23 04 – Παγκόσμια Ἡμέρα Βιβλίου

Ἀπό την πόλη τῆς Βύβλου, ἐκεῖ δίπλα στις παρόχθιες παπυροκαλαμιές τού τροφοδότη Νείλου, ξεκίνησε σταδιακά μια σιωπηρή, μα ἐξόχως δυναμική, ἐπανάσταση που ἐπηρέασε στη διαδρομή τού χρόνου τη σκέψη, την ἐπικοινωνία, τη γνωριμία τοῦ Κόσμου, τοῦ Ἂλλου και τοῦ ἑαυτοῦ τοῦ Ἀνθρώπου, ἀλλάζοντας τον τρόπο την ὀργάνωση και τη μέθοδο τῆς ἢδη ὑφιστάμενης γραφῆς, πολλαπλασιάζοντας τις μεταξύ μας συνάψεις ἐνεργοποιώντας νευρωνικά δίκτυα ἐνοποιώντας μέσα ἀπό δαιδαλώδεις μηχανισμούς τοῦ Λόγου, τῆς ὁμιλίας, τῆς ἒκφρασης και τῆς ἀλληλεπίδρασης την εἰκόνα τῶν τριῶν ὑποκείμενων Προσώπων, μορφοποιημένη στο σχῆμα ἑνός βιβλίου.

Ὁ μετασχηματισμός τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου και ἡ ἀενάως βελτιούμενη ποιότητα ζωῆς πιστώνεται στο βιβλίο στους δημιουργούς τῶν ἰδεῶν και τους ἀναζητητές των, διδυμικῶς. Το πέρασμα, μάλιστα, ἀπό τη γραφή πάνω σε ὂστρακα και σε τομάρια ζώων μέχρι το ἢδη «παλιό» e-book ἢ ἂλλως ἠλεκτρονικό βιβλίο και την ψηφιοποίηση βιβλιοθηκῶν ἀνά τον κόσμο συνιστᾶ την ἁπτή ἀπόδειξη μιας ζώσης δυναμικῆς ἰσχυρῆς σκέψης με κλιμακούμενη διαβάθμιση ἀπό την αὐτονομία την αὐτοδυναμία ἓως και την αὐτοτελῆ και ἀνεξάρτητη που ἀναγνωρίζοντας την ἀτελῆ της φύση ψάχνει και ψάχνεται σ’ ἓνα ἀτέρμονο ταξίδι ἀναζήτησης τοῦ τριπτύχου και, δή, τῆς Ἀλήθειας.

Ἡ σύζευξη, μάλιστα, τοῦ ἑλληνικοῦ κόσμου ἀπό τις πιρόγες τοῦ Δισπηλιοῦ στην Καστοριά με τον κόσμο τοῦ παπποῦ Ὁμήρου και τῶν νεώτερων ἱλαροσατυρικοτραγικοδραματικῶν ποιητῶν και τῶν σύγχρονών των φιλοσόφων προ και μετά Σωκρατικῶν και με ἀποκορύφωση τις προσωπικότητες τοῦ Πλάτωνος και τοῦ Ἀριστοτέλους και τις περίφημες Σχολές τους με τη Βίβλο και την Ἀλήθεια μέσω των συγγραμμάτων τῶν πεφωτισμένων Ἁγίων, μελετητῶν τής ἂοκνης κι ἐπιμελοῦς ἀναπαραγωγῆς τῶν ἒργων διά τῆς ἀντιγραφῆς ἐντός τῶν διάσπαρτων ἀνά την ἐπικράτεια Μονῶν και τῆς ἀπήχησης τοῦ ἒργου τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν θα ἀποτελέσουν ἱστορικά και διαχρονικά τους πυλῶνες τοῦ Πολιτισμοῦ πολύ πέρα ἀπό τα εὐρωπαϊκά σύνορά του και ὂχι λιγότερο ἀπό την ὀνοματοδοσία ὃπου γης κι οὐρανοῦ. Λείπει, μονάχα, ὁ τρίτος πυλώνας τοῦ εὐρωπαϊκοῦ Πολιτισμοῦ, ὁ ρωμαϊκός που στη συζυγία τῶν ὀνομάτων χαρτογραφεῖ τον Ἂνθρωπο ὡς ἑλληνορωμαϊκός. Χρειαζόταν, ἁπλῶς, να συμβεῖ ἐκείνη ἡ ἐπαναστατική πράξη τού Γουτεμβέργιου, καίτοι στην Κίνα τῆς Ἂπω Ἀνατολῆς εἶχε προηγηθεῖ ἡ ἀξιοποίηση τοῦ χαρτιοῦ, με την ἀνακάλυψη τῆς Τυπογραφίας. Τα ὑπόλοιπα εἶναι Ἱστορία. Τι, ἡ Ἐπανάσταση του Βιβλίου γέννησε την Ἀναγέννηση, το Διαφωτισμό την ἐκπληκτικά ἐκρηκτική περίοδο κοινωνικῶν πολιτικῶν πολιτιστικῶν, μα κυρίαρχα, οἰκονομικῶν Ἐπαναστάσεων που ἀριθμούν, πια, τις τέσσερις’ μα πάνω ἀπ’ ὃλα, την Αὐτεπανάσταση, τού να μάθει τελικά ὁ Ἂνθρωπος τη σημασία και την ἀξία τοῦ Εἶναι ὡς ζωῆς οὐσίας ὓπαρξης και βίου ὣστε να ἀφεθεῖ διά βίου ὁμοῦ και βιωμάτων στην ἀναζήτησή την ἱεράρχησή και την κατάκτησή των για να ἀξιωθεῖ τοῦ μεγίστου ἀγαθοῦ τῆς Ἐλευθερίας και τῆς Αὐτοπροσωπίας.

Ἂλλωστε, ὃπως το ἒθεσε κι ὁ ἀμερικανός ἀρθογράφος Robert Benchley «Ποιος εἶπε ὃτι δεν ἒχουν φτιαχτεῖ ἀκόμη μηχανές τοῦ χρόνου; Ἢδη, ὑπάρχουν. Λέγονται βιβλία».

 

Ἀθῆνα, 23 04 2019.

Advertisements
This entry was posted in Κατηγοριοποίηση. Bookmark the permalink.