«Συνθήκη του Μάαστριχτ»

maastricht_at_night

Για το «πλέγμα» που δεν ἒγινε «δίχτυ»…

στο τέταρτο τοῦ αἰῶνα.

Ἐκεῖ, στην ὁμώνυμη παλαιά Μεσαιωνική πόλη του Μάαστριχτ, στην προτεσταντική Ὀλλανδία ὑπεγράφη πριν ἀπό 25 χρόνια ἡ περίφημη «Συνθήκη του Μάαστριχτ», με κύριο γνώμονα την Εὐρωπαϊκή ἑνοποίηση.

Αὐτοί οἰ αὐτάρεσκα περισπούδαστοι πολιτικοί τίτλοι που ἀπηχοῦν οἰκεῖες «φωνές» στους Κεντροευρωπαίους ἀπὀ την ἱστορική σπουδή τους στην προσπάθειά τους να συστήσουν ἢ, ἀκόμη καλύτερα, να ἐπανασυστήσουν ἐδαφικές περιμέτρους, ὃπως ἐκείνη τῆς «Ἁγίας Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας», κατά το παρελθόν, που, φεῦ, οὒτε «Ἁγία» ὑπῆρξε οὒτε «Ρωμαϊκή» πόσω μᾶλλον και «Αὐτοκρατορία».

Οἱ τίτλοι, ὡστόσο, ὡς ὀνοματοθεσία, με ὃρους διαφήμισης, ὑποστήριξης και προβολῆς τοῦ ἑκάστοτε προϊόντος ὀφείλουν να λειτουργούν «πιασάρικα», ἒτσι, ἐπιφανοεπιδερμικά, ὣστε να μην ἐνσκήπτει κάποιος στην οὐσία τοῦ θέματος. Γιατί στην καρδιά του ζητήματος, ἐδῶ, στο τέταρτο τοῦ αἰῶνα ἡ ἐπεξεργασία του νοήματος τῶν δύο σημειακῶν λέξεων ὁδηγεῖ σε πασιδηλοπροφανές ἀδιέξοδο και τον πλέον πολιτικά ἀμύητο, ἂρα, ἂχρηστο πολίτη, με ὃρους τῆς Θουκυδίδειας πολιτικῆς σκέψης…

Εὐρώπη και ἑνοποίηση.

Ἂς δοῦμε τις δυνατές «συσχετίσεις» των στον συνταγματικό ἂξονα:

  1. Εὐρωπαϊκή ἑνοποίηση. Λειτουργεῖ ὡς ἐπιθετικός προσδιορισμός στο κέντρο βάρους που δηλοῖ το λῆμμα “ἑνοποίηση”, χρωματίζοντάς το.
  2. Ἑνοποίηση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἓνωσης. Λειτουργεῖ ὡς γενική… ἀπροσδιορίστου πια περιεχομένου και φοβοῦμαι και βάρους του τι σημαίνει ἡ Εὐρωπαϊκή Ἓνωση ἐν ἒτει 2017.
  3. Ἑνοποίηση τῆς Εὐρώπης. Λειτουργεῖ γενικά ὡς ἀφαιρετική ἓννοια ἢδη ἀπό τον 5ο μ.Χ. αἰῶνα και κορυφώνεται τον 9ο μ.Χ. αἰῶνα, ἐνῶ με ἱστορική ἀφετηρία το 1453 μ.Χ. ὁμοῦ με την ἀποφράδα του Μαΐου για μας και του Ἰουλίου για τους ἈγγλοΓάλλους ἡ ἑνοποίηση τῆς Εὐρώπης ἀποτελεῖ «Ὂνειρο θερινῆς νυκτός» ὡσάν τοῦ Οὐίλλιαμ Σαίξπηρ.

 

Κατ’οὐσίαν ὃ,τι ἒχει οἰκοδομηθεῖ ἐρήμην τῶν λαῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἓνωσης εἶναι ἓνας διοικητικός μηχανισμός «εἰκονικῆς πολιτικῆς ἑνοποιήσεως» που λειτουργεῖ μυστικά, χωρίς δημόσιες διαβουλεύσεις, με μία τεχνοκρατικά δομημένη ἱεραρχική νομενκλατούρα στελεχῶν τῆς Ἀγορᾶς με «νομιμοποιημένη» πολιτική φωνή ἀπό μη δημοκρατικά ἐκλεγμένα ὂργανα, Ὀργανισμούς και πρόσωπα μαζί που λογοδοτοῦν μόνον στον ὑπό τη μισθοδοσία τοῦ ἑκάστοτε φορέα ἐργοδότη των και ὂχι στους λαούς ὡς ὢφειλαν…

Με ἓνα Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο νωθρό, οὐσιαστικά ἀνίκανο, συμβολικά και πρακτικά ἐρείπιο τῶν ὁραμάτων τῶν πολιτῶν τῆς Ἠπείρου…

Με ἐλεγχόμενες πολιτικές ντιρεκτίβες, ὁδηγίες και πρωτόκολλα που στοιχειώνουν κάθε ἐλεύθερη σκέψη, ἒκφραση και λόγο…

Με ἐλλειμματικές πολιτικές παρέες που τις βαπτίζουν «Ἡγεσίες» για να μεθοδεύσουν ἒτι περαιτέρω τη μακάρια ὓπνωση τῶν Εὐρωπαίων και μαζί την ποδηγέτησή των…

Με την ἀναρρίχηση στο προσκήνιο φαντασμάτων καθ’ὃλον τον κεντρικό κι ἐγκάρσιο ἂξονα τῆς Ἠπείρου ἀπό την «Πλατεῖα Μεϊντάν» στο Κίεβο με την «πορτοκαλί» δῆθεν «Ἐπανάσταση», «στοῦ Ἁγίου Στεφάνου» στη Βιέννη και σε λίγο, ἀκόμη, και στην «Πλατεῖα τῆς Δημοκρατίας» στο Παρίσι, νεομελανοχίτωνα ὑποκείμενα ὑψώνουν ὁδοφράγματα, τείχη και ἀποκρουστικά σύμβολα, κατησχυμένα ὑποχθόνια και δόλια ἀλλά και ὑποκινούμενα ἀπό την ἲδια την Εὐρωπαϊκή Ἒνωση…

Με τη Δυτική Ρωσσία να ὑφίσταται το βάσανο τῶν καταπιεστικῶν ὂχι οἰκονομικῶν μέτρων ἀλλά ἑνός πολέμου «νεοχαρακωμάτων» στο ἐπαπειλούμενο ἀνατολικό μέτωπο στο Ντονμπάς και το Ντόνετσκ, με τη σφραγῖδα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἒνωσης…

Με την Ἑλλάδα να αἱμορραγεῖ ὑπό τις εὐλογίες τῆς Εύρωπαϊκῆς Ἒνωσης… με ΝεοΚουίσλιγνκ σε ὃλο το εὗρος τοῦ πολιτικοῦ φάσματος…

Με μία Εύρώπη διηρεμένη κουρασμένη και ἀδύναμη, ἰκανή να παρακολουθεῖ ἐν εἲδει τροχονόμου τις νέες ροές «προσφύγων»…

Με την Εὐρώπη οὐσιαστικά ἀνίσχυρη να ὑπερασπιστεῖ στρατιωτικά τον ἑαυτό της…

Με την Εὐρώπη να σκιαμαχεῖ με τους «Πυλῶνες» της…

Το μόνον που τῆς ἒμεινε ἦταν  ἡ νομισματική ἑνοποίηση’ ἡ μοναδικά μόνη μετρήσιμη παράμετρος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἒνωσης. Και ‘δῶ ἀπέτυχε παταγωδῶς. Ἀπόδειξη το Brexit του 2016 και η σκληρή εἰκόνα της Εὐρώπης του «παραγωγικοῦ» Βορρᾶ και τοῦ «ἐπαίτη»Νότου…

Χωρίς καμία πρόθεση οὒτε κἂν ὑποβόσκουσα ἀποαυτοενοχοποίησης τῆς ἑλληνικῆς νοοτροπίας που συμπυκνοῦται αὐτοτελῶς στο καινοφανές σύνθημα «Souvlaki, Klarino kai Freddo Cappuccino» και που, δυστυχῶς, δείχνει να συνιστᾶ μέρος τῆς ἁλυσίδας του νεοελληνικοῦ DNA μας, [ἂλλωστε, δε φτάσαμε τυχαῖα ὡς ἐδῶ], κλείνοντας τις σκέψεις μου για τη σημερινή ἐπέτειο τῆς «Συνθήκης του Μάαστριχτ»

%ce%bc%ce%ac%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b9%cf%87%cf%84-25-%ce%b9%ce%b9

Κενοῦ περιεχομένου…

«Συνθήκη του Μάαστριχτ»

Ἀπό την Εύρωπαϊκή Ἑνοποίηση

στην Εύρωπαϊκή Ἐνοχοποίηση

ἑνός ἐγκλήματος…

 

Για το «πλέγμα» που δεν ἒγινε «δίχτυ»…

στο τέταρτο τοῦ αἰῶνα…

Advertisements
This entry was posted in 2016, Ἑλλάς, Ευρώπη, Παράδοση, Παιδεία, Πολιτισμός, Πολιτική, Σαν σήμερα, Φεβρουάριος and tagged , . Bookmark the permalink.