«Ἐμεῖς δεν θα γίνουν» στην Ἱστορία.

 

2

Συστηματική κατά συνέπεια συστημική προσπάθεια δόμησης ἱστορικῆς ἀφετηρίας, αὐθαιρέτως και κατά το δοκοῦν, τον 9ο αἰῶνα μ.Χ., τα Χριστούγεννα του 800 μ.Χ.,  ἐκεῖ στη Ρώμη, με ὑφαρπαγή τίτλων, συμβόλων, διαδήμων και με πορεῖα τη λήξη της το 1806 μ.Χ., ἢτοι τον 19ο αἰῶνα μ.Χ., αὐτοί οἱ Οὖννοι, Τεύτονες, Σάξονες, Γότθοι, Βάνδαλοι, Φράγκοι, αὐτοί οι Γερμανοί, ἓνα ὂνομα πολλές φυλές, μα το Θεό, σ’ ἓνα πρᾶγμα εἶναι πραγματικοί «μάγιστροι» [δάσκαλοι]’ στην τυμβωρυχία την ἱεροσυλία και τη λεηλασία.

Ἀπό καταβολῆς των, ααα, και στη μηχανορραφία. Και ‘δῶ ἀπό καταβολῆς των.

Ἡ εἰκονογραφία και ἡ ἀπουσία οἰασδήποτε ἀναφορᾶς τῶν πυλώνων του Εὐρωπαϊκοῦ και κατά συνέπεια Οἰκουμενικοῦ Πολιτισμοῦ, του ἑλληνικοῦ και ρωμαϊκοῦ πνεύματος, συναιρεθέντων μετά του τρίτου πυλῶνος του Χριστιανισμοῦ κι ὁ ἐξοβελισμός του τελευταίου μέσω των Σχισμάτων μέχρι του ἀλαθήτου «Πατρός» [Ἀπεταξάμην] καθώς κι ἡ ἀπαλοιφή των δύο πρώτων ἀπηχεῖ τη Σύγκρουση των Πολιτισμῶν που φτάνει ὡς σήμερα. Ἀπλῶς, ο Χάντιγκτον, πριν ἀπό εἲκοσι, περίπου, χρόνια ἒθεσε και την τέταρτη συνιστῶσα, τις ΗΠΑ, κι ὁ ἓτερος Φουκουγιάμα μίλησε για το «Τέλος της Ιστορίας», με ὃρους οἰκονομίας.

Ἂνοοι νόες ἀγνοώντας τη διαφορά Οἰκουμενικοῦ και Παγκόσμιου και τη γλωσσική τους Ταυτότητα, ἂς φτιάχνουν ὂσες Ἐπιτροπές Ντιροζέλ κι Ἐπιτρόπους θέλουν κι ας τις ὀνοματίζουν ὃπως θέλουν, ἂς βάζουν και τοποτηρητές ἀπό Ἐθνάρχες μέχρι 15μελῆ [ἀ];μελῆ…

Οὒτε Ἁγία οὒτε Ρωμαϊκή οὒτε -ὁσάκις- Αὐτοκρατορία…

Ἓνα εἶναι σίγουρο «Ἐμεῖς δεν θα γίνουν» ὂπως και να το διαβάσεις… στην Ἱστορία…

Κι ὁ Δικέφαλος οὒτε…

Ἡ ἀφόρμησις:

Τhe thousand-year history of the Holy Roman Empire…

Κι ἡ ἀπάντησις…

Αχ Ευρώπη, Τζίμης Πανούσης.

 

 

 

Advertisements
This entry was posted in Ἑλλάς, Διπλωματία, Διεθνής, Ιστορία, Κοινωνία, Πόλεμος, Πολιτισμός, Πολιτική, Τέχνη, Φιλοσοφία, Χριστιανισμός and tagged , . Bookmark the permalink.