Impossibilium nulla obligatio est

Ἀκρόπολις Ἀθηνῶν.jpg

 

Ε,92. ΜΗΛ. καί πῶς χρήσιμον ἂν ξυμβαίη ἡμῖν δουλεῦσαι, ὣσπερ καί ὑμῖν ἂρξαι;                      Και πώς μπορεῖ να συμβεῖ να εἶναι το ἲδιο συμφέρον σε μας να γίνουμε                             δοῦλοι, ὃπως σε σας να γίνετε κύριοί μας;

Ε, 93. ΑΘ. ὃτι ὑμῖν μέν πρό τοῦ τά δεινότατα παθεῖν ὑπακοῦσαι ἂν γένοιτο, ἡμεῖς δέ μή διαφθείραντες ὑμᾶς κερδαίνοιμεν ἂν.                                                                                       Ἐπειδή θα ἒχετε τη δυνατότητα να ὑποταχθεῖτε πρίν να πάθετε τις πιο                              μεγάλες συμφορές κι ἐμεῖς, ἀν δεν σας καταστρέψουμε, θα ἒχουμε κέρδος.

[…] pacta sunt servanda […]

Ἀφόρμηση για το κείμενο ὑπῆρξε ἡ συγκεκριμένη ἀποστροφή τοῦ ΠτΔ, κ. Προκόπη Παυλόπουλου, κατά την προσφώνηση του στο δεῖπνο προς τιμήν του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας κ. Emmanuel Macron.

Σωσίβιο, για ἂλλη μια φορά ὁ Πολιτισμός, με τις ἀναφορές του ΠτΔ στα πρόσωπα των André Malraux και Jacqueline de Romilly στη μακρά σειρά Γάλλων και Ἐλλήνων διανοητῶν που μεγαλούργησαν στον οἰκεῖο χῶρο τῶν Γραμμάτων, τῶν Τεχνῶν και τοῦ Πολιτισμοῦ στη χώρα που πρωτοστάτησε στην ἀπελεύθερωση ἀπό ἀγκυλώσεις, δόγματα, προκαταλήψεις, ἰδεοληψίες ὁδοφράγματα του νοῦ, ἐδῶ και κοντά τρεισήμισι αἰῶνες, πια, αἰῶνες ἀπό το Γαλλικό Διαφωτισμό και δυόμισι ἀπό τη Γαλλική Ἐπανάσταση, ἀποτελώντας ὁρόσημο σημεῖο ἀναφορᾶς και ἀξίας στο χρόνο του κάθε χώρου.

Εὐχαριστήριος λόγος, γεμάτος ὑποσχέσεις που οὒτε ὁ ἲδιος ὁ ΠτΔ οὒτε πιστεύει οὒτε μπορεῖ οὒτε και που μπορεῖ να ὀνειρεύτηκε καίτοι μπορεῖ να ἐμφορεῖται ἀπ’ αὐτές… Μῦθος, ἂλλωστε, κατά τη διαφήμιση, παντοῦ ὑπάρχει [κι] ἓνας.

Στην προσφώνηση, κατά τη διάρκεια του ἐπίσημου δείπνου, ὁ ΠτΔ ἒριξε την καραμέλα, για λόγους ὑστεροφημίας, για το μετασχηματισμό της Ε.Ε. σε ἓνα νέο μόρφωμα ὑπό τη δόκιμη ἀκόμη ὀνομασία, ΗΠΕ, ἀντιγράφοντας τις ΗΠΑ, ὡς Ἠνωμένες Πολιτεῖες τῆς Εύρώπης…

Ὑπερασπίζεται, μάλιστα, το Κοινωνικό Κράτος Δικαίου στην Ε.Ε., προσηλωμένος στις ἀρχές της, την ἲδια ὣρα που ἡ Α.Ε. διαλύει, με τα ΠΔ που φέρουν την ὑπογραφή του, ὁμοίως και του προκατόχου του, ὂχι ἀπλῶς το Κοινωνικό Κράτος Δικαίου τῆς Ἑλλάδος ἀλλά πολλῶ δε μᾶλλον τῶν ἲδιων τῶν Ἑλλήνων, ἐπιχειρώντας ὂχι μια ρηξικέλευθη πολιτική ἀλλά μία πολιτική πολλαπλῶν ρήξεων με την ἑλληνική κοινωνία. Ἂς μην ξεχνᾶμε, ἂλλωστε, πως εἶναι ὃμηρος και φορέας ἑνός ἰδιότυπου πολιτικοῦ ἐξανδραποδισμοῦ’ τοῦ οἰκειοθελοῦς. Οἰκειοθελής ἐθελόδουλος τοποτηρητής τοῦ Βερολίνου μαζί με ὃλη την πυραμίδα που συνιστᾶ και συγκροτεῖ την πολιτειακή και πολιτική ἐξουσία στο κράτος.

