές, μάλιστα, γίνονται κατά το δοκοῦν κι ὃποτε κριθεῖ ἐπιβεβλημένο. Μα, ἡ παράσταση ἐνώπιον κοινοῦ συνιστᾶ και την πεπτουσία τής Τέχνης. Τι το ὃλον ἒργο ἀποτελεῖ σημεῖο ἀναφορᾶς ἀφετηρίας κι ἐκκινήσεως ἑνός νέου καινοῦ και καινοφανοῦς κεφαλαίου ψυχικῆς πνευματικῆς ἡθικῆς, σε προσωπικό ἐπίπεδο, μέθεξης προς τα δρώμενα. Λέγεται, Παιδεία. Ὁμοίως, και το κοινό, ἒξω ἀπό το πρόσωπο, στο βαθμό που συναθροίζεται ἀπό αὐτοτελεῖς προσωπικότητες ἒχει μόνον να κερδίσει ἂλλως, ἁπλῶς, συμμετέχει συμπαρασυρόμενο στα διαδραματιζόμενα στο σανίδι. Λέγεται κερκίδα.

23

Ἐπίδαυρος, το Ἀσκληπιεῖον.

4ον.

Χῶρος. Ὑπαίθριος ἢ κλειστός. Ἀτενίζεις τ’ ἂστρα, μια ἐξεζητημένα ἐπιμελημένη ὀροφή ἢ ἓνα σοβατισμένο ταβάνι; Ἢ, μήπως, μπορεῖς, με τη συνδρομή της σύγχρονης τεχνολογίας να παρακολουθεῖς ἐξ ἀποστάσεως και με την επιλογή τοῦ πραγματικοῦ χρόνου θεάσεως να παρίστασαι παρακολουθώντας, διδυμικά, τα διαδραματιζόμενα; Και κατ’ αὐτόν τον τρόπο ἐπετεύχθη ἡ σύζευξις  τοῦ ΧωροΧρονικού ἂξονα. Τι καταφέρνει, ὡστόσο, και καθιστᾶ ἓνα ἒργο να ξεπερνᾶ τα μέτρα τοῦ χρόνου ἐν ὧ λαμβάνει χώρα σε μία επιφάνεια;

5ον.

Ἡ Ταυτότητά του. Με δυο λόγια, ἡ ποιότητά του, το ποιόν του ὡς συνισταμένη τῶν Ἰδεῶν τού συγγραφέως, τής προσωπικότητας ἑνός τετραγώνου σχέσεων ἀνάμεσα στον συγγραφέα, τον σκηνοθέτη, τούς ἡθοποιούς και το κοινό, τῆς ἀλληλεπίδρασης τῶν προσώπων στη μορφή των χαρακτήρων, πρωταγωνιστῶν, δευτεραγωνιστῶν ἓως και των κομπάρσων στον συζυγή χορό του χωρόχρονου που θα καταστήσει το ἒργο ἀπό ἐμβληματικό ἓως ἀδιάφορο, ἀπό σημαῖα μέχρι σούπα κι ἀπό διαχρονικό ὡς ἐξοβελιστέο. Και στο σχῆμα τοῦ κύκλου, το “εἶδος” του ἒργου καθορίζει και την κατάταξή του.

Κάθε ἒργο, δράμα, ἐπειδή ἐμπεριέχει δράση. Και ἡ δράση ὡς πράξη εἲτε τραγωδία εἲτε κωμωδία εἲτε σάτιρα. Ἂλλωστε, ἰδίως ἠχητικά ἡ έκφορά τοῦ κώμου και τοῦ κομμοῦ, ὣριζε και την ἀπόσταση τῆς ἡδονῆς ἀπό την ὁδύνη. Τόσο φωνολογικά, σήμερα, κοντά μα τόσο μα τόσο ἀποστασιοποιημένα. Και ἀπό τον Διόνυσο μέχρι και τον Δία, χτίζοντας σχέσεις θρησκείας.

