Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ είναι ο ΧΡΟΝΟΣ ΜΑΣ…

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ είναι ο ΧΡΟΝΟΣ ΜΑΣ…

 

Η σημαία που σχεδίασε ο γιατρός Γεώργιος Θωίδης.

Η σημαία που σχεδίασε ο γιατρός Γεώργιος Θωίδης. Ο μονοκέφαλος Αετός της Σινώπης εγκιβωτισμένος στον Σταυρό της Ελληνικής Σημαίας, έν έτει 1919.

 

Ο επικεφαλής του Υπουργείου Παιδείας, και καινοφανής στα ιστορικά δρώμενα περί της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού δεν είναι αρνητής γιατί δεν αρνείται.

Ακυρώνει, αυτοθεωρώντας ως ισόκυρη κ ισοδύναμη την άποψή του’

Μία άποψη που επιχειρεί να την επιβάλει ο ίδιος [και να την «επιβάλλει», το Σύστημα που Υπηρετεί «Σύστημα-Κράτος», εφεξής] ως ισόκυρη με την υφιστάμενη, ιστορικά, τεκμηριωμένη και θεμελιωμένη

Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού,

υπό του σφαγέος, εκσυγχρονιστού για πολλούς, και πατέρα των γειτονοΜογγολοειδών, αυτόν που ο Εθνάρχης (;), ο πρώτος,[ακολούθησαν κι άλλοι στα χνάρια του], πρότεινε για την απονομή του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης[i], μόλις 10 χρόνια μετά τη Γενοκτονία 2.500.000 Ελλήνων ομοΕθνών που διαβιούσαν, επί αιώνες, αυτό είναι αλήθεια, «μακριά» από το Αθηνοκεντρικό «Δουκάτο» του Κολωνακίου και του Ψυχικού, κοίτα τώρα τη σύγκριση, το ίδιο «μακριά» ήταν ο Πόντος το 1914, η Σμύρνη το 1922, η Κύπρος το 1974. Πόσο δίπλα τόσο μακριά…

«Λόγια» ειπωμένα από Εθνάρχες για το Σύστημα, Εθνοκτόνους, για τον γράφοντα,

Μίσθαρνους Εθνάρχες, Μίσθαρνα όρνεα Πτωματοφάγα… του ίδιου τους του Λαού κι Έθνους.

 

Στο ίδιο άξονα του Αθηνοκεντρικού «Δουκάτου», Κολωνάκι Ψυχικό, [ακούει, άραγε, ο λόφος;] το άγος που συνοδεύει την ίδρυση του Ψυχικού, φαίνεται ότι κεφαλαιοποιείται, με διπλή ανάγνωση, το Άγος του Άξονα΄ τώρα, αυτό του Κεφαλαίου, ως γενική αντικειμενική ή κτητική, πολύ κέντημα, τι το Κεφάλαιο Κτάται τα Αντικείμενα, τελευταίως και τα Υποκείμενα, Δούλους τα λένε, δουλεύω το ρήμα, δουλειά το παράγωγό του, πλείστοι οι υποτελείς του, περισσοτεροπλείστοι οι εθελόδουλοί του… Τώρα, το Άγος του Άξονα, επιχειρεί να ξαναγράψει την Ιστορία…

Επιχειρεί, λοιπόν, ο από καθέδρας[!] τίνος γνώσεως…, ο από καθέδρας επικεφαλής [εφεξής, δεν υπάρχει, άλλως] του νεοϊδρυθέντος υπ’ αυτού Υπουργείου  Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων [τι γέλιο, θα ρίχνει ο Αριστοφάνης, εκεί πάνω, με τους τίτλους…/με τους τίτλους τέλους κι ο Θεός], ο επικεφαλής του, ξανά επιχειρεί ατιμωτικά, ιταμά και δόλια να σβήσει την Ιστορία Μας.