Λόγος Ἒκθεση Ἰδεῶν, σαν τα μορφώματα που ταλάνιζαν ἐπί δεκαετίες την ἑλληνική ἐκπαίδευση. Ἰδέες, σκέψεις, σαν ἀποκόμματα στοχασμῶν ἂλλων προσώπων, ἂλλων ἑποχῶν, ἂλλων κοινωνιῶν, ἂλλων συσχετισμῶν, ἂλλης δυναμικῆς, ἂλλης ἰσορροπίας, ἂλλης ἰσχύος. Παρά ταῦτα, σημασία, ἂρα και ἀξία δεν ἒχει ἡ πραγματικότητα ἀλλά ἓνα ἀκατάσχετο εὐχολόγιο «χρυσῆς τομῆς» πες πες κάτι θα μείνει δεν μπορεῖ…   Λόγος ἐκτός χρόνου, ἐκτός ἐποχῆς και ἐκτός περιοχῆς. Ἡ Εύρώπη πιο ἂνευρη, πιο ἀποδυναμωμένη και πιο ἰσχνή ἀπό τις Δυνάμειες που «παίζουν» μπάλα ἐντός κι ἐκτός χωρίς – χωρίς – χωρίς την Εύρώπη. Ἀπό τον θεῖο Σαμ και τον μικρό ἀνιψάκι του τον Ντοναλντάκο κι ἀπό τον Βλαδίμηρο στις πεδιάδες τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης μέχρι και τις ἀκτές του Εἰρηνικοῦ κι ἀπό ‘κεῖ ὁ Σι ὁραματιζόμενος το «Νέο Δρόμο» του Μεταξιοῦ διά ξηρᾶς και θαλάσσης με ἒμβλημά του τον «Κόκκινο Δράκο» και τον Μάρκο Πόλο και οἱ τρεις τους ἒχουν κυκλώσει τη διασπασμένη ἀπό καιροῦ Εύρώπη και γύρω και μέσα και ἒξω ἀπό το «Νησί» και την «Καρδιά» του και ἡ Γαλλία να ἐπιχαίρει με την ἀπόφαση-σταθμό τῶν νησιωτῶν «Βρετανῶν» να ἀποχωρήσουν ἀπό την Ε.Ε. με το ἱστορικό Brexit ὢστε να καρπωθεῖ μέρος τῶν χρηματορροῶν που θα κατηφορίσουν ἀπό το Στενό προς τις ἀκτές της…

«Μήλιος» καίτοι Ἀθηναῖος [στον περίφημο διάλογο «Μηλίων και Ἀθηναίων» που μας παρέδωσε ὁ Θουκυδίδης στο Ε΄βιβλίο της Ἱστορίας τοῦ Πελοποννησιακοῦ Πολέμου] κατά την πράξη, τη διαγωγή και τη συμπεριφορά του, ὁ ΠτΔ, Προκόπης Παυλόπουλος παρακαλεῖ τον ΠτΓΔ,  Emmanuel Macron, να σεβαστεῖ τα συμφωνηθέντα την ἲδια ὣρα που και ἡ Εύρώπη καλεῖ την Ἑλλάδα να πράξει το ἲδιο, ἒχοντας την ἀπολυτοπλήρη αὐθυποταγή μας στις ἐπονείδιστες ἰταμές και ἀνθελληνικές συμφωνίες ἀπό το Καστελλόριζο μέχρι σήμερα [ἓως την οὐσιαστική καθαίρεσή των], δηλώνοντας πλήρη ὑποταγή σε μηχανισμούς, ὀργανισμούς, μεθοδεύσεις και συμμορίες που λυμαίνονται λεηλατώντας ληστρικά τη χώρα για να εἰσπράξει ἀπό τους ἰσχυρούς τῆς Ε.Ε. κατά την ἀπάντηση τῶν Ἀθηναίων στους Μήλιους τη στιχομυθία:

pacta sunt servanda – Οἱ Συνθῆκες πρέπει να ὑπηρετοῦνται.

Impossibilium nulla obligatio est – Κανένας δεν ἒχει ὑποχρέωση στον ἀδύνατο. 

(Corpus Iuris Civilis)

 

Ἀθῆνα, 09 09 2017.

 

 

Advertisements
This entry was posted in 2017, Ἑλλάς, Ὑπηρεσίες, Ὑποδομές, Ασφάλεια, Γαλλία, Διπλωματία, Δικαιοσύνη, Επιστήμες, Ευρώπη, ΗΠΑ, Ιστορία, Κίνα, Κοινωνία, Μεγάλη Βρετανία, Οικονομία, Παράδοση, Παιδεία, Πολιτισμός, Πολιτική, Ρωσσία, Σεπτέμβριος, Τράπεζες, Τρομοκρατία, Τέχνη, Υποδομές and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.