Κάθε ἒργο ἀγών. Με τη ρίζα και τα ὁμόρριζα παράγωγα τοῦ λήμματος. Ἀγῶνας και Ἀγωνία μαζί, για να ἓως ὃτου κι ὣστε να ἀποδοθεῖ ἑρμηνευτικά το ἒργο ὀρθῶς ἀκόμα και πολυωνύμως. Ἀγώνας και Ἀγωνία να μάθεις το κείμενο. Να διδαχθεῖς τις ἀναπνοές. Να αἰσθανθεῖς τις κινήσεις. Να ἀποδώσεις τους μονολόγους και τα διαλογικά μέρη, με τέτοια εὐθύτητα ὡσάν να ζεῖ ὁ θεατής στις κερκῖδες το ἒργο με περισσή ζωντάνια. Να ‘σαι ὃσο τόσο πρέπει ἀκριβής κοφτός κι ἀπότομος στις στιχομυθῖες. Να γνωρίζεις τους χρόνους τους πολλαπλούς τοῦ ἒργου πού καλεῖσαι να ὑπηρετήσεις. Τι δεν, ὃταν και πλειστάκις, δεν εἶσαι μόνος σου. Χρειάζεται να γνωρίζεις και τα τσιτάτα τῶν ἂλλων. Και κάθε παράσταση ὃμοια δεν εἶναι με καμμία ἂλλη. Και το γνωρίζεις αὐτό, ἀφ΄οὗ κανείς δεν μπορεῖ να μπει στο ποτάμι δύο φορές΄ τι ἒχει ἀλλάξει το νερό. Ἒτσι, κάθε παράσταση μία νέα ἀγωνία και ἓνας καινός καθολικά προσωπικός ἀγῶνας να αὐτοανακαλύψεις νέες πτυχές του ἑαυτοῦ σου και καλλιεργώντάς τες να τις ἀξιοποιήσεις προς ὡφέλεια τοῦ ὃλου θιάσου. Και με βάση τη δομή του ἒργου ἀπό μία πράξη ἓως τόσες ὂσες ἒχει ἐπιλέξει ὁ συγγραφέας. Και στη σκηνή ἀπό ἓναν μέχρι να πλημμυρίσει το σανίδι. Και ἀπό τη  μοναδικότητα τοῦ καθενός ὡς και την ἀνάδειξή του μέχρι και την καθολική ἀπουσία τοῦ θιάσου. Και ἀπό την πρωτοβουλία ἓως την ἀνασφάλεια. Και ἀπό την ἰσορροπημένα ἁρμονική συνεργασία μπροστά και πίσω ἀπό τη σκηνή, πάνω και κάτω ἀπό το σανίδι, μέχρι και τη συγκρουσιακή πορεῖα τῶν “ὀνομάτων” τῆς σκηνῆς και της κουίντας.

18

Ἡ δομή μιας περιστρεφόμενης θεατρικῆς σκηνῆς

 

Και ἀπό την ὁμάδα του συλλογικοῦ Ἐμεῖς μέχρι και τα ὃρια τοῦ ἀδιαφιλονίκητου Ἐγώ. Και ἀπό τη Στρατηγική μέχρι και την Τακτική. Και τέλος, ἀπο την ἀνάδειξη τής Στάσεως μέχρι και τήν ἓδραση τής Θέσεως ἡ οὐσιαστική ἀπόσταση μεταξύ Λυτρωτικῆς Καθάρσεως, Ἐφιαλτικῆς προδοσίας, ἀτιμωτικῆς Ὓβρεως ἢ ἀκόμη και Συγκυριακῆς μέσης λέξεως Τύχης. Ἡ ἀπόσταση μεταξύ τοῦ διπόλου Θριάμβου και Συντριβῆς. Ὑπάρξεως και Ὀντότητος. Ἱστορίας και Παρουσίας.

Θέατρον, το ὂργανον, το ἐργαλεῖον, το Μέσον τῆς θέας και τῆς Θεάσεως. Κι αν ἐναλλάξουμε τις μορφές Τέχνης ἀνάμεσα στο Θέατρο και το Ποδόσφαιρο, τότε συμβαίνει να συναντᾶ ἡ μορφή το εἲδωλό της στον καθρέφτη, σε μία ρέουσα ζωντανή παράσταση Πολιτισμοῦ.

estadio_da_luz05.jpg

Το Στάδιο τοῦ Φωτός στην Πόλη τοῦ Ὀδυσσέως, «DaLuz», στη Λισαβόνα

Ἀπόψε, ἀνήμερα τοῦ Euro2004 και προϊόντος τοῦ Παγκοσμίου Κυπέλλου στη Ρωσσία2018, στη στροφή τῶν ὀκτώ για τον Ἓναν.

