Γέφυρα κι ἂξων

Τ' αρπακτικά

Ὑπογραφή συνδιακίνησης. Το βλέμμα τῶν «ὑπασπιστῶν» ξεκάθαρο. Ἀγγλιστί predators…             Ὃταν το προδικάζεις για δεῖπνο σου ὃ,τι σου ἒχει «δοθεῖ»… 

Ἡ σημερινή ποντικοάφιξη κι αὐθημερόν ἀναχώρηση ἀπό τη μυθική Λέσβο, νῆσος, ἂλλως Μυτιλήνη, ἐκ μεταθέσεως του φωνήεντος [το πρῶτο πᾶθος], για τον ΠτΚ πρόκειται για δυο [!!!], συνιστᾶ μια ἡμέρα σύμπλευσης και συμπόρευσης τεσσάρων θεσμῶν με βιτρίνα τη συμπόνοια τη συμπάθεια και τη συναλλαγή και με οὐσία, σήμερα, την ἐκμετάλλευση, την ὑφαρπαγή και τη δολία ἐκμετάλλευση τοῦ συνανθρώπου, γηγενοϊθαγενοῦς και μή, ἰδιαιτέρως, τοῦ μή.

Κάποιοι «παίζοντας» λότο λεηλατούν την ἲδια τους τη χώρα, ἀξιοποιώντας μεθοδευμένα προσχηματικά κι ἀπροκάλυπτα το παχνίδι τῶν ἐντυπώσεων.

Λατινιστί, loto και loot, μοιράζονται τα ἲδια φωνήματα και τους αὐτούς ἢχους. Στη σημασία, ὡστόσο, ἡ ἒννοια το νόημα ἡ οὐσία ὂχι μόνον ἀλλάζει κι ἀλλοιώνεται ἀλλά και με την πρέπουσα ἀνάγνωση κι ἀνἀλυση ἡ μία ἐπικαρπώνεται το περιεχόμενο της ἂλλης καπελώνοντας και καπηλεύοντάς την. Ἒτσι, παίζοντας loto [ταυτό ἑλληνολατινιστί] lootάρεις[νεολογισμός, γαρ] ἢτοι λεηλατεῖς τους πόρους σου, δηλαδή, τον ἑαυτό σου.

Σε μία εἰκόνα τέσσερεις νεοσταυροφόροι lοοtάρηδες, ὁ ἓνας νέηλυς, ἲδιον του ἡ ἂγνοια, ἐπί παντός κι ἐπιστητοῦ, ἀπό Γεωγραφία, ἀριστίνδην μέλος τῆς Ἀκαδημίας τοῦ Άγνώστου, ἀπό Πολιτική, φωτοειδής ῥήτωρ τοῦ Κενοῦ, ἀπό Οἰκονομία, ἀκάματος ἐργάτης τῆς Ἀργολογίας και ἀπηνής συλλέκτης πlootου, για ἲδιον κι συνέταιρον ὂφελος.

Ὁ δεύτερος, κατά το μᾶλλον ἢ ἧττον, πηγαινοέρχεται, χωρίς να το πολυθέλει, δεν δείχνει πάντως και να σέρνεται. Ὡστόσο, και δεν ἀρνεῖται παρά συμπορεύεται, μάλιστα οἰκονομικά παρά την Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, της ὁποῖας και ἡγεῖται. Εἰκάζω πως τα εἰσρέοντα κονδύλια εἶναι ἱκανός Δούρειος ἳππος συστολῆς, σιωπῆς, ὑπαλλαγῆς.

Ὁ τρίτος εἶναι και ὁ πιο προβεβλημένος, καθ’ἡμᾶς, θρησκευτικῶς, καθότι εἶναι ὁ Προκαθήμενος τῆς δευτέρας τῇ τάξει Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἢ Νέας Ρώμης [ἐξ οὗ] στην ὁποῖα «ἀνήκει» και ἡ Ἱερά Μητρόπολις Μυτιλήνης, Ἐρεσσοῦ και Πλωμαρίου, ἐπιτροπικῶς παραχωρηθεῖσα ἐκ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στην Ἑλλάδα, ὡς μία ἐκ τῶν 36, τον ἀριθμό, «Νέων Χωρῶν», ἀπό συγκροτήσεως και ἐπεκτάσεως του νεοελληνικοῦ κράτους 1830-1947. «Παίζει» ἐντός καθ’ἑαυτόν και για τις δύο πλευρές τῆς αὐτῆς θαλάσσης…

Κι ὁ τέταρτος που ὁρίζει με παπική βούλα ὃτι εἶναι πρῶτος, με τις ἀποφάσεις τῆς Α΄και Β΄Βατικανῆς Συνόδου (1870 & 1963), παραβιάζοντας την Ἀρχή τῆς Ἰσότητας τῶν Ἐκκλησιῶν [πρῶτος μεταξύ ἲσων (primus inter pares)], ὢν αἱρετικός κι αἱρεσιάρχης, ἐκμεταλλευόμενος τα προνόμια πλούτου της μίας, ἀδυνατώντας να συλλάβει στο πέρασμα του Χρόνου, «Ποιά εἶναι ἡ Ἀλήθεια», πέφτοντας σε χειρότερη πλάνη ἀπό τον ἀπρόσωπο κι ἀφανῆ Πιλάτο, ἐξισώνοντας ἑαυτόν με τον Τριαδικό Θεό, παραλλάσσοντας το νόημα τῆς Μίας Παράδοσης τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλοιώνοντας τη μορφή τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καταργώνοντας την Παράδοση ως πυλῶνα της Πίστεως, ἀρχηγός ἐπιγείου κράτους, ἀρχηγός τῆς Οὐνίας, ὑπογράφων με το νέο-μικρό του ὂνομα¹, κάτι σαν την Πάολα[συγγνώμη Πάολα], τρόπον τινά, ἀστέρας νεοκαινοφαινοῦς ἑωσφοροσκοταδισμοῦ, διαλυτής κρατῶν ἂρα και ζωῶν και ἐνίοτε ὡς και τώρα διακινητής των…

Τούς εἲδαμε, σήμερα, και τούς τέσσερεις, ἐδῶ…Ἐπίγειους αὐτόκλητους κι ἑτερόκλητους σωτῆρες τοῦ κόσμου… Να παίζουν και να ἐμπαίζουν στον ἂξονα των λέξεων και των φωνημάτων τον συνταγματικό, μιλώντας φωνολογικά. Στους ἂλλους, μήν το ξαναπᾶμε ἀπό την ἀρχή…

Ὑπάρχει, ὃμως, ἂλλος ἓνας Ἂξονας. Ἓνας και Μοναδικός. Γεφυροποιός ἀνάμεσα στον Δημιουργό και το δημιουργήμα του. Με Γέφυρα την Ἐκκλησία Του και πλήρωμα ὃλους μας. Και σ’αὐτό το πλήρωμα και σ’Αὐτήν τη Γέφυρα και σ’Αὐτήν την Κλίμακα εἲμαστε ὑπόλογοι κι ἀπολογούμενοι, χάριτι δωρεάν κι ἀφόβως, στον Ἓναν.

ΥΓ.

Ραντεβού, τον Ἰούνιο, στο Κολυμπάρι τῶν Χανίων, ἐκεῖ ὃπου θα παιχτεῖ το παιχνίδι τῆς συν-ἀλλαγῆς στο ψευδ-ὂνομα τῆς Ἁγίας και Μεγάλης Συνόδου…

  1. Το μήνυμα του «Φραγκίσκου…

 

 

 

 

 

 

Advertisements
This entry was posted in Κατηγοριοποίηση. Bookmark the permalink.