Κάτι δεν πάει καλά με το 2013

Θουκυδίδου, Ἱστορίαι 3, 82-83.
«καί τήν εἰωθυῖαν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων ἐς τά ἒργα ἀντήλλαξαν τῇ δικαιώσει».
«Για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων».    Μετάφραση: Άγγελος Βλάχος

Κάτι δεν πάει καλά με το 2013. Σίγουρα, χωρίς πλάκα… Πρώτα η ΑΕΚ(!!!), μετά η Επιστράτευση(!!!) και τώρα η ΕΡΤ(!!!).
Το σχήμα των τριών συνιστά στη Λογοτεχνία και την καθημερινότητά μας την κορύφωση μιας σχέσης ή μιας πράξης… π.χ. σκεφθείτε ένα ανέκδοτο΄ πάντα ο τρίτος είναι αυτός που βγάζει το γέλιο.
Τι γίνεται, όμως όταν ο αριθμός των τριών και το γέλιο εμπλέκεται στην πολιτική σκηνή της χώρας, σήμερα. Τότε, το γέλιο επιστρέφει ετυμολογικώς γλωσσολογικά στη ρίζα του΄ δηλ. το γελοῖος, εκ του γέλ-ως΄ Αν το λατινιστί αντιγραφοπαραγόμενο gel- [η γέλ-η] σχετίζεται με το γελ-οίον του πράγματος, δεν το γνωρίζω΄θα έχει γελ-ιο όμως… αν δεν οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε τραγωδία.
Στο προκείμενο, λοιπόν΄ Στην Ελλάδα εν έτει 2013, πάλι το τρία, έχουμε κυβέρνηση (;) στο σχήμα των τριών. Και επειδή το τρίγωνο -σχέσεις, ε;- είναι εκ των πραγμάτων [Εκλογές 2012, γαρ] σκαληνό με άνισες πλευρές [ποσοστά] έχει γέλιο ποιος από τους τρεις είναι ή διεκδικεί να είναι ο πιος σκαιός, φαύλος, ομφαλοσκοπομαλακοϋβρίδιο [α, ρε Αριστοφάνη] ανθελληνικότητας, αντικοινωνικών μέτρων και παρακμής -ντεκαντάνς [με α΄ συνθετικό το Δέκα – 10: η πτώση του δέκα, δηλ. του τέλειου της τετρακτύος] με ροζ parade παρελάσεις ανευθυνοϋπεύθυνων επικεφαλής εμπορικών σημάτων [δάδα, ήλιος, ακανόνιστα σχήματα, πολύχρωμες σημαίες παιδικής χαράς, ο απ’έξω] και όχι κομμάτων που αντιπροσωπεύουν πολίτες, χαμηλής αισθητικής, ανεπαρκούς ταυτότητος και ευτελούς επιχειρηματικής πρακτικής…
Η χώρα μας στηρίχτηκε σε σαθρά θεμέλια, όταν έβγαινε από τον Εθνικό Διχασμό, τη Μικρασιατική Καταστροφή, τον Β΄ΠΠ, τον Εμφύλιο, την Κύπρο και όταν μπήκε στην ΕΟΚ, μετά στην ΕΕ και την ΟΝΕ, στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, -πράγματι, hardcore αλλά για ποιον- στο club των ισχυρών [νομίζαμε ότι το Club των 7 ή των 20 (G7/ G20) ήταν το Kalhua και το Ακρωτήρι, με το La playa] , όταν μπαινόβγαινε στο ΝΑΤΟ έπειτα από τραγωδίες ξαναγύρναγε σαν βρεγμένη πουτάνα -επέτης πανηγυρίζουσα για τους νταβατζήδες και την πληρωμή των [της, τους], για να μπει από το ακριτικό Καστελλόριζο με τον πιο στη νιοστή δύναμη υψωμένο υποκαταχθόνιο πρωθυπουργό -GAP- κενό παντός και επί παντός μαζί με μία παρέα κενόδοξων ουτιδανών μηδενιστών, τους λέγαν υπουργούς, αδιάβαστοι, άξεστοι και φιλάργυροι ήταν, μαζί με τον διαδοχό του, τον Νο 2 της ΕΚΤ, τον πολύ τον δικό μας τραπεζίτη και να κλείσει με τον τρίτο [ξανάρθαμε] τη τάξει συμμαθητή ανιστοριοπληγέντα και εξίσου αφασιώδη με τον ομόσταβλο προκατοχό του, να μπει στην εποχή των Μνημονίων, ήτοι Μεσομακροπρόθεσμων Συνθηκών [η Μέση γη, για τον Τόλκιν]που φέρνουν τη νέα και την παλιά γενιά των Ελλήνων αντιμέτωπους με τα Ορκ, τις σκοτεινές δυνάμεις και τον Σάρουμαν.
Έχοντας ξεπεράσει προ πολλού τη ρήση του Μηλιώκα «να δεις που κάποτε, θα μας πουν και …» και του Δήμου του Μούτση με το περιβόητα χειρονομούμενο «Να»… τον «Νεοέλληνα»του Δούρειου Ήχου και τους Σαββοπουλικούς «ΚωλοΈλληνες» της συγκεβέρνησης του 1989 γινόμαστε λίγο λίγο η χώρα του φ- και ουχί του εὐ.
Όταν το Φακελάκι πάντων και πασών, το Φέσι της Δικτατορίας, το Φιάσκο της Μεταπολίτευσης έχτισαν Φέουδα, εξέθρεψαν Φερέφωνα, γέννησαν σταγονίδια Φασισμού με δήθεν σπαρτιατικούς χαιρετισμούς για ξεπέτα, για να μεγαλουργήσουν σε αυθάδεια, αυθαιρεσία και Φιλαυτία [εδώ, μπαίνει στο τέλος], τέτοια που οι Γκαίμπελς, Στάλιν, Ντζερζίνσκι, Μπέρια και Γιόκοντα, με τις Έκτακτες Επιτροπές, την OGPU και την NKVD, κι ο Μάο μαζί, ωχριούν μπροστά στους σημερινούς κρατούντες. Από το αλησμόνητο «0+0=14» στο «Δώσ’τα όλα» και απο’κει στο «Μαζί τα φάγαμε» και το «Λεφτά υπάρχουν» για να έρθει η κορύφωση του σχήματος των τριών, με την Ανάπτυξη και το «grecovery». Έμεινε στην ιστορία για να φύγει. Δεν υπάρχει πια διέξοδος διαφυγής. Προετοιμάζουν το έδαφος για τη μεγάλη φυγή. Από τον παππού ἂρξασθε. Πουτάνα τύχη'»Μέση» λέξη σαν τη Γη του Τόλκιν΄ ἒλαχε στο Σύ- Στ(ημ)αη να εκφωνήσει το κλείσιμο της ΕΡΤ…
Έπαιξαν και ενέπαιξαν τους Έλληνες με τη Φτώχεια, τον Φόβο και τώρα τη Φίμωση, σκεπάζοντας με το σκοτάδι τους Φιλότιμο, τη Φιλοδοξία, τη φιλανθρωπία μιας ολόκληρης φυλής και ενός Έθνους.
Μεθοδεύουν, φεῦ, και το τέταρτο κομμάτι της χρεωκοπίας΄ αυτό της άρνησης αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων από τα Κεμαλοφασιστικά τάγματα των σφαγέων…αρνούμενοι το πρώτο χρέος, προς την πατρίδα, απάτριδες, ανιστόρητοι, ανθέλληνες… βουλευτἐς στο payroll ξένων κέντρων. Δεν ξέρουν ότι ρολάρουν προς κέντρα λακτίζοντες…
Πάντοτε, όταν πολεμάμε χορεύουμε και τραγουδάμε’ Και η «Μυθωδεία» του Βαγγέλη, ο Πόντος δηλαδή ταξιδεύει ακόμη στο χώρο και το χρόνο…
Και τον χορό μας τον λεν, από τα βάθη της Ιστορίας, από τον Αχιλλέα Πυρρίχιο’
Πυρρίχιος, ο χορός των Θεών…
Ξηρανθήτω ἡμῖν ὁ λάρυγξ, ἐάν ἐπιλαθώμεθά σου, ὦ Πότνια Ποντία Γῆ…

Greece First Developed Market Cut to Emerging at MSCI

Αναδημοσίευση από το Facebook στις 12 06 2013.

Advertisements
This entry was posted in 2013, Ἐκκλησία, Ἑλλάς, Ὀρθοδοξία, Facebook, Αθλητισμός, ΑναΔημοσίευση, Δικαιοσύνη, Επιστήμες, Εκπαίδευση, Θρησκεία, Ιστορία, Ιούνιος, Κοινωνία, Οικονομία, Πόντος, Παράδοση, Πολιτισμός, Πολιτική, Σαν σήμερα, Τέχνη, Τεχνολογία, Υποδομές and tagged . Bookmark the permalink.