Ἀθῆνα, 2018 07 04

 

Posted in 2004, Ἐπικαιροποίηση, Ὑπηρεσίες, Ὑποδομές, Έρευνα, Αθλητισμός, Αθλητικές Διοργανώσεις, Εθνική Ελλάδος, Θρησκεία, Θέατρο, Ιστορία, Ιούλιος, Κοινωνία, Λισαβόνα, Λιμάνια, Μουντιάλ, Προσωπικότητες, Πορτογαλία, Ποδόσφαιρο, Πολιτισμός, Ρωσσία

ヤクザ

ヤクザ

Yakuza

Γιακούζα

Με τους όρους της η αποψινή βραδιά στο μακρινό Ροστόφ, στις όχθες του Ντον, εκεί όπου το ποδόσφαιρο κέρδισε, ενώ η Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου επιχειρούσε τη διάβαση στην παράταση…

Αθήνα, 2018 07 02

1

Posted in Κατηγοριοποίηση

Μόνον Ἐμεῖς…

 

Φωτογραφία του Haralampos A. Zarotiades.

 

Μόνον Εμείς μπορούμε να παίζουμε τέτοια μπάλα
Μόνον Εμείς μπορούμε να ανατρέπουμε έτοιμα προγνωστικά
Μόνον Εμείς πίνουμε «μπάφο» και παίζουμε pro με τον Ντρογκμπά… για τo PC
Μόνον Εμείς, εδώ, στη μικρή γωνιά της Μεσογείου, με την πλάτη στον τοίχο και ξεγραμμένοι εξ αρχής, κάναμε τη Fortaleza, να πανηγυρίζει «Forza Hellas»

Και οι 14 ήταν υπέροχοι και όλη η αποστολή, ήδη, πέρασε στην Ιστορία του Παγκόσμιου Ποδοσφαίρου…

Το σύνθημα του «Euro 2004», που δονούσε την ατμόσφαιρα «Φέρτε μας, φέρτε μας και Βραζιλία»… δεν αργεί…

Υπόκλιση, Σεβασμός κι Υπερηφάνεια, γι’αυτή την ομάδα που σηκώνει στις πλάτες της μία ολόκληρη χώρα…

Bon Dia, Fortaleza…

Μετά το Γήπεδο του Φωτός στη πρωτεύουσα του Οδυσσέα,
η Βραζιλία μας καλημερίζει…

Η Ελλάς στους 16…
«Δεν περιγράφω άλλο», του Φίλιππα, μέχρι τον επόμενο αγώνα…

Κοινός Τόπος των Ελλήνων: Ομόνοια…
Μέχρι τον επόμενο αγώνα…

Στα Κορράλια, στη Βενετία της Βραζιλίας…
Όλα και πιο κοντά…

 

 

Φωτογραφία του Haralampos A. Zarotiades.
Φωτογραφία του Haralampos A. Zarotiades.
Ἀναδημοσίευση ἀπό το Facebook,
Ἀθῆνα, 25 06 2014
Posted in 2014, 2018, Ἐπικαιροποίηση, Ἑλλάς, Facebook, Κατηγοριοποίηση | Tagged

Ἓνα Μουσεῖο

Ἓνα οἰκοδομικό τετράγωνο, ἀρκετά μεγάλων διαστάσεων, στο κέντρο τῆς Νέας Πόλεως, τῆς Νάπολης, κάθ’ ἡμᾶς, με την ἀποβολή του -ε, στεγάζει το Ἐθνικό Μουσεῖο τῆς πόλεως.

Στα ἐκθέματά του διακρίνει ὁ καθένας την ποικιλία, το εὖρος και, κυρίως, τη μοναδικότητα κάποιων ἐξ αὐτῶν. Μάλιστα, ὁ χῶρος που κυριαρχεῖ εἶναι ἡ Μεσόγειος Θάλασσα ἐνῶ ὁ χρόνος “ἀνοίγει” ἀπό τις αἰγυπτιακές μούμιες μέχρι την καταστροφή τής πόλεως και τής γειτονικής της Πομπηΐας με ἐνδιάμεση στάση τα εὑρήματα ἀπό τη Μεγάλη Ἑλλάδα.

Opera Snapshot_2018-06-16_185131_www.tripadvisor.com.gr.png

Ἡ Ἀγορά τῆς Πομπηΐας

Τέσσερα σύν δύο ἒργα τέχνης ξεχωρίζουν για το παρόν ἂρθρο.

