MEGAλο γεγονός

21

Ἡ ἀπό καιρό κυοφορούμενη, δυσάρεστη, κατάσταση στο χῶρο τῶν ΜΜΕ, ἀπό ἀπόψε ἒχει και ὀνοματεπώνυμο και πρόσωπα, με λίγα λόγια ταυτότητα.

Δεν ἒχουν περάσει, ἂλλωστε, οὒτε δύο καλοκαίρια ἀπό τον πρῶτο, πομπώδη και ἂγονο -τύποις- Διαγωνισμό χορήγησης τηλεοπτικῶν ἀδειῶν (ναι, ναι, ἐκεῖ ὃπου πήγαιναν με ράντσα και ὑποκόμους ραντσιέρηδες, κεκλεισμένων τῶν θυρῶν ἀλλά τῶν νοῶν, οἱ νεήλυδες ραντιέρηδες τοῦ συστήματος) και κοντά στα τρία ἀπό την ἀλλαγή (;) ἐξουσίας και πολιτικῆς ἡγεσίας (!!!) στα ἡνία τῆς χώρας, για πρώτη φορά Ροζ Φασιστερά, με προεκλογική προεξαγγελία το κλείσιμο τοῦ MEGA.

Και το κατάφεραν, μεθοδευμένα, ὑπογείως, τεχνηέντως ἀλλά ὃχι και ἀθόρυβα. Αὐτή τη φορά, τελεστής ἦταν το θεσμικό ὂργανο [τουτέστιν, ὑποχείριο] τοῦ ΕΣΡ, με την ἀπόφασή του.

Γιατί ὁ θόρυβος εἶναι ἠχηρός ἀπό το κλείσιμο τοῦ πρώτου ἐν λειτουργία ἰδιωτικοῦ καναλιοῦ στην Ἑλλάδα, ἐκεῖ πίσω λίγο πριν ἀπό την ἐκπνοή τοῦ 20οῦ αἰῶνα, στις 20 Νοεμβρίου 1989, κατάφερε ἡ χώρα να ἀποκτήσει μία μη κρατική φωνή ἐξουσίας. Και μαζί με το σχεδόν δίδυμό του σε γεννητούρια ἀνταγωνιστικό κανάλι του Ἀμαρουσίου, τον ΑΝΤ1, ἀπετέλεσαν ἓναν ἰσχυρό πόλο’ και ‘δῶ, ἀρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί για ὃλα χωρίς να φταίει τα φανερώνει ἡ ἑπόμενη πτώση, που καίτοι γενική ἀντικειμενική [κατά τη σύνταξη, δεν εἶναι, στην πράξη, οὒτε γενική οὒτε κι ἀντικειμενική].

Πόλος Πολιτισμοῦ‘ με ἓνα πλῆθος δημιουργῶν που σημάδεψαν [και το συνεχίζουν] τα πράγματα στο σύγχρονο νεολληνικό πολιτισμό, με δημιουργίες και ἀνησυχίες που καλύπτουν ἓνα εὑρύ φάσμα Λόγου, Μουσικῆς, Θεάτρου, Κινηματογράφου με συναφεῖς Τέχνες και Τεχνίτες να συνδράμουν, πληθωρικά, το ἒργο τους [Καλλιτέχνες, Σκηνοθέτες, Συνθέτες, Ἠθοποιοί, Φωτογράφοι, Σκηνογράφοι, μαζί και το ἑκάστοτε πλήρωμα τεχνικῶν που σήκωναν το φορτίο τῆς δημιουργίας και τῆς παραγωγῆς].

Πόλος Ἀθλητισμοῦ‘ ἂν και ἀποτελεῖ ἀναπόσταστο κομμάτι τοῦ Πολιτισμοῦ, το διακρίνω ἐδῶ, για την ποιότητα, την πληθώρα και το εὖρος τῶν ἀθλητικῶν μεταδόσεων με ἐπικεφαλής δημοσιογράφους που κόσμησαν με το λόγο, την πένα και το ἦθος τους ὂχι μόνον τους ἐργοδότες τους ἀλλά, κυρίως, την Ἀξία τοῦ Ἀθλητισμοῦ, του Εὖ Ἀγωνίζεσθαι και του φίλαθλου ἐν γένει πνεύματος.

Πόλος Κοινωνίας‘ με ἐκπομπές ἐνημερωτικές που κατάφεραν να λειτουργήσουν ἀρχικά με ὂρους ραδιοφώνου μέχρι να μετεξελιχθοῦν σε ἀκριβά και κοστοβόρα θεάματα, κακέκτυπες και κακόπιστες ἀντιγραφές ξένων διεθνῶν παραγωγῶν.

Πόλος Ἐξουσίας‘ μαζί και Πύλη διαφθορᾶς, ἐκμαυλισμοῦ, ἐκφοβισμοῦ και συστημικῆς τηλεοπτικῆς τρομοκρατίας με «ἂρωμα Δημοκρατίας» τα τραπέζια «διαλόγου», διαπλοκῆς, στην ουσία, με ἀφετηρία δημοσιογράφους Opinion Makers, μεγαλοστελέχη προβεβλημένα στο πανελλήνιο, με ὖφος καρδιναλίων ἐκεῖ στο κονγκλάβιο, ἀρχικῶς, τῆς Παιανίας μέχρι και την τελική διαδρομή στη Λεωφόρο Μεσογείων και τους Ἀμπελοκήπους, παραβιάζοντας παρά φῦσιν κατά συρροήν τον Κώδικα Δημοσιογραφικῆς Δεοντολογίας ἀγόρευαν ἀπό καθέδρας.

