Placebo Δημοκρατία

23 02.jpg

Σκέψεις, με ἀφορμή τη σημερινή ἐπέτειο «Ἀποκαταστάσεως τῆς Δημοκρατίας» στην Ἑλλάδα, το 1974, ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ ἡ ἒκφραση «καραμπινάτη» ὑπόθεση χρήσης κενῶν ἀνούσιων και ἀδρανῶν σκευασμάτων, με σκοπό, ἀφ’ἑνός, ἐκ μέρους τῆς ἐξουσίας του Συστήματος τη συστημική και μαζί συστηματική ἐξαπάτηση των μαζῶν τῶν πολιτῶν κι ἀφ’ἑτέρου, την οἰκειοθελῶς ἰδιοτελῆ αὐθυποβολή τῶν συμμετεχόντων πολιτῶν στα δρώμενα τῆς πολιτικῆς και τῆς καθημερινότητος ὡς θύματα, ἐν γνώσει των, ἐν πλήρει συνειδήσει και συμπράξει…

Τι ἒχασες, το 1974 και ἑορτάζεις;

Το 36% της Κύπρου, στην ὁποῖα ὡς Ἐγγυήτρια Δύναμη, ὑπαναχώρησες ὑφαίρεσες μόνος σου Δυνάμεις, ὣσπου να καταλήξουμε στην ἀπώλεια ἐθνικοῦ ἐδάφους.

Τη Δημοκρατία, πού μᾶς ἦλθε νῦκτα ἀπό το Παρίσι και τον Καναδά, καθότι οἱ γηγενεῖς και ἀκμαῖες πολιτικές δυνάμεις του τόπου «περιῆλθαν» σε ἀφάνεια. Ἃλλωστε, μέχρι και σήμερα, ἡ «Λύση» ἒρχεται πάντοτε ἀπ’ ἒξω… Ἀπ’ Ὂθωνος και Γεωργίου ἂρξασθε, και την ἐπαύριον τοῦ Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, μέχρι και τα σημερινά funds τα ὁποῖα «καθορίζουν» την πορεῖα σου με ἀρκτικόλεξα ἀδιαφανεῖς μη ἐλέγξιμους μηχανισμούς, ὁπωσδήποτε, ἀντιδημοκρατικούς χωρίς να ὑπόκεινται σε ἒλεγχο ἢ κρίση εἰ μή μόνον ἀπό τους ἑαυτούς των.

Την Ἐθνική σου Κυριαρχία. Ἐλεγχόμενος ὑπήκοος ὀσφυοκάμπτης γονυκλινοπετής ἀπό τους Περσικούς Πολέμους και τα Μηδικά. Ἀπλῶς, ὁ Ἐφιάλτης ἦταν ὁ πρῶτος ρίψασπις. Στην πορεῖα τοῦ χρόνου βρῆκε ὂχι ἁπλῶς μιμητές ἀλλά και «προσωπικότητες» στα ὓπατα, πάντοτε, ἀξιώματα που τόν ξεπέρασαν σε δολιότητα, ἰδιοτέλεια, συνέργια. Ἂλλωστε, εἲμαστε ὑπό κατοχή και την ἐποπτεία τοῦ Δουκάτου τοῦ Λουξεμβούργου, τοῦ Πύργου τῶν Φράγκων και τοῦ Βερολίνου. Αὐτοί ὑπαγορεύουν αὐτοί μεταφράζουν ἐμεῖς ὑπογράφουμε ὡς κυρίαρχοι. Ἐσχάτως, ὑπέγραψαν και χωρίς ἐμᾶς…

24 04

ΦΕΚ Α3, 7ης Ιανουαρίου 2013, Ἒδρα Βερολίνο!!! 

Την Ἐλευθερία σου να πράττεις και να ἐνεργεῖς ὡς σύνολο ὡς ὁμάδα, ὃπως ὑπαγορεύει στους λαούς ἡ Ἱστορία, με κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα τη Γλώσσα, τη Θρησκεία, την Ἱστορία, τις Παραδόσεις και την Καταγωγή. Ἡρόδοτος (Θ’ 144).

«αὖτις δέ τό Ἑλληνικόν, ἐόν ὃμαιμόν τε καί ὁμόγλωσσον, καί θεῶν ἱδρύματά τε κοινά καί θυσίαι ἢθεά τε ὁμότροπα, τῶν προδότας γενέσθαι Ἀθηναίους οὐκ ἂν εὖ ἒχοι».

Στη θέση τους, στη θέση αὐτῶν τῶν συγκεκριμένων κριτηρίων που συνέχουν και συνιστοῦν την Ἰδέα, την Ἒννοια και την ἐγνωσμένη Ἀξία συγκρότησης ἀναπτύξεως και ἐξελίξεως τοῦ Ἒθνους με κορωνίδα το Σύνταγμα και θεσμούς πολιτειακούς και πολιτικούς που ἐπιτρέπουν την ἀπρόσκοπτη πρόοδο της κοινωνίας, ἂν νομίζεις ὃτι οἱ παραπάνω μηχανισμοί ἐργάζονται, ἢτοι παράγουν ἒργο για σένα, για την κοινωνία, ἒχασες’ καθώς δουλεύουν, ἂρα δεν παράγουν ἒργο, ἀφοῦ εἶναι δοῦλοι στα payrolls, στη μισθοδοσία τῶν χορηγοχρηματοδοτῶν τους, συνεπῶς ὀφείλουν να εἶναι, ἀντιστοίχως, και μισθαποδότες τῆς χάριτος πού τούς ἐπεδείχθη και ἐδόθη…

Οἱ ἲδιοι που ἂνοιξαν την κερκόπορτα στους Μογγόλους το 1974 εἶχαν ἐπισφραγίσει τις τῦχες τῆς Κύπρου ἀπό τη Ρώμη το 1973. Ἢξεραν τι θα γινόταν. Στο δρόμο ἒγιναν μέχρι και Πρόεδροι τῆς «Δημοκρατίας», ὑπουργοί, ἀρχηγοί Ἐπιτελείων και ο κατάλογος συνεχίζεται…

Ὃσο πιο ἰσχυρή εἶναι ἡ Δημοκρατία σε μία χώρα, τότε δεν μοιράζονται οὒτε «βαπτίζονται» με κατηγορούμενα ἰδιότητες ὃσοι τῷ ὂντι ἰδιῶτες λήζονται τη χώρα τους. Δε δημιουργοῦν προσωποπαγῆ κόμματα φέουδα κάστρα, παίζουν στο ἓνας για ὃλους και ὂχι ἀντιστρόφως στο «ὃλοι για ἓναν» για να το μεταφέρουν ἐγκαρσίως καθέτως και ὀριζοντίως σαν να παίζουν σταυρόλεξο rebus, rebus πραγμάτων με τους ἀνθρώπους σε ὃλα τα μήκη και τα πλάτη τῆς κοινωνίας τους…

Ἡ Ἀποκατάσταση τῆς Δημοκρατίας δεν ἒχει ἒρθει ἀκόμα. Ἀκόμα τήν περιμένουμε, ὃσο οἱ ὃροι δεν πληροῦνται. Ἂλλως, θα ἑορτάζουμε την «εἰκονική» Placebo Δημοκρατία… Placebo Δημοκρατία με ὃρους και ὁρολογία Ἀγορῶν. Ἀντίστρεψε’ Ἀγορές που «χτίζουν» κατά το δοκοῦν τῶν συμφερόντων τους, εἰκονικές με αὐθυποβολή των πελατῶν-πολιτῶν «Δημοκρατίες». Placebo, σαν τα φαρμακοσκευάσματα, Δημοκρατίες… Και ὁμοίως, κατά φαντασίαν Δημοκράτες…

Ἡ τριανδρία, μάλιστα, τῆς σύγχρονης νεοελληνικῆς κρίσης ἀποτυπωμένη στα ὓπατα ἀξιώματα τῆς χώρας. ΠτΔ ΠτΚ ΠτΒ, σκύβαλα ὑποχείρια και ἀνδρείκελα ἀχυράνθρωποι πρόξενοι ἢ ἀκόμη ἀκριβέστερα, ἐθελοπρόξενοι πlootου ἀνθρωπιστικῆς πολιτικῆς οἰκονομικῆς πνευματικῆς λεηλασίας, ἐπιδρομῆς, ὐφαίρεσης, ἀπαξίωσης και ἐξαθλίωσης ἑνός λαοῦ, μιας χώρας στ’ ὂνομα τοῦ «κράτους» που λειτουργοῦν ὡς ὑπηρετικό προσωπικό με ἡμερομηνία λήξης το ἲδιο πρόθυμα με δουλικότητα χωρίς μέτρο [πώς, ἂλλωστε, να ὑπάρχει βαθμῖδα στη δουλοσύνη] με ἡμερομηνία «ἒναρξης» τα χαράματα τῆς αὐτῆς ἡμέρας, το 1974…

Κατά τα λοιπά

PD

Placebo Democracy World Wide, το νέο Reality παιχνίδι πού τα σπάει παγκοσμίως.

Μάλιστα, με τους καινούργιους ὂρους τῆς τεχνολογίας και τῆς πληροφορικῆς, augmented και virtual, «ἐπαυξημένη» και «εἰκονική» προσέγγιση προσπέλαση πρόσληψη με περισσότερες τῆς μίας «πηγές» θέασης τῆς πραγματικότητας, ὣστε να «χτιστεῖ» ἡ νέα ἀξιόπιστα πιστευτή πραγματικότητα, ἀπό το Χαλιφάτο τοῦ Βεζίρη με ὂνομα- και πράγμα -Ταυτότητα Ιζνογκούτ, που διακαής του πόθος το πάθος τῆς ἐξουσίας, με κάθε κόστος…

24 06

Placebo Δημοκρατία, Εὐχαριστῶ δεν θα πάρω.

 

Ἀθῆνα, 24 04 2017

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements
This entry was posted in 2016, 2017, Ἐπικαιροποίηση, Ἑλλάς, Ὑπηρεσίες, Ὑποδομές, Έρευνα, Ασφάλεια, Δημοψήφισμα, Επικαιροποίηση, Επικοινωνία, Ιστορία, Ιούλιος, Κοινωνία, Οικονομία, Προσωπικότητες, Παράδοση, Παιδεία, Πολιτισμός, Πολιτική, Σαν σήμερα, Τρομοκρατία, Τηλεόραση, Φιλοσοφία and tagged , . Bookmark the permalink.