Ἡ μορφή τοῦ Ὡκεανοῦ εἰσάγει τον ἐπισκέπτη, ἑκατέρωθεν τῆς κύριας εἰσόδου, στην ἐξερεύνηση τοῦ χὠρου και τον παρασύρει με το εὐμέγεθες τῆς συλλήψεως και τη λεπτομέρεια στη μορφή του.

Opera Snapshot_2018-06-16_184915_www.tripadvisor.com.gr.png

Ὁ Ὡκεανός

Οἱ γλυπτές συνθέσεις τῶν Ἁρμοδίου και Ἀριστογείτονος, τῶν τυραννοκτόνων τοῦ Ἱππάρχου, ἀδελφοῦ τοῦ Ἰππίου, κοσμοῦν την πτέρυγα με τα ἒργα ἑλληνικῆς και ἑλληνιστικῆς τεχνοτροπίας.

Opera Snapshot_2018-06-16_184651_www.tripadvisor.com.gr.png

Ὁ Ἀρμόδιος και ὁ Ἀριστογείτων

 

Armodio-e-Aristogitone-700x450-1

Οἰ Τυραννοκτόνοι

 

Ὁ μυθικός Ἡρακλῆς με το ρόπαλό του, δεῖγμα ρωμαϊκῆς ἀντιγραφῆς, καθώς για να σταθεῖ στο ὓψος του ἐπιβάλλεται να στηρίζεται κάπου, ἐδῶ, στο ρόπαλό του, που «παίρνει» το ὂνομά του, ὡς «Ἡρακλῆς» τοῦ Φαρνέζε, ἀπό τον μετέπειτα Πάπα συλλέκτη.

Opera Snapshot_2018-06-16_184521_www.tripadvisor.com.gr.png

Ὁ Ἠρακλῆς του Φαρνέζε

Ὁ Ἂτλας που σηκώνει ὃλον τον κόσμο στα χέρια του.

Opera Snapshot_2018-06-16_184407_www.tripadvisor.com.gr.png

Ὁ Ἂτλας

 

Και το πιο σημαντικό εὒρημα ἂλλον δεν εἶναι ἀπό το περίφημο ψηφιδωτό που ἀναπαριστᾶ τη Μάχη τῆς Ἰσσοῦ, ἀνάμεσα στον Μέγιστο τῶν Ἑλλήνων, στρατηλάτη ΜεγΑλέξανδρο, και τον ἒντρομο ριψάσπιδα αὐτομολοῦντα ἀπό το πεδίο τῆς μάχης, Δαρεῖο, συνενώνοντας την συνομιλοῦσα Εὐρώπη μετά τῆς Άσίας, ὑπό την ἑνότητα τοῦ ἑλληνικοῦ Κοσμοπολιτισμοῦ, τῆς Γλώσσης, τῆς θρησκείας, τῆς πρώτης ἀρραγοῦς ἑνιαίας κοσμοκρατορίας.

Opera Snapshot_2018-06-13_041751_www.instagram.com.png

22

 

22 4

Ἡ Εὐρώπη συνδιαλέγεται με την Ἀσία

Λίγο πριν την ψηφοφορία στη ΒτΕ για την ψῆφο ἐμπιστοσύνης στην παροῦσα συγκυβέρνηση και την κυοφορούμενη συμφωνία με την πΓΔΜ, οί νέοι Ἐθνοκτόνοι μποροῦν να ἀντικρύζουν ὡς τυμβωρῦχοι το παρόν τους, τι το μέλλον ἂδηλον, μέσα ἀπό τα ἐκθέματα ἑνός Μουσείου…

 

Ἀθῆνα, 16 06 2018

 

 

 

 

 

Posted in 2018, Κατηγοριοποίηση | Tagged , ,

Ἐφιαλτικότερος τοῦ Ἐφιάλτου

Εἶναι παράδοξο πολλές φορές τι παιχνίδια μπορεῖ να παίξει ἡ Ἱστορία. Ἀδιαμφισβήτητα, ἡ γραφή με κεφαλαῖο το ἀρχικό γράμμα τοῦ λήμματος δηλώνει τη σημασία, την σπουδαιότητα και την ἀξία που «φέρει» ἡ συγκεκριμένη λέξη, διακρίνοντάς την ἀπό κάθε ἂλλη γραφή με «πεζό» χαρακτῆρα και την ἀκόλουθη ἒννοια, πια, στην ὁποῖα μεταπίπτει ἡ πρωταρχική σημασία τῆς λέξεως.

Opera Snapshot_2018-06-13_013939_www.instagram.com.png

12 06 1987. Βερολῖνο. Δυτική Γερμανία.

Ἒτσι, σαν σε μία σπειροειδῆ γραμμή και σαν σήμερα, πίσω στο 1987, προσκεκλημένος στους ἑορτασμούς για την 750ή ἐπέτειο ἀπό την ἳδρυση τῆς πόλεως του Βερολίνου, ὁ τότε Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ, Ρόναλντ Ρέηγκαν, στο λόγο που ἀπηύθυνε ἀπό του βερολινέζικου βήματος, στην περίφημη Πύλη τοῦ Βραδεμβούργου, ἀποτεινόμενος στον τότε και τελευταῖο ἡγέτη [Θοῦ, Κύριε] ὑπό τον βαρύγδουπα μεγaλόσχημο τῖτλο τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος τῆς τέως ΕΣΣΔ, Μιχαήλ Γκορπατσώφ, και διά μέσου αὐτοῦ σε ὃλον τον κόσμο, ζήτησε «Κύριε Γκορπατσώφ, γκρεμῖστε αὐτό το Τεῖχος».

Opera Snapshot_2018-06-13_021528_www.businessinsider.com.png

12 06 2018, Σιγκαπούρη.

Μία γενιά ἀργότερα, σήμερα, ἓνα γεγονός, αύτό τῆς πρώτης συνάντησης τοῦ Προέδρου τῶν ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, με τον δικτάτορα ἡγέτη [!!!] τοῦ ΚΚ τῆς Βορείου Κορέας, Κιμ Γιονγκ Ουν, μονοπωλεῖ την παγκόσμια κοινή γνώμη με προοπτικές που ἀφίνουν περιθώρια συγκρατημένης αἰσιοδοξίας για το μέλλον τῆς πολύπαθης [στο βᾶθος τοῦ χρόνου] Κορεατικῆς χερσονήσου και δή τῆς καθημαγμένης παρίου και ἀνυπόληπτης πλην τῆς αὐτοφαντασιακῆς της εἰκόνας Βορείου Κορέας. Προοπτική εἰρήνευσης, ἐκεῖ στον μακρινό 38ο Παράλληλο ὃπου ἡ σιωπή διαδέχεται την ἀναγνώριση, την ἀντίληψη και τη συνειδητοποίηση τοῦ χώρου ἀνάμεσα στην Χερσόνησο τῆς Κορέας και μέχρι τις ἀκτές τῆς Κίνας με την Κίτρινη Θάλασσα να παρεμβάλλεται ἀνάμεσα στον Δρᾶκο και τους Κορεάτες. Τώρα, ἂν κλείνοντας το κεφάλαιο «Κορέα» για τις ΗΠΑ ἀνοίξει ξανά αὐτό τοῦ Ἰράν, μόνον ὁ Τραμπ και ὁ περίγυρός του οἶδε.

Opera Snapshot_2018-06-13_015331_www.instagram.com.png

Φωτογραφία του Ἀστροναύτου Scott Kelly τῆς NASA ἀπό τον ΔΔΣ, ἀπεικονίζοντας τη Χερσόνησο τῆς Κορέας, κατά το τελευταῖο διαστημικό του ταξῖδι.

Σήμερα, που ὁ πλέον ἒχθιστος, για το πρῶτο τέταρτο τοῦ 21ου αἰῶνα, Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπηύθυνε διάγγελμα προάγγελο ἁλυσιδωτῶν ἀντιδράσεων στη μακραίωνη προσπάθεια ἀναγνωρίσεως κράτους, χώρας [ἂρα, χώρου], ἐθνοτικῆς ταυτότητος και γλώσσας με το ὂνομα «Μακεδονία», αὐτοϋπονομεύοντας τις ἐθνικές θέσεις που στην πράξη καθίστανται και πάγιες και διεκδικήσεις, βάζοντας αὐτογκόλ ἀπό τα ἀποδυτήρια σε ἓναν καθαρά «μιλημένο» ἀγῶνα, δηλαδή, ἐκ προοιμίου «στημένο». Και ἐάν το κόλπο τῆς πρώτης φορᾶς Φασιστερᾶς στην Ἑλλάδα τῆς αὐταπάτης, τῶν ἀσυστολοασύδοτων ψεμμάτων, τῶν παραποιημένων ἀντιλήψεων, τῶν ἀντεστραμμένων δημοψηφισμάτων, τῶν νεοπαγοηλιθίων πλιατσικολόγων, τῶν νεοσαράφηδων του 21ου αἰῶνα, τῆς μιζέριας, τοῦ καρπαζοεισπράκτορα και παρίου τῆς ΕΕ, τῆς λεηλασίας τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου, τοῦ ξεπουλήματος των Ταμείων, τῶν Ὑποδομῶν, τῆς ληστρικῆς ἐπιθέσεως στο βιοτικό έπίπεδο τῶν Ἑλλήνων, τῶν ἀερομεταφορῶν στο Α/Δ τῆς Ἑλευσῖνος, στην 112 ΠΜ, φορτίων € για να γεμίσουν τα ΑΤΜ, τοῦ ἐλέγχου τῶν ΜΜΕ, τῆς φωταγωγημένης ροζ ἀπό καιροῦ πια νεοπαράγκας, λέγε με ΒτΕ, ὃπου το φώνημα -Ε παραμπέπει εὐθέως και ἁπλῶς σε ἑλληνόφωνους, τῆς ἀπουσίας ἑνός κράτους δικαίου, εὐηπόληπτου και ἰσχυροῦ, τῆς νεοπαρακμῆς, τῆς ὑποτέλειας, τῆς εὐτέλειας και τῆς ἰδιοτέλειας ἰδιωτῶν κάθετα, ὁριζόντια και ἐγκάρσια Πολιτειακῶν και Πολιτικῶν Θεσμῶν, που καταλήγουν χωρίς το δασύ ὁδοντικό, ἓνα συνονθύλευμα ἑσμῶν ἀντιπροσώπων ξένων ἀντεθνικῶν και ἀνθελληνικῶν κέντρων ἑξουσίας που ἐπιχαίρουν και διαγκωνίζονται μεταξύ των, τόσο ὡς φυσικά πρόσωπα ὃσο και ὡς ὀργανωμένοι φορεῖς ἐξουσίας ποιος θα ἀναδειχθεῖ Ἐφιαλτικότερος τοῦ Έφιάλτου, με τη μέγιστη δυνατή ὡραιοποιημένα διαστρεβλωμένη και παραποιημένη εἰκόνα τῆς πραγματικότητας, που ὁ μέσος Νεοέλληνας, καίτοι τή βιώνει βάναυσα, ἀδυνατεῖ να την προσλάβει, να την ἀναγνωρίσει να την ἀντιληφθεῖ και να την συνειδητοποιήσει ὡς ἒχει, ἀφασιακά προσδεδεμένος στην ἀνάξια καθημερινότητά του, ἀφασιακά παραδομένος στη χρήση τῶν Μέσων Κοινωνικῆς Δικτύωσης, ἀποδομημένος πολιτικά και Πολιτειακά [ποιον, ἂραγε, ἐξυπηρετοῦν έκεῖ στην Ἡρώδου τοῦ Ἀττικοῦ, στη Βασιλίσσης Σοφίας, στην Πανεπιστημίου οἱ τέσσερεις πυλῶνες του σύγχρονου «ἐθνικοῦ» οἰκοδομήματος;], κοιμισμένος ἡδονικά ἀπό τηλεοράσεως, χορτασμένος με ὑποθεάματα κράχ[τες] τῆς σοβούσης πνευματικῆς, κοινωνικῆς και ἠθικῆς, οὐσιαστικά, κρίσεως, οἰκονομικά ἐπαίτης τοῦ χρόνου για να ἐπαρκέσει το ὃποιο ἀντιμίσθιὀ του, καταρρακωμένος ἐνῶ πρωτίστως καταχρεωμένος και νεόπτωχος, ἒτοιμος να «δεχθεῖ» ὃ,τι τού σερβίρουν ὑπηρετώντας γονυκλινοπετῶς ἑταιρικά σχήματα, ἐμπορικά ὀνόματα, ἐπιχειρηματικές κινήσεις, πολυεθνικές συνέργειες, ΜΚΟ, χωρίς την Ἑλλάδα μέσα σε ὃλα αὐτά και ἰδίως τους Ἓλληνες. Μία χώρα ἓρμα και ἓρμαιο μαζί. Τραγική συμπαιγνία.

Opera Snapshot_2018-06-13_022033_www.instagram.com.png

 

Κι ὃμως, τα ἲδια συνέβησαν για τους ἐπαΐοντες και στο παρελθόν, σε κρίσιμες και πολύ ἰδιαίτερες για την Ἀνατολική Αὐτοκρατορία τοῦ Ρωμαϊκοῦ Κράτους στιγμές της, ὃταν και το 1274 και το 1439 μ.Χ., στις Συνόδους τῆς Λυών και στη Φερράρα-Φλωρεντία, καίτοι οἱ Αὐτοκράτορες Μιχαήλ Η΄ὁ Παλαιολόγος, στην πρώτη, και ὁ Ἰωάννης Ζ΄ὁ Παλαιολόγος, στη δεύτερη, υἱοθέτησαν ἀκρίτως δολίως και ἰδιοτελῶς ἀνθελληνικές θέσεις και περισσότερο στάσεις και πράξεις, δις ἐπεχείρησαν να καθυποτάξουν την Αὐτοκρατορία στην Ούνία τον Παπισμό και τη Δύση, στα σχήματα τῶν Φράγκων και τῶν Γερμανῶν, και στην πράξη ἀπέτυχαν παταγωδῶς, μένοντας ἀνεφάρμοστα τα κείμενα κι οἱ ὑπογραφές των, καταδικασμένα στη συνείδηση των πολιτῶν, τῆς Ἐκκλησίας, σκιές τοῦ παρελθόντος χρόνου.

Opera Snapshot_2018-06-13_042122_www.gettyimages.com.png

Στην ἱερή γη τῆς Μακεδονίας, ἡ Μακεδονία και δεν εἶναι και δεν θα γίνει ἡ νέα Οὐκρανία τῶν Βαλκανίων και τῆς Εὐρώπης. Στο βασίλειο τῶν Μακεδόνων το ἀστέρι τῆς Βεργίνας, ὁ δεκαεξάκτινος Ἣλιος προβάλλει τα σημεῖα τοῦ Ὁρίζοντα και τα σημεῖα τοῦ Ὀρίζοντα τῶν Γεγονότων τοῦ Ἒθνους τῶν Ἑλλήνων. Ὁ Μέγιστος τῶν Ἐλλήνων, φιλοξενούμενος στο Μουσεῖο τῆς Νάπολης [Νεαπόλεως] στη Μεγάλη Ἑλλάδα, φιλοτεχνημένος σε ψηφιδωτό ἀπό ἒπαυλη τῆς Πομπηΐας, δείχνει με τη Σάρισσα το μόνον δρόμο που θα ἒχει, στο μέλλον, ἡ κυοφορούμενη ἀλλαγή συνόρων στα Βαλκάνια.

Opera Snapshot_2018-06-13_041751_www.instagram.com.png

Στη θεωρία τῆς ἀλληλουχίας τῶν ἁλυσιδωτῶν ἀντιδράσεων τοῦ domino effect για κάθε ἓναν «Λαυρέντη» που «Οὐκ ἒγνως», δανειζόμενος τη γραφῖδα του Μ. Ἀναγνωστάκη και του Ἀλεξανδρινοῦ, Κ.Π. Καβάφη, ἀλαζονικά σε ὃσους πέρασαν τα διαδοχικά στάδια τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς τραγωδίας «ἀπαντήσαμεν ἀμέσως» ὃτι ἀπασφαλίσθηκε ἡ ἀσφάλεια, ὁ ἂκμων και ἡ σφυρα…

 

 

 

Ἀθῆνα, 12 06 2018.

 

 

 

 

 

 

Posted in 1274, 1439, 2018, Ἐκκλησία, Ἑλλάς, Ασφάλεια, Βυζαντινή Αυτοκρατορία, Βαλκανικοί Πόλεμοι, Διπλωματία, Διαστημική Υπηρεσία, Δικαιοσύνη, Επικαιροποίηση, Ιστορία, Ιούνιος, Κοινωνία, ΜΜΕ, Οικονομία, Προσωπικότητες, Πόλεμος, Σύμβολα, Σήμερα, Σαν σήμερα, Τρομοκρατία, Τέχνη, Τεχνολογία, Υποδομές, Φωτογραφία, Φιλοσοφία, Χριστιανισμός, Χερσόνησος της Κορέας, Ψυχρός Πόλεμος | Tagged , , , , , ,