Τολμῆστε το Brexit…

 

23 02 II

Ἐξηγοῦμαι ἀπό την ἀρχή.

Το να γράψεις εἶναι δύσκολο.

Το να γράψω για τους Βρετανούς ἀδιανόητο.

Ἀλλά να πού γίνεται…

Κοιτώντας το χάρτη, στα δυτικά τῆς Ἠπείρου τῆς Γηραιᾶς προβάλλει το «Νησί». Ὂχι ὂχι καμία σχέση οὒτε με το βιβλῖο και την τηλεοπτική διασκευή, πολλῶ δε μᾶλλον με τη «Νῆσο 1 & 2». Το «Νησί», ὃπως αὐτοαποκαλοῦν τα Βρετανά το χῶρο τους, ἱστορικά ἒχει γίνει πεδίο ποικίλων ἐρίδων φιλοδοξιῶν εἰσβολῶν και μαχῶν με ἀντικειμενικό σκοπό την κατάληψη κατοχή και ἐκμετάλλευσή του. Τι το σπουδαῖο ἒχει, λοιπόν, πού το καθιστᾶ τόσο πολύτιμο για τους φιλόδοξους κατακτητές του;

Μα τη γεωγραφία του. Κάθεται ἐπιπλέοντας στη δυτική γωνιά της Εὐρώπης ἐλέχοντας ὃ,τι κινεῖται, και μεταφέρεται [πλην ξηρᾶς, ε]  ἀπό και προς, διά και ἐν τους θαλάσσιους διαύλους τῆς Μάγχης, τῆς Βόρειας θάλασσας, τοῦ Ἀτλαντικοῦ Ὠκεανοῦ, τοῦ Ἀρκτικοῦ κύκλου…

Κι ἂν τα κατάφεραν τα Βρετανά, ἡ τελευταῖα εἰσβολή στο «Νησί» να μετρᾶ κοντά τώρα μία χιλιετία, ὃταν τούς τήν ἒπεσαν «οἱ ἂνθρωποι τοῦ Βορρᾶ», λέγε με, Νορμανδοί το 1066 μ.Χ. κανείς δεν πρέπει να ξεχνᾶ ὃτι ἀκόμα και ἡ λέξη Ἀγγλία και ἀκολούθως και τα ἀγγλικά εἶναι γερμανικές λέξεις ὂχι ὡς δάνεια ἀλλά ὡς κατάκτηση τοῦ 5ου μ.Χ. αἰῶνα, ἢδη, ἀπό το 450 μ.Χ, ὃταν Σάξονες, Ἂγγλοι [ναι, Ἂγγλοι ἐκ τῆς Γερμανίας] μαζί και Ἰοῦτοι ὂχι ἀπλά ἒκαναν ντου ἀλλά ἐπεξέτειναν το δίκτυο τῆς ἐξάπλωσης και κυριαρχίας τους. Ἂλλωστε, ἀκόμη και σήμερα, «Χώρα τῶν Σαξόνων» ἀποκαλεῖται ἡ Ἀγγλία ἀπό τους Κέλτες λαούς τῶν ἀκτῶν τοῦ Αἰόλου, ἐκεῖ στην Κορνουάλη.

Και οἱ Ἂγγλοι Γερμανοί, ἢ ἂλλως, οἱ Γερμανοί Ἂγγλοι, πια, συνασπισμένοι και ἑνωμένοι, θα ἐνωθοῦν στα 1536 με την Ούαλία, το 1707 με τη Σκωτία [ἐδῶ και τώρα, (για αὒριο, πια) Μεγάλη Βρετανία] και ἀπό το 1801 δεμένοι και με την κατακτηθεῖσα Ἰρλανδία [κλείσαμε, Ἠνωμένο Βασίλειο]. Θα κατακτήσουν τον κόσμο πολύ πριν τις χρυσές ἀψῖδες των McDonalds «ὁ ἣλιος δεν ἒδυε ποτέ» στο «Νησί»που ‘χε γίνει πια Αὐτοκρατορία, ὁπότε συνέτριψε την ἀήττητα ἱσπανική ἀρμάδα στα 1588 και τους Γάλλους στον Κάδικα τῆς Ἰσπανίας στη Ναυμαχία τοῦ Τραφάλγαρ, με ἐπικεφαλής τον ἡρωικῶς πεσόντα Νέλσον, το 1805 και δέκα χρόνια μετά, στην πεδιάδα του Βατερλώ, πάτησαν στον 19ο αἰῶνα μ.Χ..

Σάς ὀφείλουμε τη Βιομηχανική Ἐπανάσταση, τη Magna Charta, τη συμβολή στην πρόοδο την ἐξέλιξη και την ἀνάπτυξη τῶν Ἐπιστημῶν, τῶν Τεχνῶν, τῆς Τεχνολογίας, τῆς Οἰκονομίας, την ἒκρηξη τῶν μετάλλων, τῆς Μηχανικῆς, τῶν σπουδῶν, τῆς Ἒρευνας και τῆς Ἀνάπτυξης…

Ὑπήρξατε και ὑπάρχετε, μαζί, και ὀλετῆρες πρώτων ὑλῶν, πολιτισμῶν και λαῶν. Ἡ συμβολή σας στα καθ’ἡμᾶς διαχρονικά, ὁπόταν συνταντηθήκαμε καταστροφική, ἱταμή, ὀλέθρια. Κῦπρος, Βάρκιζα, ἒτσι γιά να διαλέξω δύο δείγματα διαχρονικοῦ και σύγχρονου ἀνθελληνικοῦ πνεύματος. Γιατί ἂραγε, ὃταν κυλάει γερμανικό αἷμα στα γονίδια…

Το ἲδιο που στηρίζει μέχρι και σήμερα, ἐδῶ και τρεῖς αἰῶνες, τη Βασιλική σας Οἰκογένεια. Ἁπό τον Οἶκο του Ἀνόβερο μέχρι και του Οὐίντσορ, σήμερα, ἀλλάζοντας το ὂνομα τοῦ Σάξεν-Κόμπουργκ-Γκότα, στην καταγωγή Γερμανοί…

Ἀντιμέτωποι και νικητές και στις δύο συναπτές συγκρούσεις του Α΄και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μαζί με τους γηγενεῖς προπάτορες που ἒψαχναν διακαῶς την ἒξοδο προς την πολύφερνο νύφη, τη θάλασσα. Ἀλλά, ἢδη, ἀπό το 1917 για να βάλετε τους Ἀμερικανούς στο παιχνῖδι [ναι ναι, τούς δικούς σας που σάς σούταραν ἀπό τις ἀνατολικές ἀκτές τῆς Ἀμερικῆς] λέγε με πόλεμο τῆς Ἀνεξαρτησίας, ἀρχίσατε να ξεπουλᾶτε την περιουσία σας’πρῶτα, την ὑπερπόντια και ὃταν ἒσκασε το Κραχ και μαζί και ὁ Β΄, τότε τα δώσατε ὃλα, για να ξεπληρώσετε το χρέος που μεγάλωνε ἀπό τον Α΄ ὑπέρογκο πια στον Β΄, και ἐνῶ συγκαταλέγεστε και εἶστε Νικητές τοῦ Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, στην πράξη, συστοιχίζεστε σ’ἓνα δίδυμο Νικητές-Χαμένοι, διπλή παραλλαγή, ταὐτό, μοναδικό στα παγκόσμια χρονικά, εἰλικρινά.

Κι ὓστερα, ἦρθε και το Διαμάντι τοῦ Στέμματος, ἡ Ἰνδία, μετά να μη τα ξαναλέμε ἡ Κῦπρος, και ‘κει κάπου, στα μέσα του ’80, ὂταν ἒπαιρνε σάρκα και ὁστᾶ ἡ ΕΟΚ, κοντά μια γενιά πια, ξεκινοῦσε δειλά δειλά ἡ ἀποβιομηχάνισή σας με τα μεγάλα θέματα που ἀντιμετώπισε με πυγμή ἡ, μόνη, Σιδηρᾶ Κυρία. Μία βόλτα μέχρι τα Φώκλαντ, ἐκεῖ κάτω στην Παταγονία, ἀναπτέρωσε το ηθικό. Και μετά, περίοδος γκρίνιας και παρακμής. Μέχρι πρότινος, ἒτσι, τουλάχιστον λένε οἱ ἀριθμοί.

Το ἓνα ἀπό τα τρία κέντρα του κόσμου, City of London, το οἰκονομικοχρηματοπιστωτικοεφοπλιστικό [αὐτά μού τα’μαθε, ὁ παπποῦς Ἀριστοφάνης] κέντρο. Κόμβος κεφαλαίων ἀπό και προς τις διεθνεῖς χρηματαγορές, με κύρια εὐρωπαϊκή κατεύθυνυνση, λίγο πιο κάτω, στον Πῦργο τῶν Φράγκων, Γερμανῶν δηλαδή, με λένε Φρανκφούρτη. Πίσω ἀπ΄ὃλα κι ἀπ΄ὃλους. Ἀκόμα και ἀπό τον Πόλεμο τῆς Ἀνεξαρτησίας τῶν Ἀμερικανῶν, πίσω στα 1776.

Σαίξπηρ, Σίλεϊ, Λόρδος Μπάϊρον, Ντίκενς, Όσκαρ Ουάϊλντ μερικά ὀνόματα τῆς Παγκόσμιας Κλασσικῆς Λογοτεχνίας, ἡ συνεισφορά των Βρετανῶν.

Το καλύτερο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του κόσμου, με την σπουδαιότερη ὁμάδα, ψηλά, στο λιμάνι του Λίβερπουλ, ἐκεῖ ἀπ’ὃπου ξεκίνησε ἡ ἐπανάσταση τῆς Ναυτιλίας και τοῦ Ἐμπορίου, σκιᾶ τοῦ ἑαυτοῦ τῆς, σήμερα, θα ξαναγίνει μεγάλη χάρι στον Γερμανό Κλοπ! Για το λιμάνι οὒτε λόγος, ἀφοῦ το 95% τοῦ διεξαγόμενου ἐμπορίου στο Ἠνωμένο Βασίλειο περνάει διά θαλάσσης.

Σήμερα, ἒχετε να ἐπιλέξετε ἂν θα ἀκολουθήσετε το δρόμο τῶν Ἀγορῶν, που ἐσεῖς πρωτοδημιουργήσατε, ἀκόμη και ἡ Τράπεζά σας, Bank of England, θεμελιώθηκε ἐπί τῶν βωμῶν τοῦ Μίθρα, του Ἀνίκητου θεοῦ Ἣλιου, και πού σάς δείχνει την Εὐρώπη, με πρωταγωνιστή, το Βερολῖνο, ἂρα οἱ λεονταρισμοί θα μείνουν μόνον βρυχηθμοί τῆς προϊούσης φθίνουσας Αὐτοκρατορίας και μαζί και μία καθολικά μαζική και ἱστορική ἀναγνώριση τῶν νέων ἰσορροπιῶν στην Εὐρώπη ἢ ἂν θα ἀποχωρήσετε, κάνοντας πράξη το Brexit, θεμελιώνοντας ξανά το ἀναφαίρετο δικαίωμα στους λαούς να ἒχουν ἐπιλογή λόγο κι ἂποψη, ἒν τέλει, Ἀξιοπρέπεια Δημοκρατία και Ἐλευθερία. Αύτό το τρίπτυχο εἶναι και ἡ ἀφόρμηση τοῦ παρόντος κειμένου. Τολμῆστε να Ἀντισταθεῖτε στη Μανία τῶν ἀπρόσωπων Ἀγορῶν και τῶν «ἀτμομηχανῶν» τοῦ Βερολίνου. Τολμῆστε να διεκδικήσετε τα Αὐτονόητα…

Ἂλλως, θα ἀπαντήσω πρῶτον, διά στόματος τῆς Ἰουλιέτας και γραφῖδος τοῦ Σαίξπηρ, στο ἒργο Ρωμαῖος κι Ἰουλιέτα

Τι είναι τ’ όνομα;  Αυτό που λέμε τριαντάφυλλο,

κι αλλιώς να ονομαζότανε, το ίδιο δεν θα μύριζε γλυκά;

Έτσι και ο Ρωμαίος: αν δεν λεγότανε Ρωμαίος,

πάλι θα είχε τις ίδιες, τέλειες χάρες του.

Ρωμαίο, παράτα τ’ όνομά σου  – δεν είναι μέρος

του εαυτού σου – και θα κερδίσεις ολόκληρην εμένα!

και δεύτερον και τελευταῖον, παραλάσσοντας δύο τίτλους ἒργα του Ντίκενς και του Οὐίλιαμ

Κυνηγώντας ὁ Ὂλιβερ Τουίστ τις  Μεγάλες Προσδοκίες… τον Σάιλοκ  Ἒμπορο τῆς Βενετίας για ἓνα Πολύ κακό για το τίποτα

Οὓτως ἢ ἂλλως, You’ll Never Walk Alone

0_Relief_représentant_Mithra_-_Louvre-Lens_(2)

Ο Μίθρας, στο Μουσεῖο του Λούβρου.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements
This entry was posted in 2016, Αγγλία, Γερμανία, Διπλωματία, Διεθνής, Επιστήμες, Ευρώπη, Ηνωμένο Βασίλειο, Θρησκεία, Ιστορία, Ιούνιος, Κοινωνία, Μεγάλη Βρετανία, Οικονομία, Προσωπικότητες, Πόλεμος, Παράδοση, Πολιτισμός, Πολιτική, Τέχνη, Τεχνολογία and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.