Μίσθαρνος ἑταῖρα τῶν ἑταίρων…

15 02 II

Στο Άμστερνταμ, ἡ συνοικία με τα κόκκινα φανάρια.

Μίσθαρνος ἑταῖρα τῶν ἑταίρων ἑλληνίς, κάθε μία από τις ψήφους των εννέα βουλευτών που ψήφισαν «Παρών» στις 10 Ιουλίου 2015.

Το σύνολο των ψηφισάντων «Παρών», με πρώτη τη τάξει, την Πρόεδρο της από καιρού Παράγκας, ήτοι της Βουλής των Ελλήνων, όρος, ουχί απαξιωτικός αλλά ρεαλιστικά πραγματικός, από κοινού με δύο υπουργούς της κυβέρνησης, απέδειξε την ανωριμότητα, την ασέβεια και την απουσία οιασδήποτε επαφής με τη ζώσα πραγματικότητα. Εννέα «Παρών», της πρώτης ΠτΒ και δύο υπουργών, μεταξύ αυτών, πρώτον αυτών…

Κάθε πράξις μίσθαρνος΄ ετυμολογικώς, προερχόμενη, από το μισθό και τον επεκτεταμένο τύπο του ρήματος αἱροῦμαι [ἂρνυμαι] που σημαίνει επιλέγω και αναλόγως προς τη μετάφραση, επιπλέον νοηματοδοτείται και ως κερδίζω.
Δε γνωρίζω, πέραν της φιλανθρωπίας και της επιλογής του μοναχικού βίου ή και του μοναστικού βίου, πράξη της κοσμικής καθημερινότητας που να μην έχει αφετηρία ή τέλος, με διπλή ανάγνωση, το κέρδος.

Κάθε ἑταῖρα, λοιπόν, μίσθαρνος’ σεβαστή επιλογή και ουδόλως κατακριτέα. Αλλά στο sequel των Ε – Ελευθερία, Επιλογή, Ευθύνη, με αλφαβητική σειρά, παρακαλώ, κάθε ένας έχει το αναφαίρετο Δικαίωμα αυτοβούλως και αυτοπροαιρέτως να «πορεύεται», η Ελευθερία, στην όποια επιλογή με προσωπική του ευθύνη, κατευθυνόμενος συνειδητά στην πραγμάτωση/πραγματοποίησή της.
Ἓτσι και ἡ ἑταῖρα. Επιλέγει, χωρίς trafficking, έξαναγκασμό, βιασμό κ.λπ. να ασκήσει την τέχνη της.

Αλλά η στάση του «Παρών» ατιμωτική, μα και εξόχως εξισορροπητική στο ζυγό, με διπλή ανάγνωση, των συμφερόντων ἡμῶν, ὑμῶν, αὐτῶν και ἡμῶν αυτῶν. Κι έτσι, ἡ ἡμῶν αὐτῶν, σού γεμίζει πέρα από το μάτι και το στόμα, για πρόφερέ το, πόσω μάλλον το κουφάρι… Άλλωστε, και τα ὂρνεα την αυτή πολιτική τακτικής και στρατηγικής σχολής ακολουθούν. Ἒντιμο teamwork αφανισμού κάθε ἲχνους ταυτότητας και παρουσίας… Δήλωσαν και οι εννέα την παρουσία τους, όχι τη θέση τους, μολονότι εξελέγησαν από τους πολίτες να ἒχουν ἂποψη, στάση, όχι σιωπή ουδέ σιωπηρή συνενοχή…

Στις αισθησιακές ταινίες ενηλίκων, παρούσες, συμμετέχοντας στο σχήμα, στα πλάνα, στην οργάνωση και τους ρόλους, όχι όμως και στην καθαυτό πράξη των 69 στάσεων, είναι και οι επονομαζόμενες «ανακουφίστρες» κατά τα λεγόμενα του σκιώδους καίτοι πάντοτε περιλουσμένου με τα φώτα της πρόζας, της standup comedy και του κινηματογράφου Υπουργού Προπαγάνδας, αγαπητού Λάκη Λαζόπουλου, αφανούς πια…

Μίσθαρνοι οι ηθοποιοί, οι ενεργοί, ταυτό και για τα δύο γένη, μίσθαρνοι και οι ανακουφίστριες… Άλλως «Παρών» φωνάζουν καθόλη τη διάρκεια των γυρισμάτων… Και τα ονόματά τους, στους τίτλους, είτε τα πραγματικά είτε τα παρωνύμια/προσωνύμια τους… «Παρών» όλοι και όλες…
Λογύδρια εκθέσεις Ιδεών, ως ματαιοδοξία υστεροφημίας αν όχι ματαιοπονία συνάντησης με την Ιστορία, με δόσεις αλήθειας, πράγματι, εδώ κι εκεί, συναισθηματικού χαρακτήρα με έλλειψη ή ακόμη χειρότερα έλλειμμα πραγματικότητας και ρεαλισμού. Ιστορικές αναφορές αποσπασματικές, ατελείς, υφιστάμενες μα αστήρικτες από το σύνολο του πολιτικού κόσμου, ασυντόνιστες, απρογραμμάτιστα έωλες…

Πολιτική της παρέας, του καφενείου, του χαβαλέ από τη μία, παράλληλα με εκείνη της πιο οργανωμένης σύλληψης και σύλησης των πραγμάτων, τυμβωρύχων στην ίδια τους τη χώρα, στην ίδια κοινωνία, στον ίδιο λαό. Δεν προχωράω στο Ἒθνος και την Πατρίδα, γιατί στο νεοφιλελευθεροαποϊδεολογημένο Εἷναι τους, είναι λέξεις, λήμματα, σημασιολογικά βεβαρημένα με στοιχεία διαφοράς και, άρα, υπεροχής ως προς το παρελθόν, τον εαυτό μας και τους άλλους, κι έτσι, συνιστούν μία άμορφη μάζα, χωρίς κέντρο βάρους, με στοιχεία νοθευμένα, ιδεολογικά, αποθησαυρισμένα από τη Βόρεια Κορέα μέχρι και τον Ισημερινό, και από τη αναπεπαυμένη μακαρία χώρα της Σοβιετίας μέχρι και τη θάλλουσα σε υπερεκμετάλλευση των λαϊκών μαζών και λαών της Κίνα, ιστορικά, αμαθών και ακόμη χειρότερο ημιμαθών υποκρινόμενων τους παντογνώστες, πολιτικά υβρίδια του συστήματος που τους εξέθρεψε και τώρα, τους εξέμαξε, καθώς έπαιξαν το ρόλο τους, μίσθαρνοι…

Plan A, Plan B, Πεπλανημένοι πλάνητες της αρπαχτής, όμοιοι με τους προκατόχους τους, απαθείς στο δράμα που προκάλεσαν, αμέτοχοι στην τραγωδία που ζούμε, συμμέτοχοι στο δρώμενο, ψάχνουν να ανακαλύψουν την πυξίδα και προσπαθούν ματαιοπονώντας να ανακαλύψουν και την πυρίτιδα. Φευ.

Αλήθεια, η πιο «Δεξιά» Αριστερά του Μνημονίου, του πλέον αποτρόπαιου, ακόμη και από αυτήν την ίδια τη «Δεξιά» των Δεξιών-μπλε και τη «Δεξιά» των Δεξιών-πράσινων, μέχρι το επόμενο…
Και η πλάκα είναι πώς η Βουλή μετά την 15η Ιουλίου θα είναι σύσσωμη υπέρ του Αποτροπαίου, με εξαιρέσεις τους στυλοβάτες και τους λαγούς του «συστήματος», του ιστορικού ΚΚΕ και της νεοφώτιστης σχετικά Χρυσής Αυγής.
Ποτέ ἂλλοτε τέτοια συστοίχιση επί μιας τραγωδίας…
Ποτέ ἂλλοτε τέτοια ανυπαρξία Πολιτικής
Ποτέ ἂλλοτε τέτοια συγχορδία στην αντιπολίτευση. Γράμμα κενό, η κλήση σας προωθείται…

Μίσθαρνοι και οι τραγικοί με τα έργα τους…
Μόνο που για τη νίκη τους, οι τότε ως έπαινο, τιμή και αναγνώριση για το έργο τους, έπαιρναν έναν τράγο’ και αφού, τραγουδούσαν τραγούδια, ωδές, στα αρχαία, γάρ, εξ ου και τραγωδία.
«Φαίδρα» του Ευριπίδη και «Οθέλος» του Σαίξπηρ, επιλεγμένα για την περίσταση.
Φαίδρα και Ιάγος, αντιστοίχως, τα πρόσωπα που ερμηνεύοντας την πραγματικότητα, με βάση τα εαυτῶν συμφέροντα, εν προκειμένω, ημῶν αυτῶν, τυφλωμένοι [ἃτις], δολοπλόκοι υβριστές
[ὓβρις] αλλοίωσαν τα γεγονότα, δηλητηρίασαν ό,τι είχε χτισθεί και θεμελιωθεί και ό,τι υγιές υπήρχε στο περιβάλλον τους και χάρισαν στο παγκόσμιο κοινό, έργα χαρακτήρων…
Δράματος, Καταστροφής, Ανυποληψίας μνησίκακων, χαιρέκακων, ουτιδανών ανθρώπων.

Μίσθαρνος ἑταῖρα τῶν ἑταίρων άλλοδαπή και ο Σάιλοκ, ο Εβραίος τοκογλύφος του Σαίξπηρ στον «Ἐμπορο της Βενετίας», στο πρόσωπο των πρωταγωνιστών της υφιστάμενης κρίσης, όλων όσοι φαίνονται και όσοι δεν φαίνονται, αλλά και είναι και δηλώνουν «Παρών» στο νέο καινοφανές European Slavery Management των λαών της Ηπείρου. Στους 19 και τους 28.
Υποτελείς, εἷς, Εμείς στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου…

Είναι προσβολή, ιταμή και δόλια, για τη χώρα μου, για μένα δηλαδή, το ερώτημα που ετέθη αν η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να είναι μέρος μιας συλλογικής ταυτότητας, που ακόμη και το Όνομα, η Ταυτότητα, οι Αξίες φέρουν ακέραια τη σφραγίδα μας. Και να διακυβεύεται, να διασύρεται από μορφώματα εκτρώματα Νεοναζιστικών καταβολών από κοινού με ανυπόληπτους λαούς, ιστορικά σκύβαλα, νεροκουβαλητές Ορκ στο μύλο των Σάουρον, ΜπαρουφοΞερειςΒάλντερμορΠοιος με την αλαζονοϋστερία του Ανθυποϋπάτου του Κογκλαβίου, τσάρου ή μάλλον Kaizer σε απόλυτη συμφωνία με τον τροχήλατο ΝεοΝαΖιΣάιλοκ, υπηρετών των ονειρώξεων της εξουσίας, όπου από τα Δανέζικα, η Δανεικά, με διπλή ανάγνωση [τρις], δηλώνεται η βία και τα αίτια του θανάτου, με προεξάρχοντα πρωτοκορυφαίο προ, υπέρ, επί και μαζί όλες οι προθέσεις στη κεφαλή, επικεφαλής το σύμβολο της εργατοεργοδοτικοαστικής νομενκλατούρας της προλεταριακοηφαιστειακής πλέμπας της νεοεπανάστασης των κατεχόντων εναντίον των μέχρι τούδε εχόντων και των μηδέν εχόντων [σημειώσατε 1], Αλέξης, ο νεότερος.
Μαζί, δάσκαλος συνοδοιπόρος, πιστός οδηγός στα τυφλά, και ινστρούχτορας ορμηθείς εκ της Εξω, πια, Εσωκοινοβουλευτικής Αριστεράς [τετριμμένο πια το μπαίνοντας ή βγαίνοντας], ο Υπεσ…
Οι λοιπές δυνάμεις είναι μπούγιο, έρμα, παλιοσίδερα για τα αφρόνερα. Σύντηξη ιδιωτείας, ἂφρονος μαλακίας, ἂνευ φιλοσοφίας, ὑποτελοῦς οσφυοκαμψίας, οξείας δουλικότητας.

Μίσθαρνοι ἃπασαι στο group… το Εσω και το Euro. Doggy style… οι ἒσω.
Μίσθαρνοι και οι συμπαίκτες και τα κλιμάκια στα προάστια που φρόντισαν για την ανάδυση ανάδειξη από την ἀβυσσο μέχρι και την επερχόμενη λαίλαπα [σημειώσατε …] της νέας εταίρας, στ’ όνομα Πόρνη Λιτότητα, Prostitute Austerity ή άλλως, Νεοπτωχεία…

Στα δράματα, η κορύφωση ήρθε. Η κάθαρση, ως happy end δεν ήρθε…
Η Νέμεσις, κυρίως, και η Τίσις, ιδίως, δεν έχει φανεί, ακόμα…
Ο κύκλος μένει ανοικτός…

Κοινό γράμμα στη Μνηστηροφονία και στους Κλήρους του Θανάτου…

Κοινός τόπος η Μάχη, η Αντίσταση, η Ταυτότητα.
Διά γραφίδος του παππού Θουκυδίδη και δια στόματος του παππού Περικλή, στο Β,43,4.

«καί τό εὔδαιμον τό ἐλεύθερον, τό δ’ ἐλεύθερον τό εὔψυχον
κρίναντες μή περιορᾶσθε τούς [οικονομικο]πολεμικούς κινδύνους».

 

Τελική κατάληξη: Η Νίκη. Τίποτ’άλλο.

 

15 02

Στο Άμστερνταμ, ο δημοφιλής κωμικό Κοέν στην πρεμιέρα της ταινίας του «Μπρούνο», στη συνοικία με τα κόκκινα φανάρια.

 

Σαν σήμερα, ἀναδημοσίευση ἀπό το Facebook, στις 15 07 2015.

 

 

Advertisements
This entry was posted in 2015, Ἑλλάς, Facebook, ΑναΔημοσίευση, Δικαιοσύνη, Ιστορία, Ιούλιος, Κοινωνία, ΜΜΕ, Οικονομία, Προσωπικότητες, Παράδοση, Πολιτισμός, Πολιτική, Σαν σήμερα, Τρομοκρατία and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.