Κι αφού, παγκοσμίως, η Ιστορία είναι ο Άξονας του εκάστοτε Πολιτισμού, εδώ του Δικού Μου, γιατί σου-επικεφαλής- δεν ήταν δεν είναι κι ούτε θα γίνει, έτσι, για να εξηγούμαστε προκαταβολικά,

όχι η άρνηση αλλά η ακύρωση της Ιστορίας, ισοδυναμεί και συνιστά Veto, αρνησικυριαρχία, ελληνιστί, de facto, από θέσεως, εμπράκτως, καθ’ημας, Αρνησικυριαρχία > Ακύρωση στην Ιστορία, στη Θρησκεία, την Πολιτική και τον Πολιτισμό Μας.

 

Μπήκαν στην Πόλη οι οχτροί,[ii]

Πλέον, το ξέρεις

Και με ποια ταυτότητα

Και με ποια αξιώματα

Και τι αξιώνουν από εσένα

Και τι αξίζει η ζωή σου…

 

Η ψυχή σου;

 

Πρόσεξε την κλιμάκωση των σχέσεων του Συστήματος’ από την πρώτη αρνητή, ακυρωτή βουλευτή της ΔΗΜΑΡ, Ρεπούση, πέρασες σε βουλευτή κι επικεφαλής υπουργό, Φίλης στ’ όνομα…

Στοίχημα, στο μπουλούκι που ονομάζεται κυβέρνηση ελλοχεύουν κι άλλες φωνές, σιγηλές προς ώρας…

 

Αλλά, επανερχόμεθα, ο επικεφαλής ομιλεί ως τι;

Ως Επιστήμων;

Ως Επαΐων;

Ως Φιλίστωρ, ακάματος ερευνητής και Φιλαλήθης της Ιστορίας;

Με ποια Επάρκεια, εξαιρέσει του υπερλιπώδους ιστού από μυελού των οστών μέχρι και του μυαλού, ομιλεί;

Με ποια βιβλιογραφία, ακόμη και πληρωμένη και εξαγορασμένη, συνθέτει λόγο;

 

Κατάλαβες, λοιπόν, γιατί το «Σύστημα-Κράτος» σού αφαίρεσε την Ιστορία των Ποντίων, δυνάμει και του νεοπαγούς ΙΕΠ, ελληνιστί, Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, μέρος του «Συστήματος-Κράτους», ελέγχον, αυτό την Πολιτική σου, του «Συστήματος-Κράτους», ώστε το αιρετό, ενίοτε, μέλος του «Συστήματος-Κράτους», όταν ελέγχεται, να δείχνει προς τα εκεί, αφιστάμενο ευθυνών και πολιτικών, αφού αδυνατεί ΚΑΙ να παράγει ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ να χαράξει πορεία.

 

Σού αφαίρεσε την Ιστορία, όχι για να μην τη μάθεις, έτσι απλά.

Τα ελατήρια δεν είναι ούτε τόσο πεζά ούτε τόσο φθηνά

Τουναντίον, στοχεύουν και Σκοπεύουν [σ]την Καρδιά του Πολιτισμού σου.

 

Απαντώντας  στον επικεφαλής

Εμείς οι Πόντιοι δεν έχουμε ανάγκη ούτε αυτοπροσδιορισμού ούτε αυτοσυσπείρωσης.

Είμαστε Ένα Σώμα και Μία Ψυχή, ΤραντΈλλενων, όπου Γης…

Δεν είμαστε φράξια ούτε ομαδούλα ούτε κοινωνικός σύλλογος με ιδιαίτερες ανάγκες, πολλω δε μάλλον άπραγες’

 

Είμαστε το Πιο Δημιουργικό κομμάτι της Ελλάδος…

 

Ομιλούμε την Αρχαίαν Ελληνικήν στη Λαλίαν μας δείγμα ενός Υπερτρισχιλιετούς Πολιτισμού αρραγούς, ενιαίου στην Πορεία του Χρόνου από την κούνια του Διός, την Αρκαδία μέχρι και τα όρη του Καυκάσου και τη Χώρα των Ταύρων…

 

Είμαστε απόγονοι της Αυτοκρατορίας Του Πόντου, με έμβλημα και Σημαία μας τον μονοκέφαλο Αετό της Σινώπης ιδρυτές τους Κομνηνούς συνεχιστές τους Υψηλάντηδες…

 

Πρωτεύουσά μας είναι η Τραπεζούντα

Η Πόλη το Σταυροδρόμι μας

 

Προσκύνημά μας είναι η Παναγία η Αθηνιώτισσα, στο Όρος του Μελά, κι απ’ τα παρχάρια του Πόντου στο Βέρμιο,  στον Τριπόταμο και τις Καστανιές της Βέροιας,

Η Εφέστιος Εικών της Παναγίας της Σουμελάς,

Κειμήλιο και Παρακαταθήκη Γενεών Τραντέλλενων

δίπλα

στη Βεργίνα και τον Μέγιστο των Ελλήνων με το Κοινό των Μακεδόνων και τον τάφο του Φιλίππου.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ είναι ο ΧΡΟΝΟΣ ΜΑΣ…

Μυθωδία το Λέμε

Πυρρίχιος είναι ο Πολεμικός Χορός Μας

από τη Θεά Αθηνά μέχρι και τον Αχιλλέα

Πυρρίχιος

Ο Χορός των Θεών

 

Δεν συλείς, απλώς, Ιεροσυλείς επί βωμών κι εστιών, ό,τι υψηλότερο έχει διδάξει την Ανθρωπότητα ο Ελληνισμός και ο Ύμνος στη Δημοκρατία, «Ο Περικλέους Επιτάφιος» το μνημειώδες έργο του Θουκυδίδη που κι αυτό, εσύ το αφαίρεσες… μαζί με το ΙΕΠ, μη τα ξαναλέμε τώρα…

 

Τελικά, μαζί με τον πρόεδρο του 15μελούς σου νομίζεις ότι η Ιστορία σου πάει γάντι θεωρώντας  ότι η Αφαίρεση συνιστά Υπέρβαση.

 

Έχεις κάτσει, μάθε το, λοιπόν, δίπλα δίπλα με τον Εφιάλτη, και τους ομώνυμους συνοδοιπόρους του, τον Τσολάκογλου, τον Ράλλη, τον Έβερτ, τους Ταγματασφαλίτες, τους δοσίλογους της Κατοχής, τον πρόεδρό σου, τον Κωσταράκο…

Τέτοιος είσαι, λογίζεσαι, κατεχωρίσθης

 

Σβήσ’το

Ούτε θέλεις ούτε και μπορείς

Σφετεριστής, Ιερόσυλος, Δωσίλογος, Μύστης των Εβραίων…

κι ο κύκλος σταθερά αταλάντευτα εμπειρικά ο ίδιος’ «αποτελεσματικός», κούφια, γι’ αυτούς και για το παραμύθι τους που πάει, έτσι,

ακύρωση> νέα ιστορία> ενοχή> σιωπή μεταφράζεται σε ένοχη σιωπή, συνενοχή κι Ατίμωση.

Η τελευταία δεν τους αγγίζει, ε… καθώς Αναφέρεται, αποκλειστικά, σε αυτόν που φαίνεται ή φανερώνεται.

Όταν η Ιστορία επαναλαμβάνεται…

Για τον Ιούδα το 33 μ.Χ. για 30 αργύρια

Για την Ευρώπη το 1815

Για την Αμερική το 1913

Για την Ελλάδα το 1927

Για σένα το 2015

Για το βρώμικο ψωμί σου, ε;[iii]

 

Στην αιώνια μάχη του Φωτός με το σκότος, όπου «κανένα χέρι δεν μπορεί να κρύψει τον ήλιο»[iv], ούτε με ιερογλυφικά τρίγωνα ούτε με αντίστροφα γαμμάδια,  πόσω μάλλον την Ελλάδα…

 

 

ΥΓ.

Στα κάλαντα μας, Εμείς οι Πόντιοι, τούς αποκαλούμε «Σκύλους» τι είναι Εθνοκτόνοι Λαών και Θεοκτόνοι, ααα, κι έμποροι μεγάλοι εξαγόρασαν κι εξαργύρωσαν έναν Ιούδα, μία «Διαθήκη», σε εσάς θα κολλήσουν τώρα;

 

ΥΓ. 3. Αυτοί που τους όπλισαν το 1914 για την έναρξη, την εφαρμογή, την εκτέλεση και την Εξόντωση 353.000 Ελλήνων είναι οι νυν εργοδότες σου, στο Βερολίνο… Στ’ όνομα Γερμανοί, Τεύτονες, Ούνοι, Βάνδαλοι, Γότθοι, Φράγκοι, Σάξονες…

 

ΥΓ. 2. Η «έξοδος» είναι το λιγότερο… Τυμβωρύχα Επικεφαλἠς…


 

[i] Κύριε πρόεδρε,

Έπί επτά σχεδόν αιώνες όλη ή Έγγύς Ανατολή και ένα μεγάλο τμήμα τής Ευρώπης υπήρξαν τό θέατρο αιματηρών πολέμων, τών οποίων ή άντίχηση υπήρξε τεράστια. Ή οθωμανική αυτοκρατορία και τό απολυταρχικό καθεστώς τών σουλτάνων υπήρξε τό βασικό αίτιο. Ή υποταγή χριστιανικών λαών σέ έναν ζυγό αφόρητης καταπίεσης, οι θρησκευτικοί πόλεμοι του Σταυρού εναντίον τής Ημισελήνου, μέ μοιραία κατάληξη και οι αλλεπάλληλες εξεγέρσεις όλων αυτών τών λαών, πού ήλπιζαν στή χειραφέτηση τους, δημιούργησαν μία κατάσταση πραγμάτων πού θά παρέμενε μόνιμη πηγή κινδύνων όσο ή οθωμανική αυτοκρατορία διατηρούσε τήν πορεία πού είχαν χαράξει οι σουλτάνοι.

Ή εγκαθίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας τό 1922, όταν τό εθνικό κίνημα του Μουσταφά ΚεμάλΠασά θριάμβευσε επί των αντιπάλων του,

έθεσε οριστικώς τέρμα σ’ αύτη την κατάσταση αστάθειας και έλλειψης ανεκτικότητας, της όποιας ή διατήρηση δεν θα γεννούσε παρά μόνον νέους και σοβαρούς κινδύνους γιά τήν ειρήνη στό μέλλον.

Σπανίως πραγματοποιείται σέ τόσο μικρό χρονικό διάστημα μία τόσο ριζική αλλαγή στή ζωή μιας χώρας. Τή θέση μιας φθίνουσας αυτοκρατορίας, ή οποία ζει ύπό ένα θεοκρατικό καθεστώς, όπου ή έννοια του δικαίου και τής θρησκείας συγχέονται, παίρνει ένα εθνικό καί σύγχρονο κράτος, γεμάτο ζωντάνια.

Μέ τήν προτροπή του μεγάλου μεταρρυθμιστή Μουσταφά Κεμάλ Πασά, τό απολυταρχικό καθεστώς των σουλτάνων καταργήθηκε καί τό κράτος έγινε απολύτως λαϊκό. Ολόκληρο τό έθνος κινητοποιήθηκε προς τή φιλόδοξη, δίκαιη προσπάθεια νά συμπεριληφθεί στην εμπροσθοφυλακή τών πολιτισμένων λαών.

Όμως, τό κίνημα γιά τήν εδραίωση τής ειρήνης συμβάδισε μέ όλες τις εσωτερικές μεταρρυθμίσεις πού έδωσαν στό νέο, εντόνως εθνικό, κράτος τής Τουρκίας τή σημερινή του μορφή.

Η Τουρκία ρύθμισε πράγματι όλα τα εδαφικά θέματα μέ τους γείτονες της καί, απολύτως ικανοποιημένη άπό τά εθνικά καί πολιτικά της σύνορα, κατέστη πραγματικός πυλώνας τής ειρήνης στην εγγύς Ανατολή.

Εμείς οι Έλληνες, τους οποίους οί αιματηροί αγώνες κράτησαν επί πολλούς αιώνες σέ μια κατάσταση συνεχούς αντιπαράθεσης μέ τήν Τουρκία, είμαστε οί πρώτοι πού είχαμε τήν ευκαιρία νά αισθανθούμε τά αποτελέσματα τής βαθειάς αλλαγής πού συνετελέσθη στή χώρα αυτή, τή διάδοχο τής παλαιάς οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Έχοντας, από τήν έπαύριο τής καταστροφής στή Μικρά Ασία, διακρίνει τήν πιθανότητα μιας συνεννόησης μέ τήν αναγεννημένη Τουρκία, ή οποία βγήκε άπό τον πόλεμο ώς εθνικό κράτος, τής τείναμε τό χέρι τό οποίο εκείνη δέχθηκε και έσφιξε μέ ειλικρίνεια. Άπό τήν προσέγγιση αυτή, ή οποία μπορεί νά χρησιμεύσει ώς παράδειγμα τών δυνατοτήτων συνεννόησης ανάμεσα σέ δύο λαούς τους οποίους έχουν διαιρέσει οί πλέον σοβαρές διαφορές, έφ’ όσον αφεθούν νά διαποτιστούν άπό τήν ειλικρινή επιθυμία τής ειρήνης, δέν προέκυψαν παρά μόνο ευεργετήματα, τόσο γιά τις δύο χώρες, όσο και γιά τήν ειρηνική τάξη στην Εγγύς Ανατολή.

Ό άνθρωπος στον όποιο οφείλεται ή πολύτιμη αυτή συμβολή στην υπόθεση τής ειρήνης είναι ό πρόεδρος τής Τουρκικής Δημοκρατίας, Μουσταφά Κεμάλ Πασάς.

Έχω λοιπόν τήν τιμή, μέ τήν ιδιότητα μου ώς αρχηγού τής ελληνικής κυβέρνησης τό 1930, όταν ή υπογραφή του έλληνο-τουρκικού συμφώνου σημάδεψε μια νέα εποχή στην πορεία τής Εγγύς Ανατολής προς τήν ειρήνη, νά θέσω πρό τών εξεχόντων μελών τής επιτροπής του βραβείου Νόμπελγια τήν ειρήνη τήν υποψηφιότητα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά, ώς άξιου αυτής τής επιφανούς τιμής.

Δεχθείτε, κύριε πρόεδρε, τήν έκφραση τής μέγιστης εκτίμησης μου.

Υπογραφή,
Ελευθέριος Βενιζέλος,

Πρωθυπουργός τής Ελλάδος».

Επιστολή του Ε.Βενιζέλου προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής Βραβείου Νόμπελ σχετικά με την απονομή βραβείου ειρήνης στον Μουσταφά Κεμάλ.

173.283.108-1

Επιστολή του Ε.Βενιζέλου προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής Βραβείου Νόμπελ σχετικά με την απονομή βραβείου ειρήνης στον Μουσταφά Κεμάλ.

173.283.108-2173.283.108-3


 

 

[ii]  Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

 

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

Κρατούσαν δίκιο οι οχτροί

Κι εμείς φωνάζαμε ζήτω και γειά

Σαν κάθε μέρα

 

Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

[iii]

Ζεϊμπέκικο

Ο πατέρας μου ο Μπάτης (Απρόσιτη μητέρα μορφή από χώμα και ουρανό

ήρθε απ’ τη Σμύρνη το `22 ( θα χαθώ απ’ τα μάτια σου τα δυο)

κι έζησε πενήντα χρόνια (μες στον κόσμο)

σ’ ένα κατώι μυστικό (σαν πρόσφυγας σ’ ένα κατώι μυστικό)

 

Σ’ αυτόν τον τόπο όσοι αγαπούνε (αν αγαπούνε)

τρώνε βρωμικο ψωμί (τρώνε βρωμικο ψωμί)

(του λόγου σου οι πιστοί)

κι οι πόθοι τούς ακολουθούνε (κι οι πόθοι τούς ακολουθούνε υπόγεια διαδρομή)

υπόγεια διαδρομή

 

Στίχοι & Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος

 

[iv]  Κινεζική παροιμία

Advertisements
Εικόνα | This entry was posted in 2015, 2017, Ἐπικαιροποίηση, Ἑλλάς, Πόντος, Παράδοση, Παιδεία, Πολιτισμός, Πολιτική, Τρομοκρατία, Φιλοσοφία and tagged , , . Bookmark the permalink.