Και κάθε φορά που ἒβγαινε «λευκός» καπνός ἀπό τις τηλεμαζώξεις, τις ὑποδείξεις όσφυοκαμψίας και τις ἀσκήσεις στα τέσσερα τῶν φορέων τῆς φαλικιδευμένης τηλεοπτικά, πια, ὑπο-Δημοκρατίας καταργήσαμε την Πολιτική για χάρη των συνεντευξιαζομένων, ἀντικαταστήσαμε τη Δικαιοσύνη με Τηλε-δικαστήρια και τηλεμάχους ἀντι-τηλε-δίκους, εὐτελίσαμε σχέσεις, ἀξίες, πρόσωπα με τα πρωϊνά, τα μεσημεριανά και βραδυνά θεάματα, ἀγοράζαμε σειρές του παρά ἀπό τα καλάθια τῶν βραζιλομεξικάνικων και ἂρτι μογγολικῶν ὑποσειρῶν για να γεμίσει, ἒτσι, το πρόγραμμα.  Κι ἐκεῖνο το βράδυ, ἐκεῖ στην Παιανία ὁ τότε -Θοῦ, Κύριε- ΥπΕξ, δίνοντας συνέντευξη στο χαϊδεμένο παιδί τοῦ συστημικοῦ συστήματος Νίκο Χατζηνικολάου, μάθαινε τα καθέκαστα ἀπό τον Ρίτσαλντ Χόλμπρουκ τῶν ΗΠΑ στο τηλέφωνο, για τα Ίμια στις 31 01 1996.

Το κλείσιμο τοῦ MEGA σε συνέχεια ἐκείνου τῆς ΕΡΤ, το καλοκαίρι του 2013, ὑποδεικνύει παραστατικά τον ὑποβιβασμό, την εὐτέλεια και την κατιοῦσα ἀπό καιρό πορείας τῆς σύγχρονης νεοελληνικῆς κοινωνίας, μέρος τῆς ὁποίας εἶναι και ἡ Ἐλευθεροτυπία, ὁ Διάλογος, ἡ Πολυφωνία, ἡ Συμμετοχή στην Ἐνημέρωση και την Πληροφορία, ἰδιαιτέρως, μἀλιστα, ἡ καθολική Ἀξία τῶν προαναφερθεισῶν παραμέτρων.

Σε ἐποχές, ἐπιπλέον, κανιβαλισμοῦ και κοινωνικοῦ αὐτοματισμοῦ, ὁ συνδυασμός τῶν δύο ἐννοιῶν προβάλλει ἓνα μόρφωμα ἀνασφάλειας, φοβίας και τρομοκρατίας που ὃμοιο του κυκλοφορεῖ και ἐκεῖ ἒξω και ἀνάμεσά μας, με ἓναν αὐτόματο κοινωνικό κανιβαλικό αὐτοματισμό, ὃπου περισσεύει ἡ κακεντρέχεια, ἡ ὑποκρισία, μαζί και ἡ ἀναλγησία ἀπέναντι ὂχι μόνον στο γεγονός πως μία ἐπιχείρηση χρεοκοπεῖ [ἂλλωστε, στην Ἰστορία τοῦ Οίκονομικοῦ, παγκοσμίως, Γίγνεσθαι οὒτε ἡ πρώτη εἶναι οὒτε και διεκδικεῖ τις δάφνες ὃτι εἶναι ἡ τελευταῖα] ἀλλά στο ὃτι αὐτή ἡ χρεοκοπία ἒγινε ἀπό μέσα. «ΔΟΛία» χρεοκοπία, με ἀθέατες, για την ὣρα, συναλλαγές και συναλλαγματικές τῆς Ἐξουσίας, τῶν ἐνδιάμεσων, διαμεσολαβητῶν ραντιέρηδων με ὃρους ἁρπακτικῶν στη συμμετοχική τους σύνθεση, βορά ὁ ἓνας ἀπέναντι στον ἂλλο και μαζί ὑπηρέτες τῆς ἀφηρημένης ἒννοιας, Ἐξουσία [λέγε με], βορά στα δίκτυα τῆς δικῆς τους διαπλοκῆς, ἀδιαφάνειας, ὑποελέγχου και ἀνευθυνότητας, βορά με την ἲδια ἀκολουθία και οἱ ὑπάλληλοι των.

Μάλιστα, στις σχέσεις Ἐξουσίας ὑπερδιαχρονικά δεν ὑφίσταται ἰσότητα μεταξύ ἐργοδότη κι ἐργαζόμενου, πολλῷ δε μᾶλλον, ὑπαλλήλου, ἐξωτερικοῦ συνεργάτη, ἐποχικοῦ ἣ, στο φινάλε, και ὡρομίσθιου. Σε παιδική χαρά, τραμπάλα, λένε αὐτό το παιχνίδι.

Ἒτσι Ξαφνικά,  ἡ Τράπεζα ὑποθήκευσε τα Κλεμμένα Ὂνειρα,  γκρεμίζοντας Φιλοδοξίες, ἐνῶ Ἀπαράδεκτοι [Μέτοχοι], παίζοντας Φεῦγα και  δηλώνοντας Ἀπών στο Παρά 5΄, ἒχοντας Κλεῖσε(ι) τα Μάτια ἒφεραν, δυστυχῶς, τα Μαῦρα Μεσάνυχτα στο MEGAλο σταθμό.

Γιατί, ἂν ὁ θόρυβος εἶναι ἠχηρός, τότε, ἡ σιωπή εἶναι ὁ πιο ήχηρός Θόρυβος…

21

 

Ἀθῆνα, 2018 03 14.

Advertisements
This entry was posted in 2018, Κατηγοριοποίηση and tagged , . Bookmark